Marc Crolla, een mens

Marc Crolla in betere tijden. Foto Inge van Hesteren

Marc Crolla in betere tijden. Foto Inge van Hesteren

Iedereen maakt het mee: een naaste, vriend of kennis die de strijd tegen kanker verliest. Een blog als dit zou je kunnen vullen met in memoriams. Het komt hard aan, elke keer weer. Zoals onlangs. Na een korte periode van strijd en berusting overleed Marc Crolla.

Het is een jaar of acht geleden, dat Marc en ik elkaar leerden kennen. Namens mijn toenmalige werkgever liet ik hem een onderzoek uitvoeren naar glasvezelinternet voor basisscholen. Sindsdien kwamen we elkaar regelmatig tegen. Beroepsmatig, met gezamenlijke innovatieprojecten rond zorg en onderwijs. In onze vrije tijd, waarbij me zomeravonden te binnen schieten, met barbecue en kampvuur. Met ons tweeën volgden we een cursus columns schrijven. Na elke week verlegden we onze kritische grenzen. Kill your darlings.

Niet lang geleden vertelden de dokters Marc dat hij niet meer beter zou worden. Zijn levensverwachting werd gemeten in maanden. Als altijd laconiek, zei hij: “Tja, leuk is het niet, maar ik kan er weinig aan veranderen. We moeten er maar het beste van maken.”

Hij besloot van zijn afscheid een hoogtepunt te maken. “Geen weemoedige blikken, vamos hacer una fiesta!” In aanwezigheid van al zijn vrienden, zijn band Alien Moon en zijn Spaanse ‘familie’ trad hij te elfder ure in het huwelijk met Pilar Silva. Een Spaanse met wie de vonk 27 jaar geleden was overgeslagen, op Plaça del Pi, een pleintje in het centrum van Barcelona. Enige tijd dreven ze samen een café in die stad. Op de trouwdag in Beetsterzwaag liet Marc nog één keer zien wie hij was. Hij musiceerde, maakte grappen en zei me in een terzijde: “Het voelt heel raar om getrouwd te zijn. Anders. Héél anders. Maar wel goed!”

Daarna ging het snel bergafwaarts. Onlangs brachten mijn vrouw Inge en ik hem samen van Beetsterzwaag naar Schiphol. Twee auto’s vol, met Pilar, bagage en Spaanse familie. “Vreemd. De laatste keer dat ik Friesland zie.” Zulke woorden snijden je door de ziel. Drie weken later kregen we bericht van Pilar. In haar woorden: ‘Marc ondernam zijn laatste reis, met een mooie melodie van waardigheid, vrijgevigheid en liefde’.

Marc Crolla. Professional. Autonoom. Muzikant. Vrijdenker. Avonturier. Vriend. Een mens.

Uitzwaaien op Schiphol. Foto Inge van Hesteren

Uitzwaaien op Schiphol. Foto Inge van Hesteren

 

10 Comments

  1. Dank je wel Gijs voor het mooie afscheidsbericht.

    Heb je misschien een overlijdensdatum? Heeft er ergens een advertentie in de krant gestaan?

  2. Dag Utrechtse, een exacte overlijdensdatum heb ik niet. Het was ergens rond de 10e april. In Nederlandse kranten heeft vast geen advertentie gestaan. Misschien in een krant in Coruña, Galicia.

  3. Dag Gijs, dank voor je antwoord, ik heb inmiddels veel meer informatie waaronder de exacte datum, die komt overeen met de datum van de mededeling op Facebook van Mediaheads.

    https://www.facebook.com/Mediaheads.nl/posts/709040835803944

  4. Marc, een uitzonderlijk mooi mens!

  5. Gracias por este homenaje tan bello a Marc.

  6. Thank you for this great dedication Gijs.

    Peace and Love

    John Haley

    Here is a link to Marc’s Music ( Fandalism ):

    http://fandalism.com/marccrolla

  7. Karin van der Wilt

    Bedankt voor dit mooie artikel.

  8. Ferenc Jacobs

    Ik heb Marc leren kennen als iemand die heel goed mens en ICT wist te verbinden, op een niveau waar slechts weinigen in slagen. Via Twitter en een ander artikel van je kwam ik dit bericht tegen, ik was niet op de hoogte van het overlijden van Marc. Ik schrok daarom enorm, maar begrijp dat hij afscheid heeft genomen op een waardige manier.

  9. peter wesselingh

    Het is al weer een tijd geleden dit. Arnout en ik waren toen ook op Schiphol. Wat een lief verhaal over onze goede vriend die wij missen maar niet weg is uit onze gedachten.

    Dank,

    Peter

  10. Al weer 2 jaar uit het leven. In mijn gedachte leef je voort Marc!

Leave a Reply