Peer Neleman op Sint Maarten: ‘Hoe gaat dit aflopen?’

Vlnr: René Dijkgraaf, Geert Boon, Peer Neeleman. “Send in the marines!”
(Foto: Lia Pieterse)

SINT-MAARTEN – De uit het vlakbij Harlingen gelegen terpdorp Wijnaldum afkomstige Peer Neleman bevond zich op Sint Maarten, precies op de dag dat de tropische orkaan Irma zich op het eiland stortte. Eigenlijk al gepensioneerd was hij er tijdelijk werkzaam als medisch specialist. Tijdens het hoogtepunt van de storm verschanste hij zich in de badkuip. Na het passeren van de hurricane deed hij goed werk in het lokale ziekenhuis. Op straat beleefde hij tussendoor angstige momenten. En hij vraagt zich af hoe het verder moet.

Op de tijdlijn van zijn Facebookaccount bracht Neleman van tijd tot tijd verslag uit van zijn lotgevallen. Met sommige van zijn opmerkingen riep hij nieuwe vragen op. Het contact met Sint Maarten is nog steeds moeilijk, maar met behulp van Messenger wist hij zijn met antwoorden en aanvullingen te komen. Bekijk de rest van dit bericht

Harlinger parkeerondernemer wil camperlocatie voor vijftig campers

HARLINGEN – Van het direct aan het riviertje de Ried gelegen deel van zijn P2-parkeerterrein wil ondernemer Jan Drijfhout een locatie voor een vijftigtal kampeerauto’s maken. Onder de naam De Ried BV exploiteert hij er een parkeerlocatie. Deze is bedoeld als overloopterrein voor ‘eilander blik’, de auto’s van mensen die op vakantie gaan naar de Waddeneilanden Terschelling en Vlieland. Er is behoefte aan meer camperplekken, zegt hij, en over een paar jaar loopt de vergunning van zijn parkeerterrein af. Naar aanleiding van een gesprek liet de gemeente hem weten dat De Ried BV maar met een voorstel moet komen.

Door Gijs van Hesteren

Drijfhout op de plek waar nu nog het eilander blik gestald staat: “Het lijkt mij beter dat de camping moet concurreren met een andere ondernemer zoals ik, dan met een gemeentebestuur.” (Foto: Gijs van Hesteren)

“Het idee van de gemeente om camperplaatsen in te richten aan de Willemshaven vind ik niet zo sterk. Dat is toch lelijk, dat witte plastic op die historische locatie. De mooiste plek van Harlingen! Het is helemaal niet zo moeilijk allemaal”, vindt Jan Drijfhout. “Hier heb ik de ruimte, het is vlakbij de binnenstad en de havens, en je zit toch in een natuurlijke omgeving.”
De altijd enthousiaste ondernemer doelt met dat natuurlijke op de Tuinen van Zorg en Vlijt, die zich op zijn terrein bevinden. Hij steekt veel eigen tijd in het ontwikkelen en het onderhoud van de Tuinen.  Bekijk de rest van dit bericht

Gerard Wagemakers verbeeldt het verhaal van De Visser

HARLINGEN — Vijf dagen lang voer Gerard Wagemakers mee op een Noordzeekotter. Het ging de gedreven fotograaf om het in beeld brengen van de werkelijkheid — ‘de puurheid’ — van het vissersleven. “Rauwe, intieme foto’s”, zegt hij zelf. Hij stelde er een boek over samen. Op eigen risico, dus het kon pas uitkomen als er voldoende kopers voor waren. De crowdfundingcampagne is intussen succesvol afgerond.

Door Gijs van Hesteren
Dit artikel verscheen eind juli in druk in de Harlinger Courant en in gewijzigde vorm in Schuttevaer.

Foto: Gerard Wagemakers.

Wagemakers stelde al fotoseries en -boeken samen over leerlingen in een meisjesinternaat in de Hoge Atlas (Marokko), over wildplukkers in Nederland en over de kunstenaar Armando. In opdracht van het Financiële Dagblad maakte hij een fotoserie over het verwerken van verlies in allerlei vormen.
“Deze boeken maken eigenlijk deel uit van mijn marketingcampagnes”, legt hij uit. “Ze bezorgen mij nieuwe opdrachten. Daar kan ik commercieel in zijn. Dit fotowerk is goede publiciteit voor het merk Gerard Wagemakers. ‘Kan je zoiets ook voor ons maken?’ vraagt men mij vaak.”
“Met publiceren in kranten of boeken verdien je nauwelijks iets. De klanten uit de commerciële hoek moeten mijn toekomstige businessmodel vormen. Ik wil geen dorpsfotograaf zijn. Mijn ambitie is het om geweldige foto’s te maken van producten en van degenen die deze met aandacht en liefde produceren. Kijk naar al die mensen, naar hun uitstraling. Blij en trots; zij hebben iets gepresteerd.”  Bekijk de rest van dit bericht

Struikelstenen en oude koffers – hoe het ondenkbare toch gebeurde

HARLINGEN – De vakantietijd leidt tot bijzondere bezoeken aan de stad. “Gemengde gevoelens van overwinning, trots en droefenis, terwijl we door de smalle straten van de havenstad wandelen”, schreef Ralph Pais onlangs op Facebook. Als enige van de Harlinger familie Pais overleefde zijn grootvader Elias de gaskamers van Auschwitz. “Mijn familie bestond uit hardwerkende middenstanders en maakte deel uit van de kleine Joodse gemeenschap. Broers, zussen, ouders, ooms en tantes, allen zijn één voor één afgeslacht en vergast.”
Ralph Pais legt uit hoe het ondenkbare toch gebeuren kon.

Door Gijs van Hesteren. Foto’s: Ralph Pais.
Dit artikel verscheen eerder in gedrukte vorm in de Harlinger Courant

De familie Pais voor het pand Hoogstraat 15. V.l.n.r. Echtgenote Karen Pais, vader David Pais, zoon Gabriel Pais, Ralph Pais met voor hem zijn zoontje Benjamin, dochter Rebecca Pais.

Ralph Pais meldde verder op Facebook: “Wat is het onwerkelijk, om hier door deze straten te lopen en de woningen en winkels te bekijken, die de Nazi’s van mijn familie hadden afgenomen. Vandaag zijn we terug, voor het eerst, en we ontdekken dat we niet langer alleen zijn. Al komen we met weinigen, toch zijn we hier met drie nieuwe Pais-generaties – een wonder en op één of andere manier een overwinning.” Bekijk de rest van dit bericht

De troubadours van de bruine vloot

Dets Laif brengt tweede cd uit

HARLINGEN – Dat Henk Roodbergen – letterlijk – in Friesland verzeild raakte is terug te voeren op een ervaring in de vroege jaren negentig. Het was een weektocht aan boord van de zeiltjalk Courage die hem in aanraking bracht met de bruine vloot. Het was het begin van een liefde die voortduurt tot op de dag van vandaag: voor de oude schepen, voor de schippers en hun maatjes, voor het Wad en uiteindelijk voor Era Copier, die intussen haar leven met hem deelt en de helft is van het folkduo Dets Laif.

Als Era (links) niet zingt en speelt, draagt zij gedichten voor. Over het wad natuurlijk. ‘Stap-glup; stap-glup.’  Foto: Gijs van Hesteren

Door Gijs van Hesteren
Dit artikel verscheen eind mei 2017 in gedrukte vorm in de Harlinger Courant

Van begin tot eind bezingen Henk Roodbergen en Era Copier het varen met de schepen van de historische zeilvloot. De Waddenzee is daarbij heel belangrijk, evenals de havenkroegjes van Harlingen, Vlieland en Terschelling. Niet voor niets heet de nieuwe cd ‘Overal is Wad’. Era zegt daarover: ‘Een woordspeling op ‘wat’ en ‘wad’ die al heel veel gebruikt is. We konden de verleiding gewoonweg niet weerstaan.’

Henk en Era hebben te stellen met nog veel meer verleidingen, getuige hun liedteksten. ‘Baggerzooi’ geniet hun sterke voorkeur, ‘Liefde op Terschelling’ is één van hun liedjes en bij het liedje ‘Tessel’ blijft het van begin tot eind onduidelijk of het nu gaat om het eiland of tóch om een vrouwspersoon.  Bekijk de rest van dit bericht

Twee benaderingen van astronavigatie in één boek

Siebren van der Werf en Dick Huges schreven ‘Astronavigatie’

EMMEN – Onlangs voegde uitgeverij Lanasta het boekje ‘Astronavigatie’ toe aan haar portefeuille. De auteurs beschrijven hierin hoe eeuwenoude navigatietechnieken nog steeds bruikbaar zijn voor de moderne zeezeiler. Het boek had toegankelijker ingedeeld kunnen zijn, maar de lezer die volhoudt wordt beloond met inzicht in het navigeren op zon en sterren.

Door Gijs van Hesteren
Een artikel dat eerder in gedrukte vorm verscheen in de Harlinger Courant

De schrijvers Siebren van der Werf en Dick Huges laten de lezer kennismaken met nieuwe begrippen. Zij gaan ieder op hun eigen manier in op het nemen van poolshoogte, breedtezeilen, refractie, kimduiking en het regiment van de Poolster. Van der Werf tracht een en ander op speelse manier onder de aandacht te brengen door de theorie te verweven met de geschiedenis van de astronavigatie. Huges doet hetzelfde, maar dan aan de hand van een oceaantocht aan boord van zijn zeiljacht Gladys.

(Boekcover: Lanasta, Jantinus Mulder)  Bekijk de rest van dit bericht

De tempel van Winaam

Nynke-Rixt Jukema mixt Amerikaanse en Europese historie

WIJNALDUM-HARLINGEN – Gedreven, intens en Fries tot in de tenen, zo kun je haar omschrijven. Nynke-Rixt Jukema: boerendochter uit de Noordwesthoek, architecte en opsteller van het bidbook waarmee Leeuwarden de nominatie tot Culturele Hoofdstad van Europa binnenhaalde. Achter elkaar voerde zij twee opdrachten uit in de gemeente Harlingen. Het voelde voor haar als thuiskomen. 

Door Gijs van Hesteren (dit artikel verscheen in juli in de Harlinger Courant)

(Foto: Gijs van Hesteren)

Eerder dit jaar oogstte Nynke-Rixt Jukema applaus bij de gemeenteraad voor ‘Het Badhuis’, het gebouw dat aan de Nieuwe Willemshaven huisvesting moet bieden aan de toiletvoorzieningen van de bruine vloot. Daarnaast gaat het Badhuis dienen als slechtweervoorziening voor de schippers van de zonnepont ‘Jonge Seun’.
En onlangs verleende de welstandscommissie Hûs en Hiem goedkeuring aan Jukema’s ontwerp voor ‘Het Tempeltje’, een gebouwtje nabij het archeologisch Steunpunt in Wijnaldum. In opdracht van Landschapsbeheer Friesland en na twee jaar lang overleg met de lokale gemeenschap bracht Jukema de geschiedenis van het Friese landschap in beeld.  Bekijk de rest van dit bericht

Wil je dragracen met caféracers?

Dit is het V-Ringtreffen van Hengelo

Gelijktijdig met de Hamove-wegraces op de Hengelose Varsselring vond voor de tweede keer het V-Ringtreffen plaats. Organisator Wil Coopmans volgde zijn passie en deed er alles aan om de liefhebbers van caféracers en andere zelfbouwmotoren bijeen te brengen. Het werd een boeiende mix van effectief organiseren en tegelijk loslaten van zaken die zichzelf regelden. Gijs van Hesteren schreef zich in als deelnemer en brengt verslag uit.

Woest motorgeweld bij het zwaaien van de gele startvlaggen. (Foto: Gijs van Hesteren)

Vaak is zo’n treffen vooral een kijkevenement. De ambities van Wil Coopmans gingen verder. Hij maakte er een actieve ontmoeting van. Natuurlijk, het begon met zien en gezien worden. Dat speelde zich af in een prominente hoek van het rennerskwartier, ruimhartig ter beschikking gesteld door Hamove, de club die ieder jaar de races organiseert.  Bekijk de rest van dit bericht

Puchfeest met de psycho’s

Jong en oud met Puch en Tomos

HARLINGEN – Zaterdag was het zo ver: het gezamenlijke feest van de Puch en Tomosclub Nederland met de Harlinger Puchpsycho’s. Vooral de wat oudere lezers zullen zich de brommers met de hoge sturen en de grote fietsbellen herinneren. Gedurende het hoogtepunt van het bromfietstijdperk identificeerde vooral de stadsjeugd zich massaal met deze Puch’s en Tomossen. 

Jong en oud houdt van Puch en Tomos.

De Puch werd sinds de jaren vijftig gebouwd in Oostenrijk. In Slovenië bouwde men de één-op-één gekloonde Tomos. Jarenlang zette het publiek de brommers in als boodschappenfiets, maar plotseling, in het midden van de jaren zestig, vond de jeugd in Den Haag en andere grote steden inspiratie in de vrijgevochten film ‘Easy Rider’. In navolging van de Amerikaanse choppers verbouwden zij hun brommertjes tot hun eigen Harley-Davidsonvariant.

Bekijk de rest van dit bericht

Het nieuwe verhaal van de kust: weg met de dijken

LEEUWARDEN – ‘Ditching the Dikes’, ofwel ‘weg met de dijken’. Het was de titel van de conferentie die de Young Wadden Academy eind juni had belegd, in samenwerking met Stenden University. Het getij tot diep de provincie in: een interessante gedachte. Bijvoorbeeld in Harlingen heeft de bevolking er ervaring mee. Middenin de binnenstad is de ademhaling van eb en vloed waarneembaar. Maar hoe moet het nu als het windkracht tien waait uit het noordwesten?

Filosoof Bas Haring: “Scherpe grenzen hebben de neiging eigendom te bevestigen. Clubs als Rijkswaterstaat en de waterschappen zouden dat eigenaarschap meer ter dicussie moeten stellen.”

Filosoof Bas Haring was uitgenodigd om zijn visie te geven. Dijken kan je zien als een harde grens, stelde hij. “Een afbakening tussen vast en vloeibaar. We moeten het concept opnieuw overdenken, vanaf het allereerste begin. Wij zitten binnen, als in een huis. En ons land kan je zien als één grote stad met parken. Nu het klimaat verandert zullen we de buitenwereld in ons huis toe moeten laten, of de wilde zee in ons park. Ik ben me bewust van de enorme kloof tussen de ingenieurs en de sprekers van deze conferentie. Het is vooral aan de technici om daar notitie van te nemen.”   Bekijk de rest van dit bericht