Reisvoorbereidingen

Ik vind het altijd bijzonder, om buiten het seizoen op vakantie te gaan. Normaal gesproken dein je mee in de toeristische meute, maar nu deel je het land met de locals. Zo kijk je heel anders naar het land en het land naar jou. Je bent een soort indringer, observeerder van de plaatselijke zeden en gewoonten, vooral als je je niet laat meelokken naar de bekende toeristenvallen.

Het besluit had ik genomen: een motorreis door Marokko. Turkije had ook op mijn verlanglijst gestaan, maar afgezien van de nostalgische redenen (zie deel 1) leek Marokko me in dit jaargetij ook warmer. Een beetje zoeken op het internet leidde me naar Royal Air Maroc en naar een vlucht op Casablanca. Waarom Casablanca? Nou ja, vanwege de film uit 1942 natuurlijk, al is daar in het geheel niets te zien van het echte Casablanca. Het is gewoon de beste film uit de jaren veertig die ik ken, met de onvergetelijke tragische liefde van Ingrid Bergman en Humphrey Bogart.

Met behulp van hotelwebsites vond ik al snel een hotel in die stad, voor een zeer redelijk bedrag. Als het hotel net zo goed blijkt als het er bij het boeken uitzag zal ik er later meer over vertellen. Dan nog een motor. Wat is een zoekmachine toch handig. Khalid van Oxbikers was bereid me een Royal Enfield 450 te verhuren van het adventure-type. Helemaal niet te duur, om precies te zijn de goedkoopste en misschien ook wel langzaamste. Dankzij mijn jarenlange ervaring met stokoude Matchless eencilinders weet ik dat een pk of twintig allang voldoende is voor een mooie motortocht. Zeker als je wegblijft van de snelwegen.

Ik houd er niet van om onwijs vroeg op te staan of om diep in de nacht nog te moeten reizen. Daarom koos ik voor een middagvlucht Schiphol-Casablanca. Volgens de planning zouden we ’s avonds rond negen uur aankomen. Dan was het handig om alvast een taxibedrijf te vinden dat me van het vliegveld naar hotel wilde brengen. Okee, ook allemaal geregeld. De rest van de tour zal ik op de bonnefooi doen.

Nou ja, niet helemaal. Natuurlijk volgde ik op YouTube een paar motortoeristen, vluchtig las ik enkele reisgidsen en aan vrienden en kennissen vroeg ik of ze nog tips voor me hadden. En óf er tips waren! Met name Karen en Willard (van BENG Evenementen en Harlingen Boeit) en Anouar (jeugdvriend van mijn jongste zoon Jip) hadden goede ideeën. Van laatstgenoemde is het routekaartje dat ik aan het begin van dit bericht heb geplakt. De routes gingen vergezeld van uitgebreide uitleg en tips en trucs. Fantastisch hoor. Die routes wil ik rijden.

Gijs junior had een enorme sporttas voor me. Daarin stop ik mijn motorjack en -broek, motorlaarzen, handschoenen, helm en wat kleding. Die grote tas laat ik zolang bewaren bij het motorverhuurbedrijf, denk ik. Want bij de Enfield heb ik een setje top- en zijkoffers meegehuurd, om niet opgescheept te zijn met allerlei los spul dat ik moet vastbinden aan de motor. Dan nog een tanktasje met motordingen en een rugzakje met de dagelijkse benodigdheden en de bagage is compleet. Maandag per trein naar Schiphol en eind van de middag vliegen. Marokko, ik kom eraan!

Wordt vervolgd

Wat neem ik allemaal mee?

Naar Casablanca reis ik per vliegtuig. Acht kilo handbagage, 13 kilo ruimbagage.

In mijn rugzakje (de handbagage, vijf kilo):
– Elektronica (laders, kabeltjes, tablet, e-reader);
– Papierwinkel (Wegenkaart Marokko, kopieën paspoort, rijbewijs, verzekeringspolis etc.);
– Kleding en dergelijke (twee t-shirts, twee boxershorts, een paar sokken, een fleecetrui, een jeansoverhemd, toiletbenodigdheden).
– Extra multifocusbril, zonnebril op sterkte, leesbril;
– doosje met de dagelijkse medicijnen (tegen cholesterol en diabetes 2, bloedverdunner).

In een grote zestigliter sporttas (de ruimbagage, 13 kilo):
– Motorkleding (jack met valprotectie voor rug, borst, schouders, ellebogen, kevlar motorjeans met knie- en heupprotectie, eendelige regenoverall, waterdichte motorlaarzen, zomer- en winterhandschoenen, choker voor een warme nek, oordopjes tegen de tinnitus, Shark systeemhelm, thermo-onderkleding);
– Extra overige kleding (drie boxershorts, twee t-shirts, twee paar sokken).

‘Op het lichaam’:
– Goretex Helly Hansen regenjack;
– Portemonnee (met pinpas privérekening, creditcard, honderd euro cash, duizend Marokkaanse dirhams cash), slimtelefoon (met in het hoesje pinpasje zakelijke bankrekening en voorzien van KPN-Marokkobundel – ruim voldoende voor twee weken);
– Portefeuille om mijn nek (paspoort, inentingsbewijs, overzicht medicijnen, 500 euro extra cash);
– Comfortabele doch nette wandelschoenen (Dolomites, ik zweer erbij).

Dat is het. Na een leven lang motorrijden weet je wat je allemaal NIET hoeft mee te nemen.
Eenmaal aangekomen in Casablanca gaf ik de grote sporttas in bewaring bij motorverhuurbedrijf Oxbikers. Ik kreeg hem na afloop van de toer netjes terug.
De rugzak ging mee; die paste prima in de topkoffer van de Royal Enfield. De helm kon daar mooi in als ik de rugzak meenam naar mijn hotelkamer.
In de twee zijkoffers van de motor stopte ik onder het rijden een fles drinkwater, mijn wandelschoenen, het tasje met reservekleding, een tasje met vuile was, een tasje met brood en beleg. Aangekomen bij een hotel deed ik de wandelschoenen aan en de motorlaarzen in één van de zijkoffers. Verder geen hinderlijk wapperende bagage. Ideaal!