Tag Archives: assen drenthe

Wereldkampioenschap IJsracen 2010

Op pad voor MON Motorsportnieuws

Helemaal van harte ging het niet. De organisatie van de wedstrijden om het Wereldkampioenschap IJsracen zat volgens eigen zeggen “niet te springen om nog meer fotografen”. De toch niet onbelangrijke motorsportkoepel MON had voor mijn vrouw en mij een accreditatieverzoek gedaan. Wij zouden schrijven en fotograferen voor het verenigingsmagazine ‘Motorsportnieuws’, dat wordt gelezen door enkele duizenden MON-leden.

Duidelijk mislukt, deze foto, maar ik plaats hem toch. Snelheid en dynamiek!

We kregen geen toestemming om met een persaccreditatie aanwezig te zijn bij de belangrijkste races van het weekend. Zaterdagavond en zondagmiddag zou er gereden worden om het wereldkampioenschap. De MON is een nationale organisatie, dus volgens de Assenaren hadden we daar niet veel te zoeken.
In goedgunstigheid ontvingen wij wél een accreditatie voor de Roelof-Thijsbokaal. Races op vrijdagavond, voor internationale coureurs van iets lagere statuur. We moesten het ermee doen. Ach, wat maakt het uit? Uiteindelijk was de vrijdagavondsessie de leukste van het weekend! Die avond konden we genieten van de gastvrijheid van de perskamer, met koffie en thee en zoveel internetaansluitingen als je je maar kon wensen. Voor ons niet nodig; we hadden de woonmobiel vlakbij op Camping Graswijk. Met een schrijfblokje kon ik mijn tekst wel bijhouden.

Voor de Russische, Duitse en Britse verslaggevers was er meer hoogspanning. Zij moesten maar zien dat zij de heats en de uitslagen goed op een rij kregen. Zij schreven voor gespecialiseerde motorbladen met kritisch publiek, dus alles moest kloppen. Motorsportnieuws is ook zo’n tijdschrift, maar helaas zit ik zo niet in elkaar. Voor mij telt de sfeer, de emotie, het licht, het geluid. Niet de cijfers.

De fotografen van de vakbladen kwamen opdagen met grote kanonnen van lenzen ter waarde van vele, vele duizenden euro’s. Daar kon mijn vrouw Inge niet aan tippen, met haar consumenten-spiegelreflexje van Olympus. Maar waar mannen gaan voor technologie en het zeldzame, perfecte shot, hechten vrouwen meer waarde aan motief, emotie en sfeer. Ieder het zijne dus.

We hadden na vrijdagavond voldoende materiaal voor heel veel tekst en beeld. Op zaterdagavond  waren er voor ons geen perskaarten, maar bij wijze van uitzondering kregen we – na zeuren – wel ieder een gastenkaart, waarmee we op de staantribunes konden plaatsnemen. Daar was het eigenlijk zeker zo gezellig.

Tijdens de WK-wedstrijden ging het er nog ruiger aan toe dan bij de races van de vorige dag. Blind en met het rode waas voor ogen, zo leken de mannen te rijden. Dat was niet waar natuurlijk. Ook hier gaat het om talent, vakmanschap, durf en doorzettingsvermogen, zoals bij elke sport.

Toch vraag je je af hoe dat zit. Die rijders lijken op enkele uitzonderingen na allemaal jonger dan een jaar of twintig. Compleet met piekhaar en pukkels. Noord-, Midden- en Oosteuropese varianten op de jeugd die hier bij ons rondhangt op straathoeken. Tja, als je zelf vijftigplusser bent, vergeet je dat je jezelf al heel volwassen vond toen je twintig werd. En dat is ook zo, zeker waar het gaat om topsport. Onder de jeugdpuistjes schuilt talent!

Meer motorblogs
Meer IJsracen

Meer foto’s:
Roelof-Thijsbokaal
WK-wedstrijden vrijdagavond

Onthulling Noordwestfriese innovatie

Tzummarummers presenteren nieuw motorframe

Assen. Tjitte Bootsma is van een vorige generatie ijsracers. Hij heeft heel wat palmares verzameld. Hij reed talloze wedstrijden op wereldniveau, van Assen tot de Oeral en van Wenen tot Lapland. In de weekenden reed hij duizenden kilometers met zijn busje, nadat zijn werkweek bij een Fries wegenbouwbedrijf erop zat. Nog steeds is hij een bekende naam in het wereldje. Bootsma en zijn broer hebben een werkplaats in het Noordwestfriese Tzummarum. Daar bouwen zij de TIBO-frames. Complete rijwielgedeeltes, state-of-the-art ijsracemateriaal. De grootste kampioenen rijden ermee, waaronder Nikolaj Krasnikov, de wereldkampioen van 2009.

De gebroeders Bootsma onthullen hun nieuwe frame. Foto: Inge van Hesteren

De gebroeders Bootsma onthullen hun nieuwe frame. Foto: Inge van Hesteren


We zijn in Assen, in ijsstadion De Bonte Wever, tijdens de wereldkampioenschappen ijsspeedway, of ijsracen, zoals de kenners zeggen. Laat op vrijdagmiddag onthult Bootsma zijn nieuwste schepping in het rennerskwartier. Er is veel mediabelangstelling, maar ook de heren ijsracers en hun technici nemen de innovaties nauwkeurig in zich op, met behulp van hun telefooncamera’s zelfs.
“Je kan er donder op zeggen, dat ze hun eigen machines over een paar weken hebben aangepast”, zegt Bootsma berustend. “Maar we hebben veel meer veranderd dan je op het eerste gezicht kan zien. Achter de echte geheimen komen ze toch niet zomaar”.

Een paar zaken willen de broers wel prijsgeven aan de buitenwereld. De zithoogte van het frame is lager dan voorheen, zodat ook de kleine Russische rijders er mee uit de voeten kunnen. Voor een betere gewichtsverdeling heeft Bootsma het motorblok wat meer naar voren gepositioneerd. De brandstoftank zit nu onder het zadel. Ook dat draagt bij aan de massacentralisatie en dus aan betere handelbaarheid.

Dankzij de koude winter konden de broers hun nieuwe product uitvoerig uittesten. Grote merken als BMW, Mercedes en Ducati vermommen hun testmodellen. Zo deden zij het ook. Met zwartgeverfd dummyplaatwerk op de machine reden ze hun rondjes op het dichtgevroren IJsselmeer, in de buurt van Kornwerderzand. Net zoalng totdat alles perfect voor elkaar was.

Nuchter en goedmoedig staan de Bootsma’s de belangstellenden te woord. Ze zijn vol vertrouwen over hun nieuwe frame. Over klandizie hoeven zij zich geen zorgen te maken. Noordwest-Friesland beschikt met de TIBO-frames over een geweldig en uniek exportproduct. Dat mag gerust iets bekender worden gemaakt!

Meer motorblogs
Meer IJsracen

De ijsracer met het nieuwe TIBO-frame. Foto: Inge van Hesteren

De ijsracer met het nieuwe TIBO-frame. Foto: Inge van Hesteren

Let op de tank, die nu onder het zadel zit. Foto: Inge van Hesteren

Let op de tank, die nu onder het zadel zit. Foto: Inge van Hesteren

Meer motorblogs
Meer IJsracen

Meer foto’s:
Roelof-Thijsbokaal
WK-wedstrijden vrijdagavond

René Stellingwerf, Fryslân Boppe

Snelle Nederlander vierde in internationale ijswedstrijden

RenéStellingwerf. Foto: Inge van HesterenEen lange weg naar de top was het voor René Stellingwerf. Hij is een Tzummarumer uit het rijtje, dat wordt aangevoerd door Tjitte Bootsma – nu alleen nog actief als framebouwer – en Johnnie Tuinstra, die dit jaar heeft moeten afhaken vanwege zijn gezondheid. De Fries rijdt op topniveau mee om de Roelof Thijs Bokaal. In 2009 behaalde hij in Assen de tweede plaats. We zijn benieuwd wat zijn plannen zijn. Voorafgaand aan de wedstrijden spreken we hem in de paddock.

Stellingwerf zit er ontspannen bij, in zijn tuinstoel. Hij steekt goed in zijn vel. Afgezien van de noodzakelijke, gezonde spanning die je vlak voor de start móet hebben, laat hij zich nergens door van de wijs brengen.

“Je bent niet meer de jongste in het deelnemersveld. De jonge honden bestormen het erepodium. Gaat het je dit jaar weer lukken?”
Stellingwerf maakt zich niet druk. “Ik ben hier al jaren mee bezig. Het gaat steeds beter. Je hoeft niet piepjong te zijn om een toprijder te zijn. Donderdag ging ‘t in de trainingen best goed, ik reed een vierde tijd. Ik kan prima meekomen, dus ik heb er alle vertrouwen in vanavond. Ach, we zien het wel straks.”

De start van de beslissende heat. Stellingwerf wint en verovert de vierde plaats overal. Foto Inge van Hesteren


De start van de beslissende heat. Stellingwerf wint en verovert de vierde plaats overall.
Foto Inge van Hesteren

Die nuchtere houding past goed bij zijn rijstijl. Als ’s avonds de heats elkaar opvolgen, valt het op met hoeveel fanatisme de Zweedse, Finse, Duitse, Noorse, Tsjechische en Russische concurrenten hun rondes rijden. Stabiel rijdend, als een rots in de branding, mengt Stellingwerf zich in die strijd. De eerste heat wint hij; in zijn tweede heat krijgt hij bijna een high-sider, maar Stellingwerf weet zijn machine overeind te houden. Dat kost hem zijn koppositie. In de volgende heats maakt hij dat goed, keer op keer weet hij als eerste of tweede te finishen. Hij maakt optimaal gebruik van foutjes bij zijn opponenten. Berekenend stuurt hij zijn machine in het kleinste gaatje, om als eerste de laatste bocht uit te komen.

Dan komt de op drie na laatste heat van de dag. Hij moet bij de eerste twee eindigen om mee te kunnen strijden voor de bokaal. Dat lijkt goed te gaan, hij leidt het peloton. Dan drijft een oneffenheid in het ijs zijn machine naar de buitenkant van de eerste bocht. Heel even moet hij van het gas en meteen maken zijn concurrenten daar gebruik van. Stellingwerf valt terug naar de derde plek, even weet hij zich terug te vechten naar een tweede, maar zijn uitgangspositie is niet optimaal. Hij gaat als derde over de eindstreep.

Het publiek is teleurgesteld. Een Nederlander op het podium is nu definitief uit beeld. Het geeft hem toch een welgemeend applaus voor zijn rijkunst. Een kwartier later gaat het in de op één na laatste heat om de vierde tot en met achtste plaats van de dag. Stellingwerf revancheert zichzelf door die met overmacht te winnen. Het vierduizendkoppige publiek is onder de indruk en geeft hem een staande ovatie.

Na afloop staat er één ijscoureur in de hal van De Bonte Wever, nog in zijn raceoveral: René Stellingwerf. Temidden van het publiek zien wij een bescheiden man, die handtekeningen zet op de baseballcaps van jonge kinderen. Hij wordt op de foto gezet door trotse moeders. Kennissen en fans schudden hem de hand. Voor iedereen heeft hij een vriendelijk woord. Hij is een ware sportman, een echte Fries. Gedreven, sportief, zonder kapsones en mens onder de mensen. Nét als zijn grote voorbeelden, Tjitte Bootsma en Johnnie Tuinman.

Stellingwerf temidden van jonge fans. Fot Gijs van Hesteren

Stellingwerf temidden van jonge fans. Foto: Gijs van Hesteren

Meer motorblogs
Meer IJsracen

Meer foto’s:
Roelof-Thijsbokaal
WK-wedstrijden vrijdagavond