Bep Overing-Bartman reageerde op een posting over wijlen mijn tante Pans van Hesteren.
Zij schreef: “Eindelijk een oud-klasgenoot gevonden uit de maatschappelijk werkopleiding in de jaren 1940 – 1943 en ja hoor… weer overleden. Pans was een zalig mens. Graag zou ik met U over haar praten. Mijn hobby werd later beeldhouwen en ik maakte een beeld van haar met een van haar oud-pupillen”.

Vond ik leuk om te horen, dat zij mijn tante goed gekend heeft. Zalig mens inderdaad. Altijd geweest dus, ook al in de jaren veertig. Ik had niets anders verwacht. Op dit blog heb ik al vaker over mijn tante geschreven. Ik ben benieuwd naar het beeld dat Bep gemaakt heeft en ik wil ook graag eens met haar praten. Ze liet geen telefoonnummer of e-mailadres achter, wie weet leest Bep dit.

Als een echte van Hesteren,  ook een kleinkind van die dorpsdokter uit Warmenhuizen, ben ik meestal niet haantje de voorste als het aankomt op het houden van speeches. Wat zou ik nog moeten toevoegen aan alles dat is gezegd? Maar omdat afscheid nemen altijd te vroeg komt, en omdat zeker dit afscheid veel te snel is geweest, wil ik hier de groet aan Pans richten, die ik haar graag nog eens in levende lijve had gedaan.

Lees verder Pans van Hesteren, in memoriam →