Tag Archives: ijsracen

Wereldkampioenschap IJsracen 2010

Op pad voor MON Motorsportnieuws

Helemaal van harte ging het niet. De organisatie van de wedstrijden om het Wereldkampioenschap IJsracen zat volgens eigen zeggen “niet te springen om nog meer fotografen”. De toch niet onbelangrijke motorsportkoepel MON had voor mijn vrouw en mij een accreditatieverzoek gedaan. Wij zouden schrijven en fotograferen voor het verenigingsmagazine ‘Motorsportnieuws’, dat wordt gelezen door enkele duizenden MON-leden.

Duidelijk mislukt, deze foto, maar ik plaats hem toch. Snelheid en dynamiek!

We kregen geen toestemming om met een persaccreditatie aanwezig te zijn bij de belangrijkste races van het weekend. Zaterdagavond en zondagmiddag zou er gereden worden om het wereldkampioenschap. De MON is een nationale organisatie, dus volgens de Assenaren hadden we daar niet veel te zoeken.
In goedgunstigheid ontvingen wij wél een accreditatie voor de Roelof-Thijsbokaal. Races op vrijdagavond, voor internationale coureurs van iets lagere statuur. We moesten het ermee doen. Ach, wat maakt het uit? Uiteindelijk was de vrijdagavondsessie de leukste van het weekend! Die avond konden we genieten van de gastvrijheid van de perskamer, met koffie en thee en zoveel internetaansluitingen als je je maar kon wensen. Voor ons niet nodig; we hadden de woonmobiel vlakbij op Camping Graswijk. Met een schrijfblokje kon ik mijn tekst wel bijhouden.

Voor de Russische, Duitse en Britse verslaggevers was er meer hoogspanning. Zij moesten maar zien dat zij de heats en de uitslagen goed op een rij kregen. Zij schreven voor gespecialiseerde motorbladen met kritisch publiek, dus alles moest kloppen. Motorsportnieuws is ook zo’n tijdschrift, maar helaas zit ik zo niet in elkaar. Voor mij telt de sfeer, de emotie, het licht, het geluid. Niet de cijfers.

De fotografen van de vakbladen kwamen opdagen met grote kanonnen van lenzen ter waarde van vele, vele duizenden euro’s. Daar kon mijn vrouw Inge niet aan tippen, met haar consumenten-spiegelreflexje van Olympus. Maar waar mannen gaan voor technologie en het zeldzame, perfecte shot, hechten vrouwen meer waarde aan motief, emotie en sfeer. Ieder het zijne dus.

We hadden na vrijdagavond voldoende materiaal voor heel veel tekst en beeld. Op zaterdagavond  waren er voor ons geen perskaarten, maar bij wijze van uitzondering kregen we – na zeuren – wel ieder een gastenkaart, waarmee we op de staantribunes konden plaatsnemen. Daar was het eigenlijk zeker zo gezellig.

Tijdens de WK-wedstrijden ging het er nog ruiger aan toe dan bij de races van de vorige dag. Blind en met het rode waas voor ogen, zo leken de mannen te rijden. Dat was niet waar natuurlijk. Ook hier gaat het om talent, vakmanschap, durf en doorzettingsvermogen, zoals bij elke sport.

Toch vraag je je af hoe dat zit. Die rijders lijken op enkele uitzonderingen na allemaal jonger dan een jaar of twintig. Compleet met piekhaar en pukkels. Noord-, Midden- en Oosteuropese varianten op de jeugd die hier bij ons rondhangt op straathoeken. Tja, als je zelf vijftigplusser bent, vergeet je dat je jezelf al heel volwassen vond toen je twintig werd. En dat is ook zo, zeker waar het gaat om topsport. Onder de jeugdpuistjes schuilt talent!

Meer motorblogs
Meer IJsracen

Meer foto’s:
Roelof-Thijsbokaal
WK-wedstrijden vrijdagavond

Onthulling Noordwestfriese innovatie

Tzummarummers presenteren nieuw motorframe

Assen. Tjitte Bootsma is van een vorige generatie ijsracers. Hij heeft heel wat palmares verzameld. Hij reed talloze wedstrijden op wereldniveau, van Assen tot de Oeral en van Wenen tot Lapland. In de weekenden reed hij duizenden kilometers met zijn busje, nadat zijn werkweek bij een Fries wegenbouwbedrijf erop zat. Nog steeds is hij een bekende naam in het wereldje. Bootsma en zijn broer hebben een werkplaats in het Noordwestfriese Tzummarum. Daar bouwen zij de TIBO-frames. Complete rijwielgedeeltes, state-of-the-art ijsracemateriaal. De grootste kampioenen rijden ermee, waaronder Nikolaj Krasnikov, de wereldkampioen van 2009.

De gebroeders Bootsma onthullen hun nieuwe frame. Foto: Inge van Hesteren

De gebroeders Bootsma onthullen hun nieuwe frame. Foto: Inge van Hesteren


We zijn in Assen, in ijsstadion De Bonte Wever, tijdens de wereldkampioenschappen ijsspeedway, of ijsracen, zoals de kenners zeggen. Laat op vrijdagmiddag onthult Bootsma zijn nieuwste schepping in het rennerskwartier. Er is veel mediabelangstelling, maar ook de heren ijsracers en hun technici nemen de innovaties nauwkeurig in zich op, met behulp van hun telefooncamera’s zelfs.
“Je kan er donder op zeggen, dat ze hun eigen machines over een paar weken hebben aangepast”, zegt Bootsma berustend. “Maar we hebben veel meer veranderd dan je op het eerste gezicht kan zien. Achter de echte geheimen komen ze toch niet zomaar”.

Een paar zaken willen de broers wel prijsgeven aan de buitenwereld. De zithoogte van het frame is lager dan voorheen, zodat ook de kleine Russische rijders er mee uit de voeten kunnen. Voor een betere gewichtsverdeling heeft Bootsma het motorblok wat meer naar voren gepositioneerd. De brandstoftank zit nu onder het zadel. Ook dat draagt bij aan de massacentralisatie en dus aan betere handelbaarheid.

Dankzij de koude winter konden de broers hun nieuwe product uitvoerig uittesten. Grote merken als BMW, Mercedes en Ducati vermommen hun testmodellen. Zo deden zij het ook. Met zwartgeverfd dummyplaatwerk op de machine reden ze hun rondjes op het dichtgevroren IJsselmeer, in de buurt van Kornwerderzand. Net zoalng totdat alles perfect voor elkaar was.

Nuchter en goedmoedig staan de Bootsma’s de belangstellenden te woord. Ze zijn vol vertrouwen over hun nieuwe frame. Over klandizie hoeven zij zich geen zorgen te maken. Noordwest-Friesland beschikt met de TIBO-frames over een geweldig en uniek exportproduct. Dat mag gerust iets bekender worden gemaakt!

Meer motorblogs
Meer IJsracen

De ijsracer met het nieuwe TIBO-frame. Foto: Inge van Hesteren

De ijsracer met het nieuwe TIBO-frame. Foto: Inge van Hesteren

Let op de tank, die nu onder het zadel zit. Foto: Inge van Hesteren

Let op de tank, die nu onder het zadel zit. Foto: Inge van Hesteren

Meer motorblogs
Meer IJsracen

Meer foto’s:
Roelof-Thijsbokaal
WK-wedstrijden vrijdagavond

Experimentjes in de Bonte Wever

ICT doet intrede bij motorraces op het ijs

Assen. Het Wereldkampioenschap IJsracen in het ijsstadion De Bonte Wever is in volle gang. Het massale bezoek van scholieren tijdens de vrijdagochtendtrainingen was een experiment. Zie het verhaal hierover: "Scholieren dol op ijsracen".

Connie Bremer van het ijsracesecretariaat wist ons over nog meer experimentjes te vertellen. Voor het eerst gebruikt de organisatie dit jaar transponders. Daarmee kan de rondetijd en de topsnelheid van de motoren veel preciezer worden gemeten dan met de handmatige methode, die tot nu toe altijd is gebruikt. Al in september heeft men daartoe een ‘lus’ ingevroren onder het ijs, bij de start- en finishlijn. Het was een gok, want het moest nog bewezen worden dat de diep in het ijs ingevroren lus en de motortransponders goed samenwerkten. Tot nu toe ziet het er goed uit.

Connie Bremer over de innovatie: “Nu krijgt alleen de racecommentator de gegevens binnen op zijn beeldscherm. Hij kan het publiek nu in elk geval veel informatie geven, tijdens de heats. Maar volgend jaar gaan we bekijken of me met grote beeldschermen het hele publiek kunnen laten meekijken. Dat gaat vast lukken, we laten dat doen door dezelfde club die nu al overal voetbalwedstrijden en wegraces in beeld brengt.”

De wedstrijdbaan in ijsstadion De Bonte Wever. Foto Gijs van Hesteren

De wedstrijdbaan in ijsstadion De Bonte Wever.
Foto Gijs van Hesteren

Meer motorblogs
Meer IJsracen

Meer foto’s:
Roelof-Thijsbokaal
WK-wedstrijden vrijdagavond

René Stellingwerf, Fryslân Boppe

Snelle Nederlander vierde in internationale ijswedstrijden

RenéStellingwerf. Foto: Inge van HesterenEen lange weg naar de top was het voor René Stellingwerf. Hij is een Tzummarumer uit het rijtje, dat wordt aangevoerd door Tjitte Bootsma – nu alleen nog actief als framebouwer – en Johnnie Tuinstra, die dit jaar heeft moeten afhaken vanwege zijn gezondheid. De Fries rijdt op topniveau mee om de Roelof Thijs Bokaal. In 2009 behaalde hij in Assen de tweede plaats. We zijn benieuwd wat zijn plannen zijn. Voorafgaand aan de wedstrijden spreken we hem in de paddock.

Stellingwerf zit er ontspannen bij, in zijn tuinstoel. Hij steekt goed in zijn vel. Afgezien van de noodzakelijke, gezonde spanning die je vlak voor de start móet hebben, laat hij zich nergens door van de wijs brengen.

“Je bent niet meer de jongste in het deelnemersveld. De jonge honden bestormen het erepodium. Gaat het je dit jaar weer lukken?”
Stellingwerf maakt zich niet druk. “Ik ben hier al jaren mee bezig. Het gaat steeds beter. Je hoeft niet piepjong te zijn om een toprijder te zijn. Donderdag ging ‘t in de trainingen best goed, ik reed een vierde tijd. Ik kan prima meekomen, dus ik heb er alle vertrouwen in vanavond. Ach, we zien het wel straks.”

De start van de beslissende heat. Stellingwerf wint en verovert de vierde plaats overal. Foto Inge van Hesteren


De start van de beslissende heat. Stellingwerf wint en verovert de vierde plaats overall.
Foto Inge van Hesteren

Die nuchtere houding past goed bij zijn rijstijl. Als ’s avonds de heats elkaar opvolgen, valt het op met hoeveel fanatisme de Zweedse, Finse, Duitse, Noorse, Tsjechische en Russische concurrenten hun rondes rijden. Stabiel rijdend, als een rots in de branding, mengt Stellingwerf zich in die strijd. De eerste heat wint hij; in zijn tweede heat krijgt hij bijna een high-sider, maar Stellingwerf weet zijn machine overeind te houden. Dat kost hem zijn koppositie. In de volgende heats maakt hij dat goed, keer op keer weet hij als eerste of tweede te finishen. Hij maakt optimaal gebruik van foutjes bij zijn opponenten. Berekenend stuurt hij zijn machine in het kleinste gaatje, om als eerste de laatste bocht uit te komen.

Dan komt de op drie na laatste heat van de dag. Hij moet bij de eerste twee eindigen om mee te kunnen strijden voor de bokaal. Dat lijkt goed te gaan, hij leidt het peloton. Dan drijft een oneffenheid in het ijs zijn machine naar de buitenkant van de eerste bocht. Heel even moet hij van het gas en meteen maken zijn concurrenten daar gebruik van. Stellingwerf valt terug naar de derde plek, even weet hij zich terug te vechten naar een tweede, maar zijn uitgangspositie is niet optimaal. Hij gaat als derde over de eindstreep.

Het publiek is teleurgesteld. Een Nederlander op het podium is nu definitief uit beeld. Het geeft hem toch een welgemeend applaus voor zijn rijkunst. Een kwartier later gaat het in de op één na laatste heat om de vierde tot en met achtste plaats van de dag. Stellingwerf revancheert zichzelf door die met overmacht te winnen. Het vierduizendkoppige publiek is onder de indruk en geeft hem een staande ovatie.

Na afloop staat er één ijscoureur in de hal van De Bonte Wever, nog in zijn raceoveral: René Stellingwerf. Temidden van het publiek zien wij een bescheiden man, die handtekeningen zet op de baseballcaps van jonge kinderen. Hij wordt op de foto gezet door trotse moeders. Kennissen en fans schudden hem de hand. Voor iedereen heeft hij een vriendelijk woord. Hij is een ware sportman, een echte Fries. Gedreven, sportief, zonder kapsones en mens onder de mensen. Nét als zijn grote voorbeelden, Tjitte Bootsma en Johnnie Tuinman.

Stellingwerf temidden van jonge fans. Fot Gijs van Hesteren

Stellingwerf temidden van jonge fans. Foto: Gijs van Hesteren

Meer motorblogs
Meer IJsracen

Meer foto’s:
Roelof-Thijsbokaal
WK-wedstrijden vrijdagavond

Scholieren dol op ijsracen

Met motorgekte kan je niet vroeg genoeg beginnen

“Wat zitten er toch enorm veel schoolkinderen op de tribunes bij deze ochtendtrainingen!”, merkte ik op tegen Mieke Bremer, grootmogol van het IJsracesecretariaat. Dat zei ik niet voor niets, want inderdaad bestond het leeuwendeel van het publiek uit mensen onder de twaalf jaar oud. Een goed publiek, dat tijdens de oefenritjes juichte, klapte en op de banken klom, alsof het om de finaleronden voor het Wereldkampioenschap ging.

Coureursbusjes in het Asser straatbeeld.

Coureursbusjes in het Asser straatbeeld.


“Ja, het is een experimentje dit keer. Elk jaar proberen we een paar nieuwe dingen uit. Met scholieren hebben we al een paar jaar ervaring. Sinds een jaar of vijf komen kinderen van de W.A. van Lieflandschool op bezoek tijdens de ijsraces. Nederlands grootste ijskampioen Johnnie Tuinstra ontvangt ze. Hij besteedt er veel tijd aan en zorgt voor uitgebreide uitleg en een rondleiding. Voor de eerste keer hebben we nu veel meer scholen uit de omgeving die kans gegeven. De belangstelling was zo overweldigend, dat we zelfs scholen hebben moeten afwijzen!”

Desgevraagd kan Linda Huging van de Lieflandschool er meer over vertellen. Ik kom haar en een rumoerige club scholieren tegen in de kantine.
“Inderdaad, het was onze afdeling VSO – met iets oudere kinderen – die dit keer niet mee kon komen. Juist zij waren er al vijf jaar lang bij. Wat waren ze teleurgesteld!
Onze school is er een voor verstandelijk gehandicapte kinderen. Die missen soms veel van de wereld om hen heen. Een jaar of vijf terug hadden we een periode met warme winters. Sommigen hadden nooit sneeuw of ijs of kou gekend. Ze wisten niet wat winter was! Toen is het idee geboren om met de klas naar het ijsracen te gaan. De wedstrijdorganisatie was er meteen enthousiast over en heeft ons alle ruimte gegeven.
De kinderen waren direct bijzonder begeesterd door het hele gebeuren. Vooral ook omdat de organisatie, de coureurs en de teams zoveel tijd maakten voor hen. Alles kregen zij uitgelegd: de motoren, de frames, de spijkerbanden, de motorkleding. Dat werd een intense belevenis voor hen. Sindsdien leven ze er enorm naar toe, elk jaar. Al dagenlang kunnen ze er bijna niet van slapen!”

Op de tafels in de kantine liggen stapels cadeautjes.
“Die zijn voor Johnnie en voor René Stellingwerf, de Nederlandse favorieten. Allemaal gekozen en ingepakt door de kinderen. Het is geen éénrichtingsverkeer!"

Meer motorblogs
Meer IJsracen

Meer foto’s:
Roelof-Thijsbokaal
WK-wedstrijden vrijdagavond

IJsracen: Driemaal is Scheepsrecht

Na drie pogingen tóch ijsraces Stadskanaal

Driemaal is scheepsrecht. Dat gold ook voor IJsvereniging De Eendracht uit Stadskanaal. Twee keer eerder moest voorzitter Erik Vissering het ijsracen dit jaar al afblazen, vanwege dooi of omdat het ijs niet goed genoeg was. Zondag 14 februari was het tóch zover. Meer dan vijftig coureurs hadden zich gemeld aan de Scheepswerfkade in Stadskanaal Noord.

IJsracen Stadskanaal 2010

Onder hen bevonden zich erkende ijskampioenen als Tjitte Bootsma, Mark Stiekema, Dirk Fabriek en Wiebe Fochteloo. Ook buitenstaanders als schaatsfenomeen Rintje Ritsma en Bertus Folkertsma waagden een poging. Normaal gesproken vertonen deze beide Friezen hun tweewielerkunsten op asfaltcircuits, in de superbikeklasse.

Op het ijs gaat het anders, maar zeker zo spectaculair. Hoge ijsfonteinen wierpen de bespijkerde motorbanden op in de bochten. Mooi om te zien, al werd het ijs er door al dat geweld gedurende de middag niet beter op. Toch kregen bijna alle rijders ruim de kans om aan hun trekken te komen. Drie manches elk reden de klassen ‘ijsracers’, ‘ijsspeedway’, ‘crossmotoren’ en ‘bromfietsen’.

In de lichte klasse was het Auke de Graaf die opviel op met zijn razendsnelle Puch Maxi, net als tijdens de wedstrijden te Warten, eerder dit jaar. In zijn kielzog beleefde de achtjarige Jimmy Tuinstra zijn debuut. Inderdaad, hij is de jongste zoon van de grote Johnny Tuinstra, de wereldkampioenschapsrijder uit het Friese Tzummarum. Het was Jimmy’s eerste wedstrijd; desondanks wist hij het uiterste uit zijn KTM te halen.

IJsracen Stadskanaal 2010

Gerrit Schukken had voor deze dag de machine van Johnny Tuinstra ter beschikking gekregen. Tuinstra had zijn deelname aan het wereldkampioenschap en alle andere competities moeten laten schieten; een slepende ziekte zette hem de voet dwars. Pech voor hem, maar een opsteker voor Schukken, die liet zien dat hij het tempo van een andere grootheid als Tjitte Bootsma nu goed kon bijhouden. Dat beloofde nog vuurwerk voor de wedstrijd van Noordwolde, die voor het volgende weekend op de rol stond. Dat die geen doorgang vond, weten we nu. Het weer liet het afweten!

Dit artikel is ook verschenen in het februarinummer van MON Motorsportnieuws, met foto’s van Inge van Hesteren.

Meer Motorblogs
Meer foto’s die ik in Stadskanaal maakte
Foto’s Inge van Hesteren