Een groot deel van mijn leven was ik schipper in de bruine vloot. Sinds midden jaren tachtig was Harlingen mijn thuishaven – en wát voor een. Zo heb ik uit de eerste hand het een en ander mogen leren over toerisme. Dingen die voor een toerist voorop staan zijn persoonlijke aandacht, beleving van dichtbij en levende historie. Niet alleen de bruine vloot is daar goed in, ook Harlingen als stad. Daarom zijn en blijven we zuinig op ons erfgoed, of dat nu gaat om bootjes en boten, monumentale panden of grote evenementen als de Vlootdag, de Visserijdagen of de Tall Ships Races. Goed dat de gemeente deze dingen aanmoedigt, onlangs bijvoorbeeld met geld voor Expeditie Harlingen.

De komende raadsperiode tot 2030 hopen we door te gaan met projecten rondom recreatie en toerisme. We denken aan kleine en grote zaken. Projecten die je kunt aanraken, zoals bijvoorbeeld een fitnesslocatie in de buitenlucht, extra zitbankjes, een mountainbikebaan, speelboeien op de Waddenpromenade, een slechtweervoorziening, een buitenzwembad.

Maar ook onderwerpen die je niet direct kunt vastpakken, die op langere termijn hun nut bewijzen. Zoals verbetering van de samenwerking tussen dorpen en stad, of het ontwikkelen van arrangementen tussen watergebonden en landgebonden bedrijvigheid. Daartoe ondersteunen we initiatieven zoals Visit Noardwest Fryslân en andere toeristische netwerken rondom Harlingen. Want zijn het niet de verhalen van stad en Wad die toeristen inspireren tot een bezoek?

Dit stukje schreef ik in mijn rol als lijstduwer voor de kandidatenlijst van PvdA-GroenLinks Harlingen. Samen met artikeltjes van andere kandidaten van dezelfde partij verscheen het begin maart de Verkiezingskrant van de Harlinger Courant.