Monthly Archives: juni 2019

Première Jumping Jack: ‘Ik kan niet anders!’

'Ik kan niet anders', zegt Jack.
‘Ik kan niet anders’, zegt Jack. (Foto’s: Gijs van Hesteren)

ASSEN – Het is intussen bijna niemand meer ontgaan: het grote succes van ‘Jumping Jack’, de theatervoorstelling over het leven van Jack Middelburg, de Johan Cruijff van het motorracen. Nationale en regionale kranten schreven er lyrisch over, begin mei, na de première: ‘Overdonderend spektakel’ (Kester Freriks, NRC); ‘Ronkend, rockend en raak’ (Leeuwarder Courant en Dagblad van het Noorden). Ook Het Motorrijwiel was erbij. Gijs van Hesteren liet zich meevoeren door het opwindende spektakel, locatietheater op de meest legendarische plek van de Nederlandse motorsport: de voormalige Noordlus van het TT-circuit in Assen.  Continue reading Première Jumping Jack: ‘Ik kan niet anders!’

Na 50 Jaar Lauwersmeer nog altijd gemengde gevoelens

ZOUTKAMP – De Lauwerszee, vijftig jaar geleden afgesloten van de Waddenzee. Velen zagen het feit als een blije verjaardag: wat zich aanvankelijk ontwikkelde tot een kale plas met dode planten en vissen werd uiteindelijk een gebied met bijzondere natuurwaarden. Niet iedereen was verheugd. De afsluiting leidde meteen al tot weerzin onder de visserijbevolking van Zoutkamp. De wonden zijn nog altijd niet geheeld, zo bleek uit een emotioneel betoog.

Het Manifest Lauwerskust brengt overzichtelijk in beeld waar de opstellers naartoe willen. (Afbeelding: Ronald van der Heide)
Het Manifest Lauwerskust brengt overzichtelijk in beeld waar de opstellers naartoe willen. (Afbeelding: Ronald van der Heide)

Continue reading Na 50 Jaar Lauwersmeer nog altijd gemengde gevoelens

Laat maar zitten

Het komt wel eens voor dat geïnterviewde mensen de journalist zien als hun persoonlijke tekstschrijver. Zij verwachten een artikel dat exact weergeeft wat hen bezighoudt. Dat kan een journalist echter niet bieden. Hij of zij schrijft in opdracht van een redactie.

Ook ik zoek daarom naar de balans tussen de ondervraagde persoon, mijzelf, de lezers en vooral: de redactie. Die betaalt immers mijn boterham. Is dat niet acceptabel? Dan kan de ondervraagde persoon beter zelf zijn verhaal opschrijven, of een tekstschrijver inhuren. Misschien moet ik dat zijn, geen probleem, ik heb nog ruimte voor nieuwe opdrachten.

Een paar voorbeelden. Een paar weken geleden reisde ik een behoorlijk eind voor mijn reportage. Zonder vergoeding van tijd en onkosten, dat moet je als freelancejournalist zelf maar regelen. Niet erg: alles voor de kunst. Het samenzijn was heel plezierig. Maar: de verdiensten zijn relatief laag.  Ik kan niet onbeperkt tijd in het uitwerken van de gesprekken. Dus ik schrijf het verhaal in één keer uit en dan moet het klaar zijn.  Continue reading Laat maar zitten