De vierkante stoomboot – een voorpublicatie

In juli en augustus 2017 maakte ik een reis door Europa. Vervoermiddel: een meer dan dertig jaar oude BMW K100, die ik voor duizend euro had kunnen overnemen. De vijfduizend kilometer lange tocht werd ten dele een confrontatie. Met mezelf, met de techniek, met het weer. Toch, de reis leverde vooral mooie, prachtige en vooral nieuwe ervaringen op. Ik schreef er een verslag van, dat ik heb gepubliceerd als e-book. Hier een voorproefje.

Hoe ouder we worden, hoe meer we worden geconfronteerd met de tijdelijkheid van het bestaan. Wie een relatie van meer dan veertig jaar achter de rug heeft, kan zich voorstellen dat het overlijden van je partner een ingrijpende gebeurtenis is. Niet alleen brengt een dergelijk verlies veel verdriet en verwarring met zich mee; het zet je leven op zijn kop en dwingt je tot het herijken van je zekerheden. Hoe dat uitwerkt in de praktijk vertel ik vanuit de eerste hand.

Alles was anders, ontdekte ik al snel, nadat begin 2017 mijn levensgezellin Inge overleed. In het ziekenhuis en nogal plotseling, tijdens een hartkatheterisatie. Na al die jaren samen hadden we met ons tweeën een systeem ontwikkeld. Het omschreef hoe we omgingen met voor- en tegenspoed, wat we leuk vonden en wat niet. Dit systeem was weg: ik voelde me ineens een geamputeerd echtpaar.
En zo ontstond de noodzaak om nieuwe grenspaaltjes te slaan, nieuwe bakens te plaatsen, nieuwe dingen te doen. “Je moet je leven herkalibreren”, zei iemand tegen me.

Bekijk de rest van dit bericht

De 21e Mattenschippersrace

BLOKZIJL – Voor de 21e keer organiseerde men de Mattenschippersrace, een ‘kleintje Strontrace’, waarbij zeilende vrachtschepen zeilen, bomen en jagen in de Kop van Overijssel. Al in de eerste fase besliste de schipper van de Dageraad de strijd, door tussen Jonen en de Walengracht een jaagploeg uit te zetten. Aart te Velde’s directe concurrent, Remy de Boer van de Eenvoud, wachtte daarmee te lang. Hij verzeilde in het riet en verloor veel tijd. Het was de tweede keer dat de Dageraad de Mattenschippersrace won.

De jaagploeg van de Willem Jacob gaat aan wal. (Foto: Bas van Schelven)

De jaagploeg van de Willem Jacob gaat aan wal. (Foto: Bas van Schelven)

Dit artikel is eerder gepubliceerd in Weekblad Schuttevaer.

Bekijk de rest van dit bericht

Workshop geluiddemping voor klassieke racers

“Ik ben een egoïst en daarom demp ik mijn uitlaat”

AMSTERDAM – Eind februari, begin maart bibberde Nederland onder het laatste offensief van Koning Winter. Het was uitgerekend tijdens de eerste dooidag dat Ted Haanappel (62) zijn uitlaatgeheimen deelde met belangstellenden uit de racedemowereld. “Zo ingewikkeld is het niet”, zei hij. “Iedereen kan dit maken. En voor het behoud van onze hobby moeten we zelf de eerste stap zetten naar minder geluid.”

Ted geeft graag meer uitleg. “De gegevens komen rechtstreeks van Paul Klaver.”

Als officieel erkend Ducatidealer verhandelt Ted via zijn bedrijf ‘Motortoer’ kapitale machines met honderden PK’s aan het achterwiel. Diep in zijn hart houdt hij echter vooral van klassieke racemotoren – zoals de Moto Guzzi V50 waarmee hij sinds een aantal jaren vooral endurances rijdt in Nederland en Duitsland. Daarom heeft Ted zich uitgebreid verdiept in de theorie en de praktijk van in- en uitlaten, met name als dat mínder lawaai en méér vermogen en koppel oplevert.v Bekijk de rest van dit bericht

Walvis in Harlinger Willemshaven

Kletterdei. De walvis spuit.

Kletterdei in Harlingen: Opening project 11Fountains

Tekst en foto’s: Gijs van Hesteren

HARLINGEN – Een walvis in de haven? Leeuwarden is dit jaar Culturele Hoofdstad van Europa. De hele provincie profiteert mee. Net als de andere Elf Steden kreeg Harlingen een bijzondere fontein, als onderdeel van het project 11Fountains. Op 18 mei, Kletterdei, aanschouwde een in ruime mate toegestroomd publiek de eerste watergordijnen van de Whale Fountain, ontworpen door het internationale kunstenaarsduo Guillermo Calzadilla en Jennifer Allora. 

Jennifer Allora, Hedwig Snoeckx en wethouder Kuiken, alledrie opgelucht dat de hogedrukinstallatie het doet.

‘Ik ben heel gelukkig met de uitvoering van dit kunstwerk’, zei een tevreden Jennifer Allora, speciaal overgekomen uit de Verenigde Staten. ‘De Zuiderpier is zo’n mooie plek, met zoveel beweging. De omgeving is voortdurend in verandering. De schepen, de veerdienst, de wind, het getij en de zee; de historische stad als achtergrond: prachtig.’  Bekijk de rest van dit bericht

Van Het Nut naar de Binnenvaartsimulator

Verslag van twee eeuwen maritiem onderwijs

HARLINGEN – De Harlinger Maritieme Academie bestaat tweehonderd jaar. Het werd uitbundig gevierd, met een reünie, maar ook met de presentatie van een boek: ‘Leren navigeren, 200 jaar maritiem onderwijs in Harlingen’. Geo Arnold, achterkleinzoon van oud-leerling kapitein Jan Holstein kreeg het op 24 mei uitgereikt en historicus Jurjen Leinenga schreef het. Een gesprek met de auteur.

Auteur Jur Leinenga overhandigde het eerste exemplaar van 'Leren navigeren' aan Geo Arnold (links), achterkleinzoon van kapitein Jan Holstein. Holstein was oud-leerling van de School voor Wis- en Zeevaartkunde en namens de familie nauw betrokken bij de overdracht van diens memoires aan Museum het Hannemahuis. Leinenga maakte er dankbaar gebruik van in het hoofdstuk over de jaren 1859-1878, waarin hij de nadagen van de zeilvaart beschrijft. (Foto: Gijs van Hesteren)

Auteur Jur Leinenga overhandigde het eerste exemplaar van ‘Leren navigeren’ aan Geo Arnold (links), achterkleinzoon van kapitein Jan Holstein. 
(Foto: Gijs van Hesteren)

Jurjen Richard Leinenga (1958) studeerde geschiedenis in Groningen. Zijn proefschrift gaf hij de titel Arctische walvisvangst in de achttiende eeuw: de betekenis van Straat Davis als vangstgebied (Amsterdam, 1985). Hij werkt sinds 2013 bij de projecten Dutch Ships and Sailors en Diepere Maritieme Data. Begin 2018 legde hij de laatste hand aan het digitaliseren van monsterrollen in Noord-Nederlandse archieven en musea, waaronder die van de Harlinger waterschout.
Zijn contacten met de Maritieme Academie stammen uit deze periode. ‘Ik kom zelf uit een varende familie en ik houd van geschiedenis. Eigenlijk is er in dit vakgebied weinig aandacht voor onze varende historie. Neem de vaart op de Oostzee. Ik miste waardering voor al die mensen die keihard gewerkt hebben. Aan mijn eigen vader heb ik dit kunnen zien. Als kapitein en reder was hij altijd in de weer. Zes uur op, zes uur af.’  Bekijk de rest van dit bericht

Wielenspecialist voor de motorsport

Jong bedrijf werkt aan oude wielen

Jan-Simon wil zich meer richten op de classics. Hier werkt hij aan het wiel van een Ural. “We werkten veel voor de motorcross, maar eigenlijk is dat saai. Altijd recht toe, recht aan hetzelfde werk. Bij de klassiekers vinden we de uitdagingen.”

JOURE – Zo af en toe maken de liefhebbers zich druk over de gemiddelde leeftijd in de wereld van de klassieke motoren. Die stijgt en stijgt. Je ziet dit ook bij de dienstverlenende bedrijven. Verdwijnt straks de kennis van oude technieken? Misschien is de bezorgdheid niet nodig. Min of meer bij toeval liep ik binnen bij JSR Wielservice in het Friese Joure, op aanraden van een motorvriend. Het achterwiel van mijn Yamaha XS650 vrat spaken alsof het frietjes waren. En dáár in Joure maakte ik kennis met Jan-Simon ter Heide (29), vertegenwoordiger van een nieuwe generatie techneuten.

Tekst en foto’s: Gijs van Hesteren

Jan-Simon’s liefde voor de motorsport kwam niet uit het niets. Zijn ouders namen hem al van jongs af aan mee. Hun zoon boekte goede resultaten in de grasbaansport, beschikte over rijtalent en klom in de ranglijsten.
“Vanaf 2007 reed ik als inter in het Duitse kampioenschap. In de hoogste klasse kon ik aardig meekomen, met regelmatig plaatsingen in de top tien. Later ging ik me meer richten op supermoto. Een zwaar ongeluk maakte daar in 2016 een eind aan.”  Bekijk de rest van dit bericht

Internetplatform zeilklippers.nl na zeventien jaar springlevend

Voorzitter Jaap Klok: ‘Een snelle, overzichtelijke site die zorgt voor doorverwijzing naar de schippers.’

Hoe schippers van zeilklippers al vroeg de kansen van internet zagen

MONNICKENDAM – Het was in januari 2001 dat een zevental schippers besloot tot het oprichten van een marketingplatform: ‘zeilklippers.nl’. Alle zeven waren zij zelfstandig actief in de zeilchartervaart. Zelfstandig? Ja, in de betekenis van ‘onafhankelijk van de boekingskantoren’, destijds nog oppermachtig. Samen staan we sterk, was hun motto. Zeventien jaar gingen voorbij. Het collectief bestaat nog steeds en groeide gestaag, naar 38 schepen. Begin maart maakte de vereniging ‘zeilklippers.nl’ de balans op en Schuttevaer was erbij.

In het begin van de 21e eeuw was het internet sterk in opkomst. ‘Booming’, in de woorden van de Jaap Klok, de huidige voorzitter. De initiatiefnemers van destijds waren Alfred Vellekoop, Bob Bel, Hans Venema, Jan van Aartrijk, Koos Oudhuis, Sacha Emmerik en de auteur van dit artikel, Gijs van Hesteren. Allemaal beschikten zij op dat moment al over een goed functionerende website. Zeilklippers.nl werd hun gezamenlijke toegangspoort naar het internet. De eisen aan de sites van de nieuwe toetreders: zelf de boekingen afhandelen, geen weblinks naar boekingskantoren, wél links naar collega-schepen en naar zeilklippers.nl.

Xandra Ockers: ‘Met elkaar ben je sterker dan in je eentje.’

Bekijk de rest van dit bericht

Bouwblokken en social return zorgen voor gunning Afsluitdijkproject

KORNWERDERZAND – Al zo’n tachtig jaar beschermt de Afsluitdijk Nederland tegen stormvloeden. Het is de hoogste tijd voor groot onderhoud. Daarnaast verandert het klimaat en de zeespiegel stijgt. Voor het Rijk voldoende reden om ruim een half miljard uit te trekken voor Project Afsluitdijk. Levvel, een consortium van BAM, Rebel en Van Oord, gaat het uitvoeren. De speciaal ontworpen Levvel-blokken speelden een rol bij de gunning. De bouwcombinaties met VolkerWessels & Boskalis en Fluor vielen af.

De dijk wordt over een lengte van zestien kilometer met twee meter opgehoogd. De uit het Xbloc van BAM doorontwikkelde bouwstenen zorgen voor de beschoeiing van de dijk. (Foto: Gijs van Hesteren)

In de jaren twintig van de vorige eeuw waren er vijfduizend arbeiders betrokken bij de aanleg. Zoveel werkgelegenheid als toen zal het nieuwe project niet opleveren. Toch was de inzet van honderd manjaren voor ‘mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt’ één van de belangrijke argumenten waarmee Levvel de aanbesteding binnenhaalde. Bekijk de rest van dit bericht

Alu-Bouw Fryslân: ‘Ineens trekt de markt aan’

De mannen van Alu-Bouw Fryslân. Jan van Slooten (rechts) en Martin van der Ploeg (links).

FRANEKER – Ineens is alles anders. Na jaren van crisis heeft de orderportefeuille zich stevig gevuld. De afgelopen jaren opereerde Alu-Bouw Fryslân BV een beetje onder de radar, zegt directeur Martin van de Ploeg. ‘Nu is het een mooi moment om iets positiefs te melden.’

In 2007 richtte directeur-eigenaar Jan van Slooten het bedrijf op. Aanvankelijk met twee compagnons en sinds begin 2013 met Martin van der Ploeg als directeur. Die zegt daarover: ‘We kenden elkaar al sinds 1980 als collega’s bij de scheepswerven in Harlingen. We hebben samen nog les gehad op de bedrijfsschool van Amels in Makkum. Nadat we elkaar in 2012 weer tegenkwamen zijn we gaan samenwerken. Op deze plek op bedrijventerrein ‘Kie’ aan het Van Harinxmakanaal in Franeker zitten we nu ruim 10 jaar. De directe ligging aan het water maakt het beladen van grote casco’s en bovenbouwen mogelijk.’  Bekijk de rest van dit bericht

Eén jaar later

Inge van Hesteren. In loving memory.

De 16e maart. Vandaag precies een jaar geleden, Inge. Het lot dwong je deze wereld te verlaten. Een wereld die doordraaide alsof er niets gebeurd was. Maar voor mij en de mijnen stond de tijd even stil. De aardbol was de andere kant op gaan draaien. Een bladzijde uit mijn ziel gescheurd.
Nu is er een jaar voorbij gegaan. Het leek een maand, een week, een dag. Ik maakte nieuwe keuzes in mijn leven. Jij keek mee over mijn schouder.
Samen met jou en met alle mensen om ons heen, vond ik nieuwe wegen, letterlijk en figuurlijk. Dank je Inge, dat je er was voor mij. Dank jullie allemaal, voor je steun en begrip.

Kleurrijk en karaktervol