Fryske Dagen Brabander in Friesland

Parijs 11 juli 2007
Adrian en ik bezochten woensdag Philippe Le Gall, in het tamelijk deftige Parijse district Auteuil. Wat is de meerwaarde van maatschappelijke projecten voor een kleine kabelboer? Hij had het niet helemaal begrepen, maar praatte honderduit in slecht Engels (geen verwijt, ons Frans is nog slechter).

Hoe ‘t ook zij, Adrian en ik hadden er toch een positief gevoel over. Adrian had zich het hoofd gebroken: hoe moest hij die ongrijpbare maatschappelijke meerwaarde wetenschappelijk verantwoord kwantificeren? Hij had een hele lijst moeilijke vragen voor Le Gall, aan de hand waarvan hij een ‘DESTEP’-analyse zou kunnen gaan maken.

We spraken met Philippe Le Gall in zijn donkerbruin gelambrizeerde kantoor. Zijn compagnon en broer liep ook nog rond door het gebouw, maar hij nam niet deel aan het gesprek. We moesten het doen met deze Franse directeur. Hij deed zijn best, maar hij leek mij vooral bezig met zijn bedrijf op de korte termijn. Toch had hij interessante denkbeelden over wat de beste businesscases voor een kabelaar zijn.

SCGS heeft verschillende initiatieven met sociale impact uitgevoerd, de reden dat dit bedrijf van Adrian de rating “3” had gekregen en de reden van ons bezoek. De organisatie “CTN” is het vehikel voor de sociale component. Dit stamt uit persoonlijke betrokkenheid van Le Gall. Er bestaan geen officiële banden met SCGS.

Bijvoorbeeld:
“Place aux Metiers 2006”, Videoconferencing tussen vijf ver uiteenliggende locaties (Besançon, Vésoul, St. Claude, Dijon, Parijs) gedurende een week (2006), als uitwisselingsprogramma in het kader van een banenmarkt. Hierbij waren scholen betrokken op verschillende niveaus, arbeidsbureaus. Na die week is het experiment gestopt, er was geen financiering voor voortzetting. We hebben gevraagd of dat nog ging gebeuren misschien, maar daar hebben we geen duidelijk antwoord op kunnen verkrijgen.

Andere projecten: ”Alimia 2005” and “Agence National pour l’Amélioration des Condition de Travail”.

SCGS bezit infrastructuren in diverse regio’s in NO Frankrijk, daar biedt het televisie en andere diensten via het ‘réseau’ (= netwerk). In andere regio’s is het bedrijf de aanbieder van diensten over infrastructuren van derden. Hoofdzakelijk van analoge televisie over coax.

In één Franse regio is er ook internet, 800 abonnees. Dat viel me een beetje tegen, de website had met veel nadruk gesproken van breedband internettoegang. Adrian voelde zich er ook niet goed over; hij had door middel van websitestudie vastgesteld dat we het bedrijf van Le Gall zouden moeten bezoeken.

Volgens Le Gall is SCGS een low-cost bedrijf. Kostenbeheersing is het belangrijkst. Er werken slechts 9 mensen.

Voor IPTV ziet Le Gall geen toekomst voorlopig. Hij ziet het als weer een andere methode voor het aanbieden van broadcastkanalen. De meerwaarde van de interactiviteit en de lokaliteit ziet hij volgens mij niet zo. Luisteren is niet zijn sterkste punt, spreken des te meer.

Hij wil doorgaan met het opkopen van kleine netwerken. De grote jongens laten dat liggen. Groot probleem is de financiering van dit streven. En de grote bedreiging is de komst van fiber.

Adrian heeft op de meeste van zijn vragen uit zijn lijst een antwoord kunnen krijgen. De komende weken gaat hij dat uitwerken, samen met de antwoorden op de vragen die hij gaat stellen bij Willem.tel in Norderstedt, bij Hamburg.

Het hele onderzoek en dit reiscircus door Europa moeten resulteren in een wetenschappelijk verantwoord advies. De hypothese die bewezen moet worden: kleine kabel- en telecombedrijven hebben bestaansrecht, omdat zij bijdragen aan leefbaarheid en sociale cohesie.

Prettig om te horen was in elk geval zeker, dat Le Gall positief stond ten opzichte van een Europese samenwerking door kabelaars rond het thema maatschappelijke meerwaarde.

Graag had ik meer informatie gekregen over CTN, maar Le Gall gaf uit zichzelf weinig aanvullingen en we moeten dus wachten op antwoorden via de e-mail.