Rondje regio met Ducaticlub

De Nederlandse Ducaticlub heeft trefpunten in verschillende regio’s van het land. Eénmaal per jaar zijn ze allemaal tegelijk geopend. Dan hebben wij, de leden, de kans om er meer dan één te bezoeken. Dat noemen we het ‘Rondje Regio’. In elk café staat koffie klaar, tijdens lunchtijd biedt de club ons een warme maaltijd aan. Wie meer dan drie regio’s bezoekt, krijgt een T-shirt.  
De zon scheen nogal, op de afgesproken zondag. Genoeg reden voor mij om dit jaar eens mee te doen, al was het maar om in één keer het grootste deel van de contributie terug te verdienen.

Wachten op de veerstoep bij Elst. Een aardige mevrouw uit de blauwe kampeerauto achter me schiet het plaatje.
Wachten op de veerstoep bij Elst. Een aardige mevrouw uit de blauwe kampeerauto achter me schiet het plaatje.

Dit was mijn rondje, zoals ik dat twitterde tijdens de rit:

8:19
Rondje Regio van de Ducaticlub. Vertrokken uit Harlingen, richting regiocafé Annen. Kilometerstand 000. Bijna vrieskou en mist boven de sloten in de vroege morgen. Even een paar stukjes snelweg, om de kop eraf te bijten.

9:39
Vertrek uit Annen, richting Heino. Kilometerstand 80. Prachtige rit door het Drentse zand.

11:20
Koffie in Heino, kilometerstand 211. Daarna via Deventer en Apeldoorn de Veluwse bossen in. Langs Ede op pad naar Beusichem. Perfect motorweer! 20 graden Celsius en de jas half open ’s middags op de Veluwe. Geen wind.

12:51
Het veerpontje bij Elst, 19 km voor Beusichem. Daar wacht de Ducatilunch! Kilometerstand 306.

13:34
Kipsate met friet op terras De Blusser te Beusichem, met de complimenten van de Ducaticlub. Kilometerstand 320. Straks naar het volgende regiocafé, dat van Heinenoord.

Het regiocafé in het Drentse Annen. Al vroeg in de morgen is het er druk op het zonnige terras. Foto Gijs van Hesteren

13:47
De koffie heb ik op; ik rijd richting Heinenoord nu. Over de Betuwe gesproken: overal bloeien de bloesems. Prachtig lenteweer. Het is windstil en de zonnebril blijft op. Zonverbrand, droge lippen? Neuh, met zo’n integrale viskom op je kokosnoot sluit je je af van de genadeloze elementen.

15:22
Heinenoord, 402 km. Even een stempel, bijkletsen met de standhouders van lokale motorzaken. Daarna via Rozenburg en Noordwijk op weg naar het laatste regiocafé van de Ducaticlub: De Rijp. Frisjes en een stijve bries op Voorne-Putten. Ineens weer warm langs de A4 bij Den Haag. Via Leiden naar de kustweg. Doordringend geurige bollenvelden bij Hillegom en de lucht van verrotting in het bos bij Overveen.

17:45
De Rijp, de laatste stop. Ik krijg een Ducati-T-shirt! Even een colaatje en dan door naar huis. Kmstand tot nu toe: 552. Een lokale Ducatist rijdt voor me, om me de weg te wijzen naar de snelweg A7. Hij rijdt gemiddeld 170 op de smalle dijkweggetjes. Gelukkig remt hij voor de bochten. Ik laat me niet kennen en probeer hem bij te houden. Toch vind ik dat meer iets voor op het circuit. IJskoud en harde noordoostenwind op de Afsluitdijk.

19:08
En we zijn weer thuis. Eindstand 645 km.
Dat is Nederland in de lente, zoals ik het zag, voelde, hoorde en rook vanaf de motor: 650 km ‘Rondje Regio’ van de Ducaticlub.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.