‘My Waste’: een admiraalsloep gebouwd van drijvend afvalplastic

DELFZIJL – Geert-Jan Reinders was de initiator van ‘My Waste’, het nieuwe ‘groene visitekaartje’ van Groningen Seaports. Tijdens de nieuwjaarsbijeenkomst van het havenbedrijf bereikte het project een belangrijke mijlpaal. Jennifer Ponsen had de naam bedacht en samen met haar doopte aftredend directeur Harm Post de gelijknamige admiraalsloep. Een vaartuig met opgevist havenplastic als bouwmateriaal.

V.l.n.r. Geert-Jan Reinders, Dick Gilles, Marius Smits. De nieuwjaarsrecepties van Groningen Seaports zijn fameus. Dit keer dankzij een duinachtige ambiance aan het uiteinde van de Zeedijk in Delfzijl. Warme chocolademelk, snert, worstenbroodjes, knappende houtvuren, feeërieke belichting, acrobaten en muziek van Led Zeppelin zorgden voor een festivalachtige ervaring.

Door Gijs en Inge van Hesteren

Staff Officer Geert-Jan Reinders: ‘Een paar jaar geleden, het was tijdens een conferentie in Rotterdam, ontmoette ik Marius Smits. Hij vertelde daar over Plastic Whale. Ik vond het een prachtig verhaal. Dát is iets voor ons, dacht ik. Eenmaal terug in Delfzijl heb ik het aangekaart bij Harm Post. Die gaf direct groen licht.’
Marius Smits zelf geeft uitleg. ‘Met steeds grotere zorg zag ik de laatste jaren de hoeveelheid afvalplastic in de Amsterdamse grachten toenemen. Hele plasticeilanden bedekken intussen de oceanen, dus ik vond dat er iets moest gebeuren. Echter, niemand zit te wachten op belerende waarschuwingen. Ik heb geprobeerd iets prikkelends te creëren, dat de mensen zou uitdagen tot gezamenlijke actie. Zo kwam ik op een boot. Boten moeten het water delen met al dat drijvende plastic. En ze hebben iets romantisch, dat inspireert tot avontuur, uitdaging. Zo is het gegaan.’

Businessmodel

Dick Gilles had met zijn gelijknamige scheepsbouwbedrijf al een naam opgebouwd als duurzame bouwer. Zo kwam het dat hij de eerste opdrachten kreeg van Plastic Whale, de stichting die Marius Smits had opgericht. Twee jaar geleden presenteerde men de eerste sloep tijdens de HISWA Boat Show. Intussen is er een businessmodel. Acht sloepen, allemaal gebouwd van opgevist grachtenplastic, bracht Plastic Whale in de vaart. Inderdaad, om jaarlijks samen met honderden scholieren en medewerkers van bedrijven te vissen op zwerfplastic.

Dick Gilles bouwde niet eerder een dergelijke sloep in deze afmetingen.

Dick Gilles: ‘Op dit moment gebruiken we PET-flessen als grondstof. Die worden vermalen tot granulaat en dat wordt weer verwerkt in het type schuimplaten dat ook veel wordt gebruikt voor windturbines. Van dat schuim maken we sandwichpanelen. Verzaagd tot huidgangen bouw ik deze op spanten van ecologisch verduurzaamd platowood, materiaal waarmee we ook de afwerking van de sloep doen. We lamineren de romp af met glasvezel en epoxy.’
‘Deze admiraalsloep is ook voor Dick Gilles en Marius Smits een stap verder’, zegt Geert-Jan Reinders. ‘De boot is een flinke slag groter dan wat zij gewend waren. We zijn er erg blij mee. Door het materiaal is hij ondanks zijn 8,5 meter lengte erg licht en toch sterk. Je kunt er gemakkelijk mee roeien, maar met een kleine elektromotor haalt de boot gemakkelijk 6,5 knopen.’

Restplastic als grondstof

‘De Rijksuniversiteit in Groningen is geïnteresseerd in het project. Zij willen het samen met ons verder brengen. Straks behandelen we restplastic niet meer als afval, maar als grondstof.’
Marius Smits tot slot: ‘We hopen hiermee andere havenbedrijven te inspireren. Deze dingen spelen overal en zo laten we zien dat het mogelijk is er iets aan te doen. Mijn filososfie is: ga gewoon aan de slag. Zet de eerste stap en dan ontstaan er vanzelf nieuwe dingen.’

Marius Smits van ‘Plastic Waste’.

 

Leave a Reply