‘Rijden met Gijs’- Het boek is klaar

“Wanneer ga je dat boek nou eens schrijven, Gijs?” vragen mijn vrienden me van tijd tot tijd. Af en toe lees ik mee in het weblog van de grote George R. Martin. Wat me daar vooral opvalt: deze fantasy-auteur – met wie ik me in ieder ander opzicht absoluut niet op één lijn durf te stellen – schrijft liever korte stukjes. Helaas, want iedereen wacht al jaren op het afsluitende deel van zijn imposante romancyclus ‘Songs of ice and fire’ – ‘Game of Thrones’, zoals de meeste mensen de reeks zullen kennen.

Rijden met Gijs - boekomslag - voorzijde

Lees verder ‘Rijden met Gijs’- Het boek is klaar

Ondanks stortregens toch complete editie Pinksterraces Oss

OSS – Het was drie jaar geleden dat we voor het laatst reden op circuit Paalgraven in Oss. Corona gooide steeds weer roet in het eten van de Pinksterraces. Met des te meer enthousiasme verwelkomden organisatoren, vrijwilligers, teams en publiek de 2022-editie. De pandemie leek eindelijk haar ijzeren greep op de samenleving te verliezen.

Vol gas op circuit Paalgraven. (Foto: Bert last)

De eerste dag kregen we te kampen met ontstellende hoeveelheden regen. Vooral sneu voor de vele vrijwilligers, die zich al wekenlang hadden ingespannen voor een goed evenement. Zoveel regen viel er zelfs, dat na een uur of twee in de middag alle activiteiten moesten worden afgelast, zélfs de fameuze Drie Uren.

Lees verder Ondanks stortregens toch complete editie Pinksterraces Oss

Race-iconen op het TT-circuit

Bladerend door het foto-archief van Inge van Hesteren vond ik de map ‘Assen Centennial TT 2010’. In het rennerskwartier en bij de machinekeuring op het Koopmansplein  ontmoetten we vele motorsporthelden. Een selectie.

Wil Hartog en Phil Read.
Wil Hartog en Phil Read. (Alle foto´s  Inge van Hesteren)

Lees verder Race-iconen op het TT-circuit

Schurend over het asfalt in Chimay

Chimay 2018

Voor dit verhaal keren we terug naar gelukkiger tijden, zonder pandemie of oorlog, naar de classic races op Chimay in 2018. Voor mezelf was dit niet zo’n geweldig weekend. Het was niet de meest geslaagde of succesvolle race van het seizoen.  Maar het verhaal moet toch een keer verteld worden.

De XS in het rennerskwartier van Chimay, vlak voordat de stuurkuip aan diggelen zou gaan.

Lees verder Schurend over het asfalt in Chimay

De democratie en hoe fragiel die kan zijn

Lokale verkiezingen – vergeleken met de tragedie die zich niet ver van ons vandaan afspeelt lijken ze ineens niet meer zo belangrijk. Hebben ze niets beters te doen, die politieke partijen in de gemeente Harlingen?

We worden met onze neus op de feiten gedrukt. We lezen het in de krant, zien het op de televisie, en live op Facebook en Tiktok: er kan zomaar een eind komen aan het leventje waaraan de meeste mensen in Nederland gewend zijn geraakt. Lees verder De democratie en hoe fragiel die kan zijn

Harry de Groot: ‘Wie schrijft die blijft’

Harry de Groot, archivaris van kust- en binnenvaart. (Foto: Gijs van Hesteren)
Harry de Groot, archivaris van kust- en binnenvaart.

Archivaris van kust- en binnenvaart

Tot mijn spijt las ik vandaag op Facebook over het overlijden van Harry de Groot. Een bijzonder mens, die het als zijn opdracht zag een periode van enorme veranderingen in de kust- en binnenvaart te documenteren. In 2019 had ik hem opgezocht voor een artikel in ‘Schuttevaer’. Ik kende hem vóór die tijd nog niet en trof in zijn woning in Vries een vlotte, ontzettend goed geïnformeerde spreker.

Lees verder Harry de Groot: ‘Wie schrijft die blijft’

Bloed in de badkamer

Carola en Lizzie, de schrijfinspirators van Prompt Schrijven/writing, namen kort voor Kerstmis het initiatief tot een zogenaamde ‘write-along’.
“De eerste ter wereld”, stelden ze zelf, “want wij hadden er in ieder geval nog nooit van gehoord”. Niet minder dan 214 mensen hadden zich als deelnemer aangemeld. Omdat ik met de lockdown en dergelijke toch niet veel beters te doen had hoorde ik daar ook bij. Het is maar zelden dat ik fictie schrijf. Een leuke vingeroefening. Nu nog even die autobiografische roman.

Twaalf dagen lang stuurden Carola en Lizzie opdrachten voor de volgende alinea’s. Door hun verrassende schrijftips schoot het verhaal noodgedwongen alle kanten op – dat was dan ook de uitdaging. Als je niet weet waar het verhaal uiteindelijk naartoe gaat, hoe maak je er dan toch een logische tekst van? Het is ondanks alles min of meer gelukt. Denk ik. Nou ja, hieronder het eindresultaat. Lees verder Bloed in de badkamer

Kombochten met de Hendrix-Skorpion

Zandvoort – Gek genoeg begon het motorsportseizoen ook in het tweede coronajaar tamelijk vroeg. Half april ging ik samen met Huub Hendrix naar het circuit van Zandvoort, voor een circuitdag van Motorsport Lifestyle. Huub ken ik sinds eind jaren negentig via de Monoconnection, een inmiddels slapende interessegroep voor eencilindermotorfietsen. Hangend aan een groepje van hem en een paar van zijn collega’s, hoofdzakelijke mannen van de technische recherche, had ik in de jaren nul van deze eeuw vrij regelmatig deelgenomen aan de Ducati-clubraces op het TT-circuit te Assen.

{Foto: Leukopdefoto.nl)

Lees verder Kombochten met de Hendrix-Skorpion

Zware strijd in de nacht

De 26e Nationale Waddenrace

Vanuit het KNRM-gebouw, v.l.n.r. starten de Bree Sant, de Johanna Engelina en de Pallieter de race (Foto Gijs van Hesteren)

Harlingen – Niet voor de eerste keer was dit icoon in de Harlinger zeilgeschiedenis zwaar, heel zwaar. Harde wind, hoge golven en Egyptische duisternis vergden het uiterste van het vakmanschap van de schippers. Slechts vier schepen wisten reglementair te finishen. Voor de honderden belangstellenden die de race digitaal volgden via Facebook en het plaatsbepalingssysteem AIS deed het niets af aan de spanning. Lees verder Zware strijd in de nacht

Met Franse slag langs sluis en rivier

Bij sluis Palluel, vlakbij Arleux, neem ik het roer over van schipper Bart. Hij rijdt met mijn Opel Vivaro terug naar Nederland.

Soissons – Sinds het begin van de coronacrisis vaar ik niet meer uitsluitend op historische zeilschepen en Amsterdamse salonboten, maar ook in de binnenvaart, met de spits Manna. Een ‘spits’ is een vrachtschip dat met en lengte en breedte van 39 bij 5 meter precies past in de oude Franse kanaalsluizen. Eigenlijk verouderde schepen, maar dat zijn de sluizen ook. Ze hebben daarom nog altijd veel te doen. Het werk speelt zich hoofdzakelijk af in België en Noord-Frankrijk. In september voer ik met driehonderd ton kunstmest van Arleux naar Venizel, bij Soissons.

Lees verder Met Franse slag langs sluis en rivier