De Leeuwarders Marianne Reitsma en Ewoud van der Wal zetten een bemiddelingsbedrijf op voor afgestudeerden om werkervaring op te doen bij bedrijven in Noordoost-Friesland. Zij lanceerden maandag 13 mei de website. Alle informatie rondom het project is vanaf nu te vinden op www.werknof.nl.  Henri Geursen, voorzitter van de Ondernemingsfederatie Noordoost-Friesland (ONOF) was aanwezig bij de lancering. Vanuit de ondernemerswereld moedigt hij het project aan.

Van links naar rechts: vd Meulen van LC; Pim Vellinga, winnaar Galaxy Tab; Henri Geursen, voorzitter ONOF. Foto NetNix, Stefan Martens.

De bedoeling is om de regio sterker te maken en te voorkomen dat jongeren het gebied verlaten omdat ze er geen werk kunnen vinden. ‘De Noordoost-Friese arbeidsmarkt heeft afgestudeerden iets te bieden, dat heb ik zelf ondervonden en dat wil ik anderen ook laten inzien!’, aldus Marianne Reitsma, communicatiespecialist van het initiatief.

Tijdens de inventarisatie is er een groot netwerk binnen de regio opgebouwd. Ook de ondernemerswereld is positief. Henri Geursen is een voorstander van het project. ‘Veel bedrijven zijn bezig met de waan van de dag; daardoor blijven vaak zaken liggen, die voor en in de toekomst erg belangrijk kunnen zijn voor het desbetreffende bedrijf. Een afgestudeerde kan daarvoor ingezet worden. Daarbij zijn er veel bedrijven die sterk betrokken zijn bij de regio en met het gebruik maken van een trainee dan ook nog een bijdrage leveren aan onze regio’, aldus de voorzitter van de ondernemingsfederatie in Noordoost-Friesland.

Na een periode van inventarisatie wordt nu gewerkt aan de financiering en het invullen van de organisatievorm. Hierbij ondersteunen veel partijen zoals de Kamer van Koophandel, het UWV en Kabelnoord.

Pim Vellinga, uitgeloot als winnaar van de Galaxy Tab. Tijdens het onderzoek van Ewoud is een enquête afgenomen bij studenten en afgestudeerden. Onder hen werd de Tab verloot. Pim Vellinga uit Veenwouden was de gelukkige winnaar. Hij kon zijn prijs gisteren in ontvangst nemen. Hij studeert technische informatica en blijft graag in de regio wonen en werken. Dit was ook zijn motivatie om bij te dragen aan het onderzoek. Foto NetNix, Stefan Martens.

Tot zover het persbericht. Zaterdag heeft Ewoud zich laten interviewen door RTV NOF. Vanmorgen was Marianne herhaaldelijk te horen tijdens het ochtendprogramma Aktueel van Omrop Fryslân. De Leeuwarder Courant was gisteren aanwezig bij de lancering en heeft ook al een stuk geplaatst in de krant. De geluidsfragmenten zijn terug te vinden op de website www.netnix.nl onder het kopje media.

Een onhandig stukje gips.

De demoraces van SAM op de Luttenbergring. De Yamaha XS650-racer en ik namen eraan deel. Een topdag, ook voor ons. Al kijken we bont en blauw terug op de start van de tweede manche 750cc. Iets teveel gas gegeven, iets te laat en iets te hard moeten remmen, misschien een achterbandje van een voorligger aangetikt. Ik weet het niet meer. In elk geval ben ik pakweg 15 meter over het asfalt geschoven. Het team van Fire First: bedankt voor de goede zorgen. Collegarijders: bedankt voor het opladen van de motor en de andere spullen.

Wilbert Munsters, de Ducatirijder die achter me reed had de keus: “Rijd ik over Gijs zijn hoofd of kies ik voor zijn motor?” Hij deed het laatste en daarvoor dank ik hem eeuwig. Hij raakte de XS, viel om maar niet met veel schade of letsel gelukkig, hij had zich alleen klem gereden op mijn over de straat schuivende motor. Scheurtje in zijn polyester en een kromme stuurhelft, heb ik begrepen, waarvoor excuses. Gerry Hemsens voegt een ooggetuigenverslag toe: “Het gebeurde precies voor me, ik zag ineens een hele grote kerel op zijn rug, hahaha, schrikken man! Ik zat gelukkig links van Gijs, die andere Ducati zat er precies achter en moest de berm in; daar viel hij om. Ik was al door.”

Wilbert schreef later: “Gijs, jammer dat je een maandje uitgeschakeld bent, maar dan kun je voorlopig tenminste niet meer voor mijn Duc gaan liggen (geintje). Succes met het herstel! De schade aan de Duc valt mee, wat scheuren en krassen en een kromme clip-on. Verder een prachtige dag, hulde aan de organisatie!”

Een inventaris van de schade aan de XS650. Eigenlijk is er niet eens zoveel echt stuk. Grote deukjes in mijn ego en kleine in de tank (door de clip-on). Dat is niet zo erg. De accu is naar de kloten, die geeft 0,8 volt. Dagenlang heeft het contact aangestaan, ontdekte ik later. De remhendel, reservoir en bevestiging zijn half weggeschaafd. En de koppelingshendel met stuurbevestiging is afgebroken. Mega Snel graaft al in zijn onderdelenkist. De racekuip wil collega-SAM-racer Dick Nanninga voor me repareren, dat is heel fijn. Heb ik alleen een nieuw ruitje nodig van Ruig Opmeer. De voetsteun rechts en de rempedaal zijn afgeschaafd, maar wel weer te maken. Het schetsplaatje is krom, dat kan ik weer rechtbuigen denk ik.

De baco’s zitten met de schade. De gevallen coureur druipt af richting EHBO-tent. Foto: Jos Ulijn

Schade aan mezelf: een barstje in een duimkootje, een gebroken rib, blauwe plekken overal. Een gerafelde leren motoroverall. Mijn integraalhelm is afgeschreven. Met een open helm had ik nu geen kin en neus meer gehad. Nu moet ik zelf nog weer even jong en mooi worden, en vooral de stijfheid van het valpartijtje kwijtgeraakt zijn. En mentaal weer even klaar voor de strijd worden. Dat gaat wel een maandje duren.

http://www.sammotorsport.nl/raalte-de-wedstrijden.ashx

Na meer dan een jaar voorbereidende besprekingen komt het nu toch echt van de grond: Zorg op Afstand in de gemeente Dongeradeel. Een verdiend succes voor de initiatiefnemer van het eerste uur, wethouder Sicco Boorsma, maar ook voor de uitgebreide kring van andere betrokkenen. En voor ons, van Kabelnoord, want achter de schermen hebben ook wij behoorlijk ons best gedaan om het allemaal mogelijk te maken. ‘Allemaal’, inderdaad, want behalve Zorg op Afstand is er meer gaande. Zie het persbericht hieronder, dat vandaag werd uitgezonden door de Gemeente Dongeradeel.

Dongeradeel bundelt krachten voor zorg en welzijn dichtbij inwoners

De gemeente Dongeradeel is een samenwerking aangegaan met deskundigen op het gebied van ICT, Onderwijs en Zorg en Welzijn. Samen werken de partijen aan slimmere en betaalbare (welzijns)zorg dichtbij inwoners. De groeiende vraag naar (welzijns)zorg ten opzichte van het slinkende budget vraagt om actie. Oplossingen voor problemen worden vaker gevonden binnen de eigen omgeving van cliënten. Wethouder Sicco Boorsma van de gemeente Dongeradeel heeft het initiatief genomen tot intensieve samenwerking op dit gebied: “We willen de zelfredzaamheid van onze inwoners op verschillende manieren ondersteunen en daarvoor is het nodig om als instellingen de handen ineen te slaan.”

Beeldcommunicatie in de zorg: uitleg blijkt vaak wel nodig.

Vanuit de samenwerking zijn inmiddels al verschillende projecten opgestart, waaronder ‘Zorg en Welzijn op afstand’ onder leiding van Thuiszorg Het Friese Land. Via een gebruiksvriendelijke beeldtelefoon kunnen cliënten worden ondersteund bij zorgtaken, zoals controle van medicijninname. Denk ook aan personenalarmering met behulp van een halszender. Wat het project vooral bijzonder maakt is de invulling van welzijnstaken op afstand. Daaronder valt een spreekuur via beeldtelefoon met een ouderenadviseur en contact met de BurenHulpDienst.

Het is de bedoeling dat het project binnen een jaar vijftig aansluitingen voor beeldtelefoons oplevert. Dankzij subsidie van de Provinsje Fryslân zijn cliënten vrij van kosten. Na het eerste jaar wordt de dienstverlening op dezelfde manier op eigen kracht voortgezet. Er is nog plaats voor cliënten die mee willen doen aan het project ‘Zorg en Welzijn op afstand’.

Daarnaast is Zorgbelang Fryslân in Dongeradeel actief met het project ‘Gebiedsgerichte zorg’. Zorgbelang Fryslân gaat in gesprek met inwoners over hoe de zorg er in de gemeente uit moet zien. Op die manier kan de zorgbehoefte worden afgestemd op de inwoners. De provincie Fryslân en zorgverzekeraar De Friesland verlenen subsidie aan het project.

Actieve deelnemers aan de projecten voor zorg en welzijn dichtbij de inwoners zijn: Zorggroep Pasana, Huisartsencentrum Dokkum, Welzijnsinstelling Het Bolwerk, Thuiszorg Het Friese Land, Zorgbelang Friesland, De Friesland Zorgverzekeraar, Frieslab, Kabelnoord/ NijFinster, ROC Friese Poort, NHL, Zorgbelang Fryslân en gemeente Dongeradeel.

Intussen zijn de eerste aanmeldingen voor dit project in Dongeradeel al binnen. Dus: wordt vervolgd.

Hylke Jan Ellens opent als dagvoorzitter de bijeenkomst. Foto: Kabelnoord, Gijs van Hesteren.

Persbericht ‘Het beste idee…’

Marianne Reitsma, projectleider bij Kabelnoord, stelde het vol;gende persbericht op over de werkconferentie ‘Het Beste Idee…’.

Afgestudeerd en dan aan het werk… Voor veel jongeren is het lastig met de arbeidsmarkt van tegenwoordig. Te weinig werkervaring is meestal de reden. Ook in Noordoost-Friesland zijn weinig arbeidskansen voor hoger opgeleide jongeren.

Kabelnoord organiseerde voor het project ‘Werkervaringsplekken in Noordoost-Friesland’ op woensdag 6 maart de werkconferentie ‘Het beste idee…’ in het Innovatiehuis Lauwersdelta te Buitenpost. Tijdens de werkconferentie zijn er drie scenario’s gepitcht. Hoe implementeren we dit project in Noordoost-Friesland? Ondernemers, lokale overheden, onderwijs en studenten wisselden van gedachten tijdens brainstormsessies.  Op welke manier we werkervaringsplaatsen aan moeten bieden, daar kwamen zij niet direct uit. Samenwerken, dat is het sleutelwoord voor de komende periode!

Presentaties en pitches

Marianne Reitsma, projectleider en gangmaker van deze conferentie.

Douwe Heeringa gaf zijn interessante visie op de problematiek. Hoe zit het met de beperkte kansen voor hoger opgeleide jongeren op de arbeidsmarkt van Noordoost-Friesland? Daarnaast presenteerden de soortgelijke initiatieven ‘Battle of Fryslân’ en ‘Startership Groningen’ zich. Vervolgens zijn er drie pitches gegeven. Welke aanpak zou het beste zijn? Het opzetten van een eigen uitzendbureau? Samenwerken met een lopend initiatief? Of het project inbedden bij een uitzendbureau zoals Randstad, of Start?

De meningen liepen uiteen tijdens brainstormsessies die volgden. Een gedeelde passie voor de regio en het vraagstuk kwam sterk naar voren. Er is geen scenario gekozen, maar voor de toekomst van het project is samenwerken van belang. ‘We hebben interessante en inspirerende dingen gehoord en daar kunnen we verder mee! Daarbij willen veel partijen actief meewerken aan het project en dat is een mooi resultaat!’ aldus de projectleider, Marianne Reitsma.

De werkconferentie werd mede mogelijk gemaakt door Kabelnoord, Innovatiehuis Lauwersdelta, PTH Groep, Douma Reclamedingen en AJ Catering.

Project werkervaringsplekken in Noordoost-Friesland

In tafelgesprekken werden de scenario’s verder uitgediept.

Voor afgestudeerden is het tegenwoordig lastig om aan werk te komen. Het gebrek aan werkervaring zorgt vaak voor afwijzingen bij sollicitatieprocedures. Het doel is om hoger opgeleide jongeren in de regio Noordoost-Friesland een werkervaringsplek aan te bieden. Zij kunnen op deze manier hun CV aanvullen. Daarnaast kunnen zij een oplossing bieden voor knelpunten binnen organisaties. Veel organisaties hebben al aangegeven dat zij hier interesse voor hebben. ‘Brain drain’ is een veel besproken kwestie in de regio en kan op deze manier worden aangepakt.

Kabelnoord

Kabelnoord heeft naast het leveren van internet, telefonie en radio ook een maatschappelijk doel: participeren in de maatschappelijke en economische ontwikkeling van Noordoost-Friesland.

Tekst: Marianne Reitsma.
Foto’s tenzij anders vermeld: Stefan Martens.
Meer foto’s: zie album.

Game voor, in en door Dokkum

Projectpartners Tim Laning van Grendel Games en scenarioschrijver en gamegoeroe Rogier Kahlmann geven een toelichting aan de zaal. Foto Kabelnoord, Gijs van Hesteren

Afgelopen maandag vond de openbare presentatie plaats van de game Back in Time. Een game voor, in en door Dokkum. Tijdens de avond spraken de scenarioschrijver, Rogier Kahlmann, de ontwikkelaar Tim Laning van Grendel Games en de conceptontwikkelaar Bastiaan Blaauw van Statuur. Verdere partijen die betrokken zijn in het proces: Kabelnoord (Gijs van Hesteren), Copini Buitensport (Marcel Copini) en Natuurlijk Kollumeroord (Fokko Hoeksma & Nynke Dedden).

Pilotgroep

Het doel van de avond: het vinden van ondernemers die wilden deelnemen in een pilot. In de komende maanden gaan de initiatiefnemers samen met de ondernemers het spel verder ontwikkelen. Er zal uitvoerig getest worden, om zo tot de beste resultaten te komen. Een vijftiental ondernemingen en organisaties uit Dokkum gaf aan mee te willen doen. Daaronder een supermarkt, een filiaal van een landelijke winkelketen, enkele speciaalzaken, een museum en een museumorganisatie, een groot bovenregionaal werkend bedrijf, een bed & breakfast en een boerenbedrijf.

Vervolg

Zo nu en dan zullen de initiatiefnemers bericht uitbrengen over de ontwikkeling van het spel. De deelnemers aan de pilot worden betrokken bij het proces. Kortom, een succesvolle avond met praktische resultaten. De partners zijn er ontzettend blij mee.

Een zaal met een boven alle verwachtingen uitstijgend aantal belangstellenden.

Downloads

De presentatie en de flyer die tijdens de bijeenkomst is uitgedeeld kan je downloaden via:

Presentatie: 
Presentatie Back in Time
Flyer: 
Flyer Back in Time
Fotoserie:
Webalbum

Tekst: Wini Weidenaar
 

Marianne Reitsma, trainee en collega bij Kabelnoord, organiseert op 6 maart een werkconferentie in het Innovatiehuis Lauwersdelta te Buitenpost.

Door het gebrek aan werkgelegenheid is er weinig kans voor de hoger opgeleiden in Noordoost-Friesland. Toch kan de arbeidsmarkt van deze regio hen goed gebruiken. Deze twee partijen kunnen elkaar iets bieden. Tijdens de werkconferentie kijken we terug op het project ‘werkervaringsplekken in Noordoost-Friesland’ en blikken we vooruit. Sprekers leggen vanuit verschillende oogpunten drie scenario’s voor. Het doel is om tot één uitvoerbaar scenario te komen die gedragen wordt door jullie.

BENT U ERBIJ?

Voelt u zich betrokken bij dit onderwerp dan verwelkomt Kabelnoord u graag bij deze werkconferentie met de titel: ‘Het beste idee…!’. Laat uw stem meetellen tijdens dit proces!

Datum: woensdag 6 maart
Plaats: Innovatiehuis Lauwersdelta, Kuipersweg 5 Buitenpost
Tijd: 16.30 – 20.45 uur
Kosten: Gratis

Aanmelden kan door een e-mail te sturen naar m.reitsma@kabelnoord.nl. Eventuele dieetwensen hier graag bij vermelden.

Begin januari huldigde SAM Motorsport de kersverse kampioenen van de 2012-racedemo’s. Niet zozeer hun snelheid was daarvoor bepalend, als wel hun regelmatige rondentijden en de regelmaat waarmee zij aan de SAM-evenementen deelnamen.

Gerard, snelste papa van het dorp

Gerard Verdoold, Piet Kramer en Barry Kramer. De Aermacchi 250, de rijders en de teamchef van enduranceteam Kramer Racing. Drie uren van Aalsmeer 2012. Foto Inge van Hesteren

“Die derde plaats bij de 125 had ik echt niet verwacht. In de zijspanklasse zijn we er al aan gewend geraakt. Hm, hoe Piet en ik dit voor elkaar gekregen hebben? We hebben dit seizoen drie wedstrijden gewonnen en we waren twee keer tweede. Echt, in Piet heb ik onbegrensd vertrouwen. Wat hij ook doet, mij maakt het niet uit. Die houtje-touwtje-uitstraling van hem is vooral voor het imago. Hij weet heel goed wat hij doet. Ik rijd al acht jaar samen met hem. We hebben denk ik al een stuk of dertig bekers. Na elk demoweekend vragen mijn kinderen me of we er weer een hebben gewonnen. Die willen ze op school laten zien. Want ze noemen mij “de snelste papa van het dorp”.

Och, een beetje motorgek was ik altijd al. Dertien jaar geleden werkte ik als metaalbewerker in een bedrijf waar Piet ook werkte. Na een paar jaar vroeg hij me of ik tijdens de braderie in Ameide in zijn zijspan wilde. Dat leek me wel wat, van het één kwam het ander en niet veel later waren we een vast team. We hebben eerst gereden bij demo’s van de HMV, maar nu rijden we alweer een jaar of wat bij de SAM. Nee nee, helpen bij het sleutelen mag ik niet! Piet doet alles zelf. Hooguit misschien een klein stukje laswerk.

Komend jaar doen we het wat rustiger aan. Piet wil minderen en met mijn eigen staalconstructiebedrijf krijg ik het steeds drukker.”

600 Kloteraces rijdt Piet

Piet Kramer schuift bij aan de tafel. Hij is wereldberoemd in de Nederlandse motorwereld. Zoals altijd zit hij boordevol verhalen. Hij maakt zich steeds zorgen. Vertelt hij niet teveel tegelijk? Ik stel hem gerust. We kunnen het bijhouden en wat we vergeten laten we gewoon weg uit het verhaal. Nog net niet van de hak op de tak geeft hij ons een voorproefje op de conference die hij een half uur later zal afsteken voor een zaal vol SAM-coureurs.

Piet Kramer, midden in de winter, met zijn Norton Dominator naar de SAM-jaarvergadering in Het Wapen van Ameide. Piet maakt alles zelf. Ook de bekleding van de buddyseat, die afkomstig is van het motorjack van een overleden vriend. Foto Inge van Hesteren

“Minstens 600 van die kloteraces heb ik gereden, als ik terugkijk op de vijftig jaar dat ik nu aan motorsport doe. Dan reken ik de trainingen nog niet eens mee, of al die motorcrosswedstrijden. Ik weet het nog goed: op mijn vijftigste verjaardag verreed ik mijn vijftigste wedstrijd. Pas nadien is het echt hard gegaan met de aantallen. Bij SAM voelde ik me de laatste jaren het meest op mijn plek. We gaan echt minderen nu. Komend jaar gaan we nog één keer zijspanrijden, Gerard en ik. Dat doen we in de demo in Soerendonk. Daar won ik in 1967 voor het eerst in mijn leven een 500cc-race. Het was pas mijn derde wedstrijd bij de NMB. Ik reed met mijn BSA met Nortonversnellingsbak. Ik weet het nog goed: om het allemaal te laten moesten we het motorblok schuin naar voren in het frame monteren. En de uitlaatbocht moest vóór de montage aan de cilinderkop vast zitten, want eenmaal in het frame kon het niet meer.

Wacht even, we zijn er nog niet! Het verhaal gaat nog verder. Mijn broer had net een motorongeluk gehad. Hij lag in een coma in het ziekenhuis. Ik was pas een jaar of 22 en durfde thuis niet te beginnen over mijn plan om te gaan racen in Soerendonk. Niet echt het goede moment. Dus ik hing een verhaal op over motorfietsen die ik moest ophalen in Eindhoven. Dat klonk geloofwaardig, want mijn twee broers en ik rommelden destijds een beetje in de motorhandel. Met die broer is trouwens het weer goed gekomen, hoor! Mijn vader werkte toen bij Unilever in Schiedam. Twee ingenieurs daar deden ook aan wegracen en die kwamen toch met een verhaal over die zoon van hem naar mijn vader toe!

Enfin, dat is allemaal lang geleden. Nieuwe kampioensbekers ga ik niet meer binnenhalen. Komend seizoen rijd ik maar drie demo’s – bij SAM natuurlijk. De HIBRA heeft me uitgenodigd voor Aalsmeer. Daar ga ik solo rijden, met de Norton Manx. Waarom ik minder ga rijden? Niet dat het lichaam niet meer wil. Het is vooral dat de heilige drang naar snelheid en circuit minder wordt. Ik word niet meer warm van de competitie en ach, Gerard heeft minder tijd, dus het is wel goed zo. Straks geef ik nog even een soort toespraak, en die gaat vooral over mijn tuimelingen en buitelingen de afgelopen vijftig jaar!”

Even later doet Piet dat inderdaad. Met verve en humor. Hij krijgt de lachers gemakkelijk op zijn hand, maar vooral oogst hij meermalen een hartelijk applaus. Hij stopt er nu dus mee, maar…. gelukkig nog niet helemaal. Slotcitaat: “Ik ben een SAM-mannetje en dat zal ik blijven ook!”

De toespraak, of was het een conférence, van Piet Kramer kan bekeken worden via:
http://www.sammotorsport.nl/een-zaal-vol-sam-kampioenen.ashx

Foto’s: festinalente.nl, Inge van Hesteren
Dit verhaal verscheen in het februarinummer van het maandblad van de motorsportkoepel MON: Motorsportnieuws.

Tijdens de meest recente toogdag van het zich in Noordoost-Friesland afspelende crowdsourcingproject ‘Fryslantis‘ presenteerden verscheidene sprekers hun voorstellen voor plattelandsinnovatie. Locatie was het pand van de Rabobank in Damwâld. De reikwijdte van deze ideeën liep nogal uiteen. Soms waren ze simpel en recht toe, recht aan. Zo was er een plan voor de Foodtruck, een snackwagen die de snelle hap zou bereiden uit lokale, duurzame producten. Een goed idee, vonden de toehoorders. Maar hoe het aan te pakken? “Zoiets bestaat al, elders in Friesland,” zo stelde één van de aanwezigen, een docent van NHL Hogeschool. “Zo’n gezonde snackwagen was vorig jaar een NHL-project. Maak gebruik van die ervaring.”

Tijdens de vorige bijeenkomst van Fryslantis, in een leegstaand winkelpand in het centrum van Dokkum.
Foto Marit Anker.

Kabelnoord-trainees Wytse de Boer en Marianne Reitsma presenteerden hun ´Uitzendbureau voor Friese Jongeren´. Ze proberen het probleem van wegtrekkende jongeren en jeugdwerkeloosheid te ondervangen. Misschien kan dat door nieuwe, flexibele combinaties tussen werkgevers en werkzoekenden. Bijvoorbeeld met traineeschappen en flexplekken. Zo blijven kennis en werkgelegenheid voor Noordoost-Friesland behouden.

Van droom naar daad blijft het moeilijkst

Ook ingewikkeld en complex waren plannen voor import en export van innovatieve ICT-ideeën, zoals Ferenc Jacobs die voorlegde, of voor regiobreed draadloos internet voor toeristen. Zoals wel vaker praatte het makkelijker als het ging over de kleine ideeën en kregen de grote minder aandacht. Gelukkig was jongerenvideoclub NetNix aanwezig om het besprokene vast te leggen.

Pitchen over draadloos internet

De Fryslantis-pitch van Gijs met Ferenc. Foto met dank aan NetNix

De hierboven genoemde Ferenc Jacobs en ik mochten ook een pitch doen. We bespraken in een notendop de problematiek van een nieuwe vorm van breedband: WiFi Waddenzee. Vooral voor de toeristische branche worden mobiel of draadloos internet anywhere, anytime onderhand bijna een voorwaarde. Ik sprak er als de incumbent, namens de zittende leverancier Kabelnoord, die weliswaar een innovatief idee heeft, maar zich zorgen maakt over de problematiek van de organisatievorm. Coöperatie, Stichting, BV, NV, PPS? En zorgen over het zakelijke model op de lange termijn. Betalen de gemeenten, de ondernemers, de VVV’s, of de toeristen? En hoe moet je omgaan met de wetgeving omtrent overheidssteun, of het feit dat het hier gaat om top-down invoering van draadloos internet?

Ferenc’s papier was nog maagdelijk wit. Hij bekeek de kwestie vanuit een heel ander perspectief. Hij deed een bijdrage vanuit zijn ervaring met crowdsourcing en crowdfunding en bracht die in verband met open-net-modellen en bottom-up aanpak. Wat is de beste manier? Misschien ligt de waarheid in het midden.

Gijs keek bijna dubbel van alle nieuwe ideeën.
Foto Marit Anker

En het vervolg?

Wat bleef er over onder de streep? Sommige plannen vonden al meteen veel bijval, over andere waren met name de aanwezige ondernemers nogal sceptisch. Logisch, zij zijn het ook die van dromen daden moeten maken. Voor vandaag was het even voldoende. Het Instituut voor Maatschappelijke Innovatie (IMI), dat het hele proces in opdracht van de Dokkumer woningcorporatie Thús Wonen begeleidt, zorgt voor een verslag en voor vervolgstappen. En samen met de eigenaren worden de beste pitches verder uitgewerkt.

Die lijken nu nog een tikje diffuus. En hoe lastig is het niet, om van nul naar één te komen. We moeten er, juist in Noordoost-Friesland, voor waken dat we niet teveel in beperkingen blijven denken. Laten we creatieve ideeën blijven bundelen, samen zoeken naar onderdelen die uitvoerbaar zijn. Of misschien moeten we nog meer gebruik maken van voorbeelden, die zich in andere regio’s al bewezen hebben. Beter goed gejat dan slecht bedacht!

Met dank voor de tekstuele bijdrage van Tineke Admiraal, RTV Noordoost-Friesland.

Louwrens Hacquebord

In de LinkedIn-groep “Dokkum” schrijft Louwrens Hacquebord: “Alle respect voor iedereen die zich vanuit betrokkenheid bij Dokkum en al dan niet ‘met gesloten beurs’ inspant voor de promotie van Dokkum en omgeving! Er gebeurt op dat gebied van alles. Maar eigenlijk ook helemaal niks… Een overkoepelende visie op marketing en promotie ontbreekt, en daardoor ook iedere vorm van regie. Gechargeerd: iedereen doet maar wat, zeker als het gaat om ‘digitale promotie’. We hebben dwaande.nl, noordoostfriesland.nl, vvvlauwersland.nl, markantfriesland.nl, dokkum.nl, beleefdokkum.nl en nu weer het QR-code-project. Dat laatste is een zeer te waarderen poging om de ondernemers in de binnenstad een steuntje in de rug te bieden. Maar het is natuurlijk een illusie dat het project meer bezoekers naar de stad trekt. En van een “digitale voorsprong”, waarover in de titel van deze discussie gesproken wordt, is ook geen sprake.”

Eelke Zwart reageert

Het Nieuwe Winkelen, de kredietcrisis, de krimp, er is veel aan de hand. Daar wordt door vele partijen aan gewerkt, inderdaad vaak op verschillende wijze en vanuit diverse invalshoeken. Niet bij voorbaat een slechte zaak. Coördinatie is belangrijk en dat gebeurt ook. Met de uitspraken van Hacquebord was ik het daarom niet eens. Voordat ik er echter op kon reageren had Eelke Zwart dat al gedaan. Hij vertegenwoordigt de Ondernemersvereniging Dokkum en der Stichting Dokkum in de stuurgroep van ‘QR – Dwars door Dokkum’,  het project waar Hacquebord op doelde. Beter dan Eelke Zwart kan ik het niet zeggen:

Eelke Zwart

“Er gebeurt inderdaad van alles in Dokkum. Het lijkt voor de buitenwereld en de ‘pro’s’ inderdaad of er niets gebeurt. Niets is echter minder waar. Er wordt op diverse gebieden steeds meer samenwerking gezocht tussen verschillende partijen. Dit jaar gaan we proberen daar een volgende stap in te zetten door samen met de Gemeente Dongeradeel een stadsmanager aan te stellen.

Het QR-verhaal waar deze discussie over is ontstaan, ontwikkelt zich verder tot veel meer dan dat, wat overigens al in het projectplan staat beschreven. Ik vertegenwoordig zowel de O.V.D. als de Stichting Stadsmarketing in de werkgroep. Voor de Stichting Stadsmarketing is juist het samenvoegen van verschillende initiatieven de reden dat wij participeren in dit project. Als vertegenwoordiger van de O.V.D. is het belang het creëren van een omgeving waar alle ondernemers van Dokkum (ook niet-leden dus) kennis kunnen maken met en gebruik kunnen maken van moderne tools voor het nieuwe winkelen. Het liefst zo laagdrempelig mogelijk; het “leeft” inderdaad nog niet zo bij de gemiddelde Dokkumer Ondernemer.

Of we een digitale voorsprong zullen creëren, weet ik niet zeker en is ook niet van belang. Wel is belangrijk dat we iets goeds ontwikkelen en beter laten zien dat we er zijn en waar Dokkum voor staat.

Uiteraard zal dit initiatief niet automatisch betekenen dat er meer mensen in de stad komen, dat zal ook afhangen van wat de ondernemers er mee gaan doen. Ook is dit maar één onderdeel waar hard aan gewerkt wordt. Bestaande initiatieven als bijvoorbeeld de Admiraliteitsdagen en de Kerstfair, waar ook meerdere partijen samenwerken, groeien al uit tot publiekstrekkers en zullen de komende jaren doorontwikkeld worden.

Onze gezamenlijke doelstelling is om aan het eind van het jaar een betere structuur binnen onze stad neergezet te hebben, zodat we samen verder vorm kunnen geven aan die visie en de regie daar over.”

Samenwerken blijft de sleutel

Ik ben het eens met Eelke Zwart. De vertegenwoordiging van het Dokkumer bedrijfsleven weegt zwaar voor ons projectpartners in QR-Dwars door Dokkum. Louwrens Hacquebord belooft in de groepsdiscussie een provinciebreed platform dat binnenkort online komt. We hopen allemaal dat dit nieuwe ontwikkelingsmogelijkheden zal bieden. Het gaat volgens mij echter te ver om te geloven dat zo’n platform in zijn eentje het middel tegen alle kwalen wordt, evenmin als een QR-project dat in zijn eentje kan zijn. Het bouwen aan samenwerking biedt mijns inziens de beste toekomstmogelijkheden. We zijn benieuwd, Louwrens!

Meer over QR-Dwars door Dokkum

Begin januari huldigde SAM Motorsport de kersverse kampioenen van de racedemo’s die in 2012 verreden zijn. Niet zozeer hun snelheid was daarvoor bepalend, als wel hun regelmatige rondentijden en de regelmaat waarmee zij aan de SAM-evenementen deelnamen. Eén van hen is Martin Eijbersen, rijdend in de 250cc met nummer 291. Aan zijn kampioensbeker is een bijzonder verhaal verbonden. Uw SAM-journalist tekende het op.

Rechts: Martin Eijbersen, bouwend aan zijn kampioenschap. Hier met de derde prijs in de racedemo te Nunspeet 2012. Naast hem de rondemiss en eersteprijswinnaar Barry Derks.

Na 30 jaar scheiding Eijbersen en motor nu herenigd

Vele rijders en belangstellenden zijn aanwezig tijdens deze speciale middag in Het Wapen van Ameide. Eijbersen is er ook, samen met zijn vrouw Heleen en hun dochtertje Merel. Over dat 250cc-kampioenschap is hij zelf een beetje verbaasd.

“Ik denk dat ik die beker vooral heb kunnen binnenhalen omdat ik aan zoveel evenementen heb kunnen deelnemen,” stelt hij. “In voorgaande jaren werkte ik nog in de offshore en toen was ik er vaker niet dan wel. Maar sinds dit jaar heb ik een kantoorbaan. Een hele verandering: voor het eerst in vijf jaar kon ik de verjaardag van onze kleine meid meemaken en dat is heel veel waard! En natuurlijk kreeg ik meer tijd om SAM-demo’s te rijden. Een jaar of wat terug is het allemaal begonnen. Via het tweetaktforum was ik terecht gekomen bij de groep tweetaktrijders van Coeno van Houten. Ik heb met hen meegereden tijdens de Nationale Motordagen op het TT-circuit. Dat smaakte naar meer. In 2010 heb ik enkele CRT- en SAM-demo’s gereden en in 2011 was ik dus ineens kampioen.”

Was dat voor het eerst, dat je ergens kampioen in werd, Martin?

“Inderdaad, en het voelt goed. Bij het CRT was ik als eens tweede geworden, ik heb toen drie eerste plaatsen binnengehaald. Hoe ik dat doe? Tja, ik probeer regelmatig te rijden, daar denk je niet al te veel bij na. Het gaat makkelijker, heb ik gemerkt, sinds we de motor afgelopen winter wat sneller hebben gemaakt. Maar nu zijn we wéér aan het sleutelen. In Oosterwolde waren we de vierde versnelling ineens kwijt. Gelukkig zit bij dit type de schakelwals aan de onderkant, dan kan je van drie doortikken naar vijf.”

Alle SAM-kampioenen van 2012. Staand, v.l.n.r.: Joost Ris, 500cc; Mart van Wetten, 125cc; Albert den Hartog, 350cc; Gerard Verdoold, zijspannen (bakkenist van Piet Kramer); Guido de Wit, 50cc. Voorste rij: Martin Eijbersen, 250cc; Jan Wagemakers, 750cc; Piet Kramer, zijspannen.

Waarom ben je eigenlijk met dit type motor gaan rijden? Het is een Yamaha YDS6, toch?

“Dat klopt. Het is een apart verhaal. Deze motor was ooit van mijn vader. Hij heeft er tot 1973 wegraces mee gereden. Bij een valpartij brak hij zijn enkel, hij is er toen mee gestopt. Een paar jaar later zijn allebei mijn ouders om het leven gekomen bij een auto-ongeval. Ik was toen tien jaar oud; sindsdien zijn mijn broer, zus en ik opgegroeid bij familie. De motor was terecht gekomen bij een achterneef, die ik uit het oog verloren was. Daar stond hij sinds 1978 in onderdelen op zolder. Na vele jaren ging het kriebelen bij mijn achterneef,. Hij heeft de machine gerestaureerd. Mij kende hij niet, maar via de familieoverlevering wist hij dat mijn overleden ouders kinderen hadden gehad. Via het internet heeft hij ons opgespoord. Het was intussen 2009. Ik had al een motorrijbewijs, die tweewielerliefde is kennelijk erfelijk. Ik wilde er wel een keer mee gaan rijden – en de rest van het verhaal ken je.”

Martin Eijbersen en zijn Yamaha, tijdens de racedemo Appelscha in 2012

Ik spreek nog even met Martins partner Heleen.

Hij is kampioen 250cc, hé? Wat vind je ervan?

“Dat kampioenschap gun ik hem van harte. Natuurlijk, motorsport kan soms gevaarlijk zijn. Maar Martin is een heel gedreven persoonlijkheid. Hij denkt heel goed na over alles wat hij doet. En hij denkt ook aan mij. Na elke manche belt hij me even, dat het goed is gegaan! Ons dochtertje Merel is ook zo iemand die weet wat ze wil en hoe ze het wil. Als zij wat groter is, gaat ze vast en zeker een keer mee in het bakje, als haar vader ooit nog ‘ns met een zijspancombinatie gaat rijden.”

Merel knikt wijs; zo denkt zij er ook over.

Weblink

Meer informatie over de motor op classicyams.com

Foto’s: Festina Lente, Inge van Hesteren