Je moet het anders aanpakken

Nekt disruptieve bureaucratie Europees ICT-initiatief?

Tijdens een Erisa-conferentie op 20 juni, voorafgaand aan de Digital Assembly van eurocommissaris Neelie Kroes in Brussel, kregen we een hele serie Powerpointpresentaties voor onze kiezen. Eén daarvan bleef me bij, met name vanwege één slide, horende bij het verhaal van prof. Victor Newman. Hij schreef:  “The way things were done is probably not good enough for the new post-recession world”. Over de conferentie an sich had ik gemengde gevoelens, maar wat deze professor hier stelde, dat was natuurlijk heel erg waar.

In een bedompt Europees zaaltje, verborgen achter beton, glas en security. Foto © Erisa.

The way things are done

Lopen wij innovators niet regelmatig aan tegen personen en organisaties die niet erg bereid zijn om hun activiteiten op een andere manier in te richten? Bij innovatie gaat meestal niet zozeer om spannende nieuwe technologieën. Evenmin over het vinden van financiering of het genereren van winsten. De grootste hindernissen liggen in de stroperige heroriëntatie op referentiekaders en werkprocessen, de in stenen tafelen gebeitelde organisatiemodellen, de inflexibiliteit van expertise en al dan niet onderbewuste bedrijfspolitieke belangen. Laten we ook niet vergeten om ineffectieve communicatie mee te nemen in dit rijtje.
Als je de rest van de presentatie tot je neemt, zie je dat Victor Newman de ervaringen bevestigt. Wel prettig, zo’n professor die het met je eens is.

Slide Prof. Victor Newman.

Nog even terug naar de conferentie. Citaat: “Eerder in 2012 entameerde het Erisanetwerk in Brussel een Coalition for Action (CfA) on ICT. De coalitie beoogt het bijeenbrengen van regionale ICT-voortrekkers, ICT-Innovatiecentra en ICT-ondernemers van overal uit Europa. Doel: samen werken aan de ontwikkeling van de volgende generatie ICT-oplossingen, ten bate van alle Europese burgers. De coalitie is nog in een pril stadium. Deze bijeenkomst is bedoeld om de vervolgstappen te bespreken.”

Ingeslapen deelnemers

Het uur van de waarheid voor CFA: de volgens hun eigen zeggen vage discussie van de voorjaarsmeeting moest nu, in de tweede, worden opgevolgd door concretisering en regionalisering. Zou het CFA de inspiratie vinden? Hoe organiseer je ICT- & innovatiekracht in Europees kader? Zoals Newman en verschillende andere sprekers betoogden: die coalitie moet gebruik maken van disruptive methods, radicaal nieuwe methoden die zich onderscheiden van de traditionele. Jammer, dat de vergaderorde nog volgens de oude methode verliep. Een opvolging van langdradige powerpoints, met heel veel lange, onleesbare teksten in kleine lettertypen.  Een zaal vol goedwillende experts, die langzaam in slaap vielen en die, toen ze aan het slot eindelijk  aan bod kwamen, eigenlijk niet meer wakker te schudden waren. Bovendien, de deelnemers van deze tweede meeting waren vooral afkomstig uit overheid en aanverwante organisaties, in tegenstelling tot de startconferentie. Daar waren het vooral veel vertegenwoordigers van het bedrijfsleven. Is dat vreemd of is dat logisch?

Helaas, de goede en respectabele bedoelingen van gespreksleider Roger Williams kwamen niet uit de verf. Erg jammer, want het doel van de bijeenkomst was het formeren van een team dat actief aan het werk zou gaan met de vervolgstappen. Jazeker, na afloop, bij verlaten van de zaal, mochten de aanwezigen hun visitekaartje achterlaten in de bak “Ja, ik doe mee”. Maar er was ook een bak “Hou me op de hoogte”, en dat was de plek waarin ik mijn visitekaartje heb gedropt, afgeschrikt door het vooruitzicht op nog meer slaperige middagen.

Natuurlijk vond ik het fijn om even in het regeringscentrum van het oude continent te zijn geweest, heel dicht nog wel op de Digital Assembly van Neelie Kroes, waarvoor ik geen toegangsbewijs had kunnen verwerven. Echter, wat bij mij bleef hangen na dit bezoek aan Brussel was de slotopmerking van Roger Williams: “Denk je dat de Europese bureaucratie zal verminderen? Vergeet het maar! Hoe dan ook: we geven de moed niet op.”

De complete Powerpointpresentatie van Victor Newman
De website van Erisa Netwerk over deze conferentie

 

3 Comments

  1. Gijs, ik mis de bak voor de visitekaartjes ‘hou me voor de gek.’ Je constateert regelmatig rake zaken. De vraag is: hoe breek je hier snel doorheen?

  2. Andries,
    Goede opmerking! Tja, hoe breek je er snel doorheen, vraag je je af. Dat zal niet gaan. Het breken lukt misschien nog wel, maar ‘snel’? Zo werkt het niet in Brussel; Roger Williams zei het al. Hij is zelf acteur in het circus dat Eurobestuur heet. Van het goede soort, want hij probeert tot verandering te komen.
    Maar veranderingen worden niet snel even van binnenuit doorgevoerd in dergelijke kolossale, ingewikkelde systemen. Kijk naar Frankrijk in 1898, Rusland in 1917 of 1989. Dat waren grootschalige, onbestuurbare politieke omwentelingen. Of we daarop zitten te wachten? Ik weet het niet. Misschien dat we iets kunnen met een ‘light’-versie, naar aanleiding van de Europese kredietcrisis.

  3. Ik denk dat we er doorheen kunnen breken. Volgens mij moet je gewoon aan het eind beginnen. Er is kennis zat, we weten wat we willen, dus sla het overleg over. Zo zou iedere vergadering moeten verlopen: knip het middenstuk er helemaal uit.

    Net zoals die projectleider van de provincie vorig jaar deed. Die stapte gewoon naar de volgende vergadering of ging naar huis.

    Geen betogen maar een op de praktijk toegeruste discussie. Show, don’t tell. Ik mail je via je festina weblog.

Leave a Reply