Tag Archives: motor

Kleintje TT eindigt kletsnat

Een nat rennerskwartier. (Foto: Gijs van Hesteren)
Een nat rennerskwartier.
(Foto: Gijs van Hesteren)

ASSEN – Alles werkte samen om er een bijzonder weekend van te maken. De datum van dit kleintje TT, de klassieke motoren en de youngtimers, het zeldzaam rare weer, de vriendschap, de plotselinge uitgelatenheid na de lange coronapauze, de mooie foto’s, de ontdekking dat het niet alleen speciaal was voor de deelnemers, maar ook voor de vrijwilligers, officials en de fotografen. Daar hadden we wel een bus vol kletsnatte zooi voor over.

Continue reading Kleintje TT eindigt kletsnat

De Theunissen Special

De eerste Honda Fireblade

Arnoud, Nora en de Tabia. Voor het eerst de straat op. (Foto’s: Gijs van Hesteren)

VUGHT – Het was tijdens de Oldtimerbeurs in het Autotron dat Arnoud van der Wel langskwam bij de stand van het tijdschrift Het Motorrijwiel. Bij zich droeg hij de fotokopieën van een artikel uit het weekblad ‘Motor’. Het was van de hand van Guus van de Beek en beschreef May Theunissen, Koning Zelfbouw 1974, en diens motor. ‘Er zijn nog bitza’s’, luidde de ondertitel. Een halve eeuw later was Arnoud de gelukkige bezitter van de machine. Na een winter lang restauratiewerk was ik namens HMR getuige van de eerste proefrit.

“Het verhaal begint lang geleden”, legde Arnoud van der Wel uit in zijn Brabantse huiskamer. Tegenover HMR zat een kwieke, vaak lachende en vlot sprekende veertiger. Als hij sprak over techniek zag je zijn ogen glimmen en zijn mondhoeken opkrullen. Opbouwen van de spanning, daar houdt hij van. Geen sprake van dat we nu al in de werkplaats de special gingen bekijken. Eerst wilde hij het hele verhaal uit de doeken doen. Continue reading De Theunissen Special

Racen met de XS

Met snelle en trage motorblokken

Waarom is het zo leuk, racen met een klassieker die er eigenlijk niet voor is ontworpen? Geen idee, misschien een kruising tussen midlifecrisis (ik begon pas met racen op mijn 49e) en de herinnering aan de Britse eencilinders en twins van mijn jongste motorjaren. In de historische motorracewereld ben ik niet de enige met een XS. Ik noem uit mijn kennissenkring bij de SAM de gebroeders Peter en Arjan van der Velde, Jan Smit, Jan van Zuuk en Gert Heideveld. En in de Belgische klassieke races leerde ik Piet Laan, Dirk de Winter en zijspanéquipe Richard en Kim Pouwels kennen. Enfin, het trillen en dreunen doen je beseffen dat je leeft, terwijl de constructie van het motorblok op stevig misbruik is berekend.

Continue reading Racen met de XS

De laatste keer Classic Races Wemeldinge, of toch niet?

In een regenachtig Zeeland is de 250cc-klasse op weg van de opstelfuik (met uitzicht op het Kanaal door Walcheren) naar de startopstelling. (Foto's: Gijs van Hesteren)
In een regenachtig Zeeland is de 250cc-klasse op weg van de opstelfuik (met uitzicht op het Kanaal door Walcheren) naar de startopstelling. (Foto’s: Gijs van Hesteren)

WEMELDINGE – Het was midden juni de 25e keer dat Stichting Promotor Zeeland de Classic Motorraces organiseerde. Was het misschien de laatste keer? Daar leek het op. In de media en in het programmaboekje deed de organisatie een wanhopige oproep. “Ondanks verwoede pogingen hebben zich geen nieuwe vrijwilligers gemeld”, meldde de noodkreet. “Het bestuur ziet zich helaas genoodzaakt te stoppen.” Uiteindelijk werd de soep zo heet niet gegeten. Ik bezocht het evenement, op verzoek van Het Motorrijwiel.  Continue reading De laatste keer Classic Races Wemeldinge, of toch niet?

Première Jumping Jack: ‘Ik kan niet anders!’

'Ik kan niet anders', zegt Jack.
‘Ik kan niet anders’, zegt Jack. (Foto’s: Gijs van Hesteren)

ASSEN – Het is intussen bijna niemand meer ontgaan: het grote succes van ‘Jumping Jack’, de theatervoorstelling over het leven van Jack Middelburg, de Johan Cruijff van het motorracen. Nationale en regionale kranten schreven er lyrisch over, begin mei, na de première: ‘Overdonderend spektakel’ (Kester Freriks, NRC); ‘Ronkend, rockend en raak’ (Leeuwarder Courant en Dagblad van het Noorden). Ook Het Motorrijwiel was erbij. Gijs van Hesteren liet zich meevoeren door het opwindende spektakel, locatietheater op de meest legendarische plek van de Nederlandse motorsport: de voormalige Noordlus van het TT-circuit in Assen.  Continue reading Première Jumping Jack: ‘Ik kan niet anders!’

Twintig gitaristen spelen ‘Ride’

Presentatie titelsong theaterstuk Jumping Jack

Twintig gitaristen.
(Foto’s: Gijs van Hesteren)

UTRECHT – De hoofdrolspelers van openluchtspektakel ‘Jumping Jack’, Matteo van der Grijn en Julia van der Vlugt, gaven in februari, tijdens Motorbeurs Utrecht, een ronkende live-uitvoering van de titelsong ‘Ride’, begeleid door de Jumping Jack Band en twintig rockgitaristen.

Pieter Stellingwerf, productieleider van theatercollectief BUOG (Bedenkers en uitvoerders van Ongewone Gebeurtenissen): ‘We blazen hiermee alvast een beetje in de bus. We moeten veel kaarten verkopen, want het wordt heel groot. Dat laten we vandaag zien. Twintig van de 47 gitaristen zijn hier, en alle hoofdrolspelers.’ Continue reading Twintig gitaristen spelen ‘Ride’

In St. Wendel herleeft het Continental Circus

Het parcours slingert zich langs parkeerplaatsen, recreatiegebied en openbare weg.
Het parcours slingert zich langs parkeerplaatsen, recreatiegebied en openbare weg.

 

De klassieke wegracewereld kent vele verschijningsvormen. In Nederland rijdt men overal en nergens racedemonstraties, gebaseerd op regelmatige rondetijden. Daarbij maakt men tegen relatief lage kosten gebruik van tijdelijke circuits op buitenwegen of bedrijventerreinen. In Duitsland is dat anders. Races en racedemo’s organiseert men daar op vaste circuits. De Internationale Motorsport-Klassik St. Wendel is hierop een uitzondering. Ik reisde naar het Saarland, met mijn rechterarm nog in de mitella, na de sleutelbeenbreuk in Chimay. Ik tekende op hoe men het daar aanpakt.

Sinds 1950 verreed men op een stratencircuit dwars door de stad de Internationaler Preis des Saarlandes, ofwel de Grand Prix de la Sarre. De wedstrijden maakten deel uit van het Continental Circus, de verzamelnaam voor internationale wegraces in de jaren zestig en zeventig. Grootheden als Mike Hailwood, John Hartle, Ernst Degner, Hugh Anderson en Mike Duff stonden er op het podium. In 1964 luidde een dodelijk ongeval het einde in van deze wedstrijdenserie. In 2009 herleefden de races, nu als tweejaarlijks presentatie-evenement. Speciaal hiervoor richtte een groep enthousiastelingen de Motorclub MCW Motorsport Historiker St. Wendel op. De eerste aflevering trok meteen al meer dan twintigduizend toeschouwers. Intussen zijn we toe aan de zesde editie.  Continue reading In St. Wendel herleeft het Continental Circus

Reparatietrip met luide veerboot

In december 2018, tijdens mijn uitstapje naar Phuket, Thailand hield ik aantekeningen bij. In enkele afleveringen publiceer ik deze op mijn weblog. Dit is aflevering 7. 

Brommen en zeilen op Phuket (7)

Proefzeilen Rama Rama

Zeilen met de Rama Rama.
(Foto: Christian Bodart)

Proefzeilen met de Rama Rama. Dát valt mee. Het bootje is klein, maar zijn daden benne groot. We zeilen een mijl of vier, vijf de zee in. Daar staat aardig wat deining, uit verwarde richtingen bovendien. Het scheepje volgt elke rimpel in het wateroppervlak. Het is handig als de opvarenden beschikken over een sterke maag en niet te snel zeeziek worden. Gelukkig heb ik daar nooit last van.
Aan de einder wordt de lucht donkerder. We gaan overstag en zeilen naar de baai ten noorden van Ao Yon. Daar ankeren we bij de Beach Bar. Christian roeit ons naar het strand en we gaan lekker wat eten. De lucht is intussen pikzwart en niet veel later regent het pijpenstelen. Niet lang. Na een minuut of tien is het klaar. We drinken ons glas leeg en roeien terug naar de catamaran. Nog effe een leuk stukje zeilen en dan is het mooi geweest. Christian voelt zich na het varen samen met mij ineens een stuk zekerder over zijn plan.

Reparatietrip naar Phi Phi

Makz vraagt mij of ik zin heb om mee te gaan naar Phi Phi. Hij is gebeld door de Zuid-Afrikanen. “Oei, Richard weer aan de lijn!”
De motorkoeling staat droog, zo te horen. Via de telefoon krijgt Makz de problemen niet opgelost. Richard lijkt me kritisch, niet gemakkelijk en bovendien tamelijk a-technisch. Hij vindt overal iets van maar luistert niet goed naar de antwoorden op zijn vragen. Tja, hij is en blijft een klant. Dan maar naar het eiland Phi Phi, een zeemijl of twintig verderop in de Andamaanse Zee.
Makz vind het wel prettig dat ik meega. Mentale steun, zegt hij. Hij gedraagt zich nogal chaotisch. In Phuket, onderweg naar de ferry-terminal kopen we in vele winkeltjes allerlei meuk die hij nodig zou kunnen hebben bij de eventuele reparaties, waaronder een koppakking voor de Kubota (niet denkbeeldig, gezien het oververhitten van de koeling). De pakking bewaak ik met mijn leven tegen zoekraken of verbuigen.

Continue reading Reparatietrip met luide veerboot

Oud hout op moderne scheepswerf

In december 2018, tijdens mijn uitstapje naar Phuket, Thailand hield ik aantekeningen bij. In enkele afleveringen publiceer ik deze nu op mijn weblog. Dit is aflevering 6. 

Brommen en zeilen op Phuket (6)

Christian en ik scooteren naar een scheepswerf, het moderne Asian Phuket Marine. Christian heeft er wel eens gestaan met zijn catamaran. Of ik het leuk vond om die werf eens te bekijken. We rijden door een wat rommeliger en armoediger deel van de stad – hoewel ook daar overal dikke, glanzende pick-ups af en aan rijden. Verder vooral veel loslopende honden, brommers, scooters, werkplaatsjes, eettentjes en werfachtige bedrijvigheid.
Chris zei me een paar dagen geleden, dat de Thais veel te dure auto’s kopen. Dat doen ze met veel te hoge leningen, die ze eigenlijk niet kunnen betalen. ”Verkeerde prioriteiten”, volgens Chris. “Ze zouden het geld beter kunnen investeren in business, maar ja, heel veel Thais leren eigenlijk niet veel op school. De scholen zijn waardeloos. Als een leerling iets aan de leraar vraagt, krijgt hij een draai om de oren. Vragen stellen is brutaal, vinden de docenten. En als ze van school komen kunnen ze dus niets.”
Het zijn woorden die ik voor zijn rekening laat, want het bedrijf staat er prima opgeruimd en bedrijvig bij. Geen troep, geen rondslingerend gereedschap. Wél overal geparkeerde Honda-brommertjes, zoals overal in het Verre Oosten.

Scheepswerf Asian Phuket Marine. (Foto: Gijs van Hesteren)

Continue reading Oud hout op moderne scheepswerf

Engels spreken met een Belg

In december 2018, tijdens mijn uitstapje naar Phuket, Thailand hield ik aantekeningen bij. In enkele afleveringen publiceer ik deze nu op mijn weblog. Dit is aflevering 5. 

Brommen en zeilen in Phuket (5)

Eten met Christian, bij Noy.

Gebakken eieren met spek en koffie in het Used Books Café. Daarna ga ik een beetje meeklussen aan de charterboot. Die moet schoon voordat de klanten komen. Op dat moment komt Christian aan op het strand.
Makz heeft me gevraagd of ik samen met deze Belgische kennis van hem een catamaran naar Maleisië wil zeilen. Die boot moet af en toe Thailand uit. Het heeft iets te maken in- en uitvoer en ik weet niet wat voor bureaucratie. Vraag ik nog wel een keer. Het zeilen lijkt me een goed idee.
Samen met Christian wandel naar een cafeetje en daar maken we verder kennis. Hij komt uit Wallonië en afgezien van een paar Vlaamse krachttermen spreekt hij geen Nederlands. We houden het op Engels, want mijn Frans is roestig. Christian is een oude vriend van Makz uit de tijd dat die een duikschool had in de Rode Zee. Het schijnt nogal wat bijzonders geweest te zijn, want Christian praat met veel respect over Makz.
Later ga ik samen met hem zijn catamaran verhalen naar een plekje dichter bij het strand. Het scheepje heeft een aantal weken ten anker gelegen en dat kan je voor de veiligheid maar beter zo ver mogelijk van de vaste wal doen. Nu hij bezig gaat met de cat is het handiger dat hij niet zover hoeft te roeien met zijn bijbootje, dus liever niet een kilometer de zee in. Continue reading Engels spreken met een Belg