Warmetuut – herdenking

Terug naar Warmenhuizen

Een zomerritje met de Ducati naar Noord-Holland. Het is warm, het wolkendek jaagt, maar het is droog. De Pettense zeewering biedt een indrukwekkend uitzicht op land en zee.

Daarna rijd ik door, naar de roots van mijn vader: Warmenhuizen. In ‘Warmetuut’ staat het grote huis in de Dorpsstraat, waar ik als jongetje in de jaren vijftig heb gelogeerd bij opa en oma. Mijn opa en naamgenoot was die grote huisdokter met de overhangende wenkbrauwen, waar ik een beetje bang voor was. Het huis staat er nog, onveranderd lijkt het wel.

Huize van Hesteren, Warmenhuizen.
Huize van Hesteren, Warmenhuizen.


Op de begraafplaats ben ik voor het laatst geweest toen ik mijn opa begroef, in 1973. Het is nauwelijks voor te stellen, zolang als het al geleden is. Ik bezoek er het graf waar hij ligt, samen met mijn oma en tot mijn verbazing met de as van mijn favoriete tante: Pans van Hesteren.

Het graf van mijn grootouders, Gijs en Lies van Hesteren, en van mijn tante Pans.
Het graf van mijn grootouders, Gijs en Lies van Hesteren, en van mijn tante Pans.

Het is een idyllische plek, waar twee meisjes me vrolijk babbelend ontvangen, zie de foto van de Dorpsstraat. Ze staan aan het graf van hun papa, die bij een motorongeluk om het leven is gekomen. Mama is verhuisd, maar ze logeren in Warmenhuizen bij hun opa en oma. Ze praten honderd uit en vinden het interessant dat ik ook een motorrijder ben.

Ik vraag hen of ze weten waar mijn oom Boelie, broer van mijn vader, is begraven. Zij weten het niet, maar een oudere dorpeling wijst het me zonder moeite. “Jong gestorven, hè?”, weet hij. Boelie werd maar 51 jaar oud. Ook hij was huisarts in dit dorp, van 1963 tot 1978. Zijn naam leeft voort in de Boelie van Hesterenstichting, die hier het lokale medisch centrum beheert.

Helaas, oom Boelie, de huisartsentraditie heb ik niet voortgezet.
Helaas, oom Boelie, de huisartsentraditie heb ik niet voortgezet.

Goed om af en toe even stil te staan bij degenen die je voorgegaan zijn. Memento Mori.

Dokterswoning van Hesteren rond 1960, collectie Peter Pronk
Dokterswoning van Hesteren rond 1960, collectie Peter Pronk

 

7 gedachten over “Warmetuut – herdenking

    1. Dag Carla,
      Mijn grootouders hadden naast twee zoons (Boelie en mijn vader Henk) heel veel dochters. Of bedoel je een dochter van Boelie van Hesteren? Die is er niet, voor zover ik weet. Dochters van dokter Gijs van Hesteren waren Pans, Diny, Paula, Lies, Hannie, Dymph en Magda.

  1. ik heb twee ingekleurde (goed gelukt) foto’s van het leggen van de eerste steen van het huis van dr van Hesteren met daarop de dr en zijn vrouw en de kinderen Henk en Han. Ook ik heb ik een advertentie waarin wordt gevraagd om “een beschaafde RK kinderjuffrouw die goed met kinderen om kan gaan en zelfstandig kan knippen en naaien”. Stuur maar een email als je een kopie wilt hebben.

    1. Dat is heel bijzonder, dank voor dit bericht. Mijn naam is Bart Woltering, zoon van jongste dochter Magda van Hesteren en van Karel Woltering. Mijn vader Karel liep als aankomend huisarts stage bij mijn opa Gijs van Hesteren.
      Ik zou de fotos die u hebt en de advertentie nog heel graag aan mijn moeder laten zien en aan mijn tante Diny.
      Mijn email adres is bart.woltering@hotmail.com
      Met vriendelijke groet,
      Bart Woltering

  2. Wat leuk om die oude foto van het huis te zien! Het graf van onze ouders is er nog en ook het graf van Boelie! De urn van Pans is in het graf van mijn ouders geplaatst, broer Henk was daarbij!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *