Tag Archives: Monster

Dat monster moet ik kwijt

De zomer in met een Ducati?

De Monster en ik bij de Guiness recordpoging van de Belgische Monsterclub.

Wie neemt hem van me over? Vanwege mijn activiteiten in de racedemo’s van SAM Motorsport kom ik de laatste jaren aan motorrijden op de openbare weg steeds minder toe. Daarom staat ie nu te koop, mijn Ducati Monster 1000 Sie uit 2004. Voor die paar honderd kilometer per jaar loont het nauwelijks nog de moeite om hem uit de schorsing bij RDW te halen. Een stijlicoon en super om mee te rijden, dit koppelmonster.

Gegevens

Kleur: grijs frame, rode lak met witte baan.
Kenteken MJ-XF-49
Bouwjaar 2004 (februari)
kilometerstand 34.000
1000 DS blok met dubbele ontsteking

Nu te koop voor € 4.500

Extra’s:

– afdekkapje duozit
– Stuurkuipje
– Hoge Remus carbon sportdempers, originele ook aanwezig.
– onderhoudsboekje

Avonturen

Over mijn avonturen met deze Ducati:

www.gijsvanhesteren.nl/?IncludeBlogs=1&s=monster

Gassen in Drachten

Street Legal Dragracing

Drachten. Op zoveel dingen tegelijk moet ik letten en dat lukt niet. Waar ben ik nu weer aan begonnen? Wat doe ik hier tussen al die grimmig kijkende Antillianen met Hayabusa Suzuki’s? Een burnout doen? Is dat echt nodig? Ik heb net een nieuwe achterband. En wat staat die kerel met die koptelefoon daar naar me te zwaaien? Oh, ik ben te vroeg naar de startlijn opgereden. Wat gaat dat ingewikkeld, met de startlichten op die ‘kerstboom’. Wat zeg je? Het vizier van mijn helm moet dicht vóór je gaat rijden? Da’s waar ook. Huh, die vent aan de andere kant is al weg, terwijl hij nog geen groen had. Nou dan ga ik ook maar. Oh, was hij inderdaad te vroeg en ik nu ook? Ai. Wat slipt dat achterwiel door, zeg. Stik, draait ie al 8000 toeren? Dedju, wat een zijwind hier. Aha, al 400 meter afgelegd. Nou, remmen dan maar, of is het de bedoeling dat je hem laat uitrollen?

Groen licht!

Continue reading Gassen in Drachten

Rondje Alpen

Over bepaalde zaken word je het in je relatie nooit helemaal eens. Toen ze nog leefde, wilde mijn vrouw Inge graag met de camper naar rustige streken, om een stukje te rijden, dan even te picknicken, daarna weer wat rijden, parkeren bij een oude molen, koffiestop, stukje rijden, terrasje, rijden, supermarkt, rijden, museum, etc., etc. Dat vind ik stiekem ook wel leuk, maar soms komt het oude zwerversinstinct van de zeilschipper en het jaaginstinct van de motorrijder naar boven. Dan maak ik liever lange dagen op de motor, om nergens voor stoppen, kilometers te maken, het asfalt zonder pauze onder me door te zien schieten.

Het Monster en ik.

Continue reading Rondje Alpen

Monsterlijke Nationale Motordagen

ASSEN – Uit een ooghoek zie ik op de start-finishlijn een zwart bord met een nummer ’35’ erop, terwijl ik het tegen de nok gedraaide gashendel even terugdraai om naar de vijfde versnelling door te schakelen. Even later ga ik verder naar zes, al na een seconde rem ik hard voor de Haarbocht en dan dringt het tot me door dat ik datzelfde nummer ’35’ voor op de motor heb geplakt, een uur geleden. Daar heb je het al, denk ik bij mezelf, na twee Toersessies nog één Stersessie gereden; aan het eind daarvan word ik van de baan gehaald omdat de Monster teveel lawaai maakt. De baancommissaris die me in de pits staande houdt is niet boos, alleen verdrietig.

Nationale Motordagen 2008, met de Monster in de paddock. Foto Jip van Hesteren

Continue reading Monsterlijke Nationale Motordagen

Monster op de Emsautobahn

Heel veel kilometers maken, zonder specifieke bestemming, dat klinkt vreemd, maar het is het ultieme zaterdaguitstapje voor een motorrijder. “Waar ga je naar toe?”, vroeg mijn vrouw. Toen ik zei dat ik dat nog niet wist – Noord-Holland? Of Groningen? – haalde ze haar schouders op. Raar vond ze dat.

Foto: Jip van Hesteren

Continue reading Monster op de Emsautobahn

Monsterlijk Italiaans designicoon

Vanwege een gebeurtenis in verband met mijn werk was ik dit weekend enigszins van slag. Volgens collega Tineke gaan vrouwen dan kleren kopen. Mannen doen dat anders: die kopen een motor.

Tenminste, daar draaide het op uit, toen ik de Moto Guzzi zaterdag de deur uitrolde. Bij Motoport Hippolytushoef zou een Ducati 895 onthuld worden. Altijd fijn als je een doel hebt voor je ritje en het was maar een half uurtje rijden via de Afsluitdijk. Mooi rustig winterweer en de voering van mijn motorjack had ik weer in kunnen ritsen, na hem een paar weken kwijt te zijn geweest.  Continue reading Monsterlijk Italiaans designicoon