Wielenspecialist voor de motorsport

Jong bedrijf werkt aan oude wielen

Jan-Simon wil zich meer richten op de classics. Hier werkt hij aan het wiel van een Ural. “We werkten veel voor de motorcross, maar eigenlijk is dat saai. Altijd recht toe, recht aan hetzelfde werk. Bij de klassiekers vinden we de uitdagingen.”

JOURE – Zo af en toe maken de liefhebbers zich druk over de gemiddelde leeftijd in de wereld van de klassieke motoren. Die stijgt en stijgt. Je ziet dit ook bij de dienstverlenende bedrijven. Verdwijnt straks de kennis van oude technieken? Misschien is de bezorgdheid niet nodig. Min of meer bij toeval liep ik binnen bij JSR Wielservice in het Friese Joure, op aanraden van een motorvriend. Het achterwiel van mijn Yamaha XS650 vrat spaken alsof het frietjes waren. En dáár in Joure maakte ik kennis met Jan-Simon ter Heide (29), vertegenwoordiger van een nieuwe generatie techneuten.

Tekst en foto’s: Gijs van Hesteren

Jan-Simon’s liefde voor de motorsport kwam niet uit het niets. Zijn ouders namen hem al van jongs af aan mee. Hun zoon boekte goede resultaten in de grasbaansport, beschikte over rijtalent en klom in de ranglijsten.
“Vanaf 2007 reed ik als inter in het Duitse kampioenschap. In de hoogste klasse kon ik aardig meekomen, met regelmatig plaatsingen in de top tien. Later ging ik me meer richten op supermoto. Een zwaar ongeluk maakte daar in 2016 een eind aan.” 

Meten is weten.

De juiste wielen ‘een dingetje’

“Er bestaat een duidelijke wisselwerking tussen motorcross en supermoto. Zoveel fabrikanten met standaardmachines voor supermoto zijn er niet. Daarom rijdt men vaak met omgebouwde motorcrossers. Ik was er al snel achter gekomen dat het vinden van de juiste wielen wel ‘een dingetje’ was. Ik ben daarom zelf wielen gaan opbouwen, voor mezelf, voor sportvrienden. Eerst in een hoekje bij mijn vader in het bedrijf. Hij maakt muziekinstrumenten, zoals slagwerk, marimba’s, xylofoons. Heel iets anders, ja.
Eerst werkte ik nog als werkplaatschef bij een autobedrijf, maar zo omstreeks 2014, toen mijn eigen zaak steeds beter ging lopen, nam ik ontslag. Daar heb ik niet lang over hoeven nadenken. Ik redde het niet meer om al het aangeboden werk in de avonduren en in het weekend af te maken. Samen met mijn vader heb ik deze nieuwe bedrijfsloods neergezet.
Ja, natuurlijk mis ik het actief beoefenen van de sport, maar rijden op een hoog niveau gaat niet samen met ondernemerschap.”

Het ponsen van de doppen in de velgen: “We meten eerst alles. De spaakhoek, de offset. Daarom is het niet handig als de mensen hier komen met volledig gedemonteerde wielen.”

Intussen had Jan-Simon machines aangeschaft, waarmee hij zelf wielen en spaken kon bewerken. Een draadwals om spaken te walsen, een buigblok om spaakhoeken te zetten, een hydraulische pers om spaken op lengte te knippen. De doorbraak naar het volledig zelf produceren van wielen kwam na een telefoontje uit het Groningse Uithuizen. Simon Poelma, die daar jarenlang wielen bouwde en repareerde, bood hem de gelegenheid alle bedrijfsmiddelen over te nemen.
“Simon was ziek geworden en moest stoppen. Ik kreeg daarmee de beschikking over de voorraad, de machines en vooral heel veel gegevens over het maken van wielen. Daarom kan ik nu uit een platte strip aluminium of staal een velg rollen en die met een forceermatrijs in de juiste vorm persen. Daarna maak ik met een zogenaamde doppenpons de spaakgaten op maat. Als de velgen klaar zijn kan ik ze poedercoaten, polijsten of slijpen.”

“We lassen een strip metaal aan elkaar, daarna gaat het naar de forceermatrijs. Tot slot maken we de ‘doppen’, de spaakgaten.”

Maatwerk met emotie

Het Groningse wielenbedrijf beschikte over een bestand met vele ‘klassieke’ klanten. De toeloop uit die wereld is nog niet zo groot, maar Jan-Simon hoopt dat dit wél gaat komen.
“We hebben genoeg werk met de motorcross en de supermoto, maar het is vaak standaardwerk. Dat mist emotie; ik vind het een beetje saai. Als je iets maakt voor een classic racer, een flattracker of een custombike zit er een verhaal achter en een technische uitdaging. Dat geeft veel meer voldoening. Dáár zou ik als bedrijf echt willen groeien.”

Met recht een jong bedrijf. Twee dagen in de week helpt Yde Knoop, vijftien jaar. Hij volgt een technische opleiding.

JSR is intussen al wereldwijd bekend. “Wekelijks verzend ik gerestaureerde of nieuwe wielen, vooral naar klanten uit de flattrackwereld. Pakketten gaan naar Portugal, Duitsland, België, Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en naar Amerika.”

Meer informatie: https://jsrservice.nl

Flattracken

Het flattracken, dat is een nieuwe interesse van Jan-Simon. “Steeds meer mensen komen uit die hoek met hun wielen naar mij toe. Ik ben er zó enthousiast over, dat ik er nu een voor mezelf aan het bouwen ben. Je komt in dat wereldje heel bijzondere figuren tegen. De sport stamt uit de Verenigde Staten. Daar rijdt men al van voor de oorlog met flattrackers. Op één of andere manier waait het nu over naar Europa. Een paar maal per jaar wordt er gereden op Speedway Lelystad. Dat doen ze met motoren zonder voorrem. Er is weinig grip en je stuurt en remt door te driften.
Ik kan een paar subgroepen noemen, zoals de pro-racerscene, die rijdt met omgebouwde crossers, de ‘framers’, die oldskool en klassiekers inzetten, of de customs, met Harley-Davidsons en Yamaha XT’s. De evenementen zijn laagdrempelig. Ondanks de titel ‘Hells Race’ is de sfeer altijd goed en collegiaal; iedereen komt er voor de fun.”

 

 

Leave a Reply