Monthly Archives: juni 2010

Friesland moet haast maken met invoering glasvezel

Infrastructuur en mobiliteit zijn dragers van de kenniseconomie en van innovatie. Van infrastructuren als kanalen, autowegen en rails, hoogspanningsleidingen en aardgasbuizen heb ik minder verstand, maar over digitale infrastructuur zou ik graag het volgende willen opmerken.

In een persbericht laat het Friese College van Gedeputeerde Staten deze week weten, dat het álle Friese huishoudens aan wil sluiten op een breedbandnetwerk. Met name moet dat ook in de zogenaamde ‘onrendabele’ regio’s tot stand komen.

Mij lijkt het een goed beleidsvoornemen. Juist de provincie Fryslân is gezegend met een groot aantal van dergelijke gebieden. Juist op die plekken zal het positieve effect van supersnel internet het meest voelbaar zijn. En als het er eenmaal ligt, kan de provincie haar gedoodverfde rol als ‘Proeftuin’ en als ‘Breedbandlaboratorium’ helemaal waarmaken.

De uitvoering van dat plan willen de gedeputeerden neerleggen bij ‘marktpartijen’. Het is goed dat er van overheidswege extra druk op gelegd gaat worden. Uit zichzelf zal ‘de markt’ er niet zoveel haast mee maken. 

Wijselijk laat het College het in het midden, welke soort breedband de voorkeur geniet. Zelfs ‘draadloos’ wordt erbij gehaald. Een draadloze straalverbinding lijkt mij helemaal geen slecht idee voor moeilijk bereikbare locaties, maar ik hoop niet dat iemand serieus gaat proberen om de hele provincie alleen via dat middel van snel internet te voorzien. Dat gaat gegarandeerd capaciteitsproblemen opleveren.

Volgens mij zal deze provincie zwaar moeten inzetten op de invoering van glasvezel, in de vorm van Fiber to the Home (FttH) en Fiber to the Business (FttB). Weliswaar kan er veel met het KPN-koperdraad en nog meer met de huidige coaxkabel, maar op iets langere termijn – zeg een jaar of vijf á tien – zal glasvezel het toch moeten gaan doen, als we alle hoge ambities willen waarmaken die wij in Fryslân (zouden moeten) hebben.

Zeg nu zelf: glasvezel wordt met grote voortvarendheid ingevoerd in de vroegere Oostbloklanden en in de nieuwe economieën van de eenentwintigste eeuw in Azië en Zuid-Amerika. De wet van de remmende voorsprong zals ons zwaar opbreken, als wij in de Oude Wereld blijven hangen in wat we hebben en niet kiezen voor wat we kunnen. We zullen in de loop van deze eeuw genoegen moeten nemen met een positie aan de zijlijn. Onze grote welvaart zal tot het verleden gaan behoren. We zullen onvermijdelijk terugvallen tot een perifere uithoek van de wereldeconomie, zoals tot nu toe de oude Derde Wereld.


De volledige tekst van het provinciale persbericht, d.d. 29 juni 2010

Breedband biedt kansen voor economie

Ambitie: elke woning aangesloten op elektronische supersnelweg

Alle inwoners van Fryslân moeten aangesloten kunnen worden op internet, of ze nu in de stad wonen of ergens in een dunbevolkt gebied. Een netwerk van (glasvezel)kabel dat de hele provincie dekt, of een draadloos netwerk, is goed voor de Friese economie en de leefbaarheid op het platteland, vindt het college van Gedeputeerde Staten.


Het College wil onderzoeken welke mogelijkheden er zijn voor een netwerk waarop alle inwoners en bedrijven in Fryslân worden aangesloten. Afhankelijk van de uitkomst van dit onderzoek (waaruit moet blijken dat het bedrijfsleven flink mee-investeert) kunnen Provinciale Staten een besluit nemen over de aanleg van het netwerk.


Op dit moment leggen bedrijven alleen kabels aan in rendabele gebieden als steden en bedrijfsterreinen. Voor het platteland bestaat veel minder animo. De provincie Fryslân wil onderzoeken hoe marktpartijen verleid kunnen worden ook deze onrendabele regio’s te bekabelen. Met een plan dat dekkend is voor heel Fryslân wil de provincie hen uitdagen om eerder en sneller te investeren in glasvezelkabel dan zij nu van plan zijn.


Een netwerk voor ict heeft positieve effecten op de welvaart per hoofd van de bevolking, de productiviteit, werkgelegenheid en het vestigings- en investeringsklimaat. Ook helpt het bij het in stand houden en ontwikkelen van sociale contacten. In dunbevolkte gebieden kan internet een wapen zijn tegen de krimp van het aantal inwoners op het platteland.


Welk netwerk er moet komen, staat nog niet vast. Of het glasvezel moet zijn, coax of een draadloze technologie die ook in de toekomst perspectief biedt op een grote verscheidenheid aan digitale toepassingen moet blijken uit het onderzoek.


In het rapport moet staan hoe groot het aantal aan te sluiten woningen, bedrijven, organisaties en instellingen is en welke al bestaande netwerken aan elkaar geknoopt kunnen worden, zodat er een open netwerk ontstaat dat interessant is voor allerlei providers en leveranciers.


Provinciale Staten krijgen nu eerst een opiniërende notitie van het College, waarin de randvoorwaarden staan geformuleerd voor de rol die de provincie in de bekabeling van Fryslân kan innemen.

Voor meer informatie kunt u bellen met de afdeling Communicatie van de provincie Fryslân, tel. 058 – 292 5735. Dit persbericht is ook te vinden op Internet: www.fryslan.nl.

Klasseglas voor Friese gemeente

Glasvezelaansluiting basisscholen in Achtkarspelen

Het heeft wel even geduurd, maar op donderdag 24 juni zullen burgemeester Van der Zwan en de drie schoolbesturen uit Achtkarspelen het convenant ‘Klasseglas’ ondertekenen. In 2007 deed het regionale kabelbedrijf Kabel Noord de aftrap. Het noodde een groot aantal schoolbesturen om de tafel. Samen bekeken zij of het aansluiten op glasvezel behulpzaam zou kunnen zijn bij het geven van goed onderwijs.
Kabel Noord financierde vervolgens zonder voorwaarden vooraf een door adviseur Marc Crolla en schoolleiders Willem Wouda, Corrie Bouma en Hans de Haan uitgevoerd vooronderzoek. Sindsdien heeft het basisonderwijs in Achtkarspelen hard gewerkt aan de totstandkoming van dit ambitieuze projectvoorstel. Dankzij een snelle en toekomstvaste ict-infrastructuur krijgen nieuwe innovatieve toepassingen en expertiseontwikkeling in het onderwijs vanaf nu alle ruimte.

De gemeenteraad van Achtkarspelen stemde in november 2009 in met het projectvoorstel. De totale begroting van het project bedraagt meer dan drieëneenhalve ton, verdeeld over drie hoofdactiviteiten. Ten eerste: infrastructuur plus abonnement; ten tweede: een nulmeting en een projectmonitor; ten derde: projectorganisatie en expertise-ontwikkeling.

De drie schoolbesturen (dat zijn Noventa, ROOBOL en de Gereformeerde Scholengroep Primair Onderwijs) zetten donderdag hun handtekening, ondersteund door leerlingen van groep zes van drie basisscholen uit Buitenpost. Wethouder Marten van der Veen, projectleider Willem Wouda zullen in het kort een toelichting geven. 

In Noordoost-Friesland mogen we er best trots op zijn, dat dit project nu kan beginnen. Vital Rural Area, het Interregproject van de Noordoostfriese gemeenten, heeft daar een belangrijke rol bij gespeeld. Nieuwe kansen voor het platteland! Jammer, dat ik er niet bij kan zijn. Het Platform Draadloze Steden roept die middag. 

Meer onderwijs
www.klasseglas.nl

Drie O’s van het Platform Gouden Driehoek

Het platform "De Gouden Driehoek” vergaderde regelmatig over verbetering van de samenwerking tussen de drie "O"-s. Dat leek mij een heel goed idee. Zijdelings had ik er mee te maken en dus werd ik steeds nieuwsgieriger. Natuurlijk had ik mijn neus er graag dieper in gestoken, maar de deelnemers hadden hun  platform al steeds verder zien uitdijen. Het toelaten van nog meer vergadertijgers zou de effectiviteit van het overleg wel eens kunnen aantasten.  Sindsdien krijg ik de verslagen en persberichten doorgestuurd. Dat is ook aardig. Deze week ontving ik onder meer het bijgaande verhaal, dat in een notendop ontstaan en doelstellingen samenvat. Hieronder geef ik het graag weer.

"De Gouden Driehoek" is voortgekomen uit een initiatief van het bestuur van de Stichting Preventie Voortijdig Schoolverlaten. Het bestuur vond die naam te defensief en veranderde die in 2008 in “Kansrijke Jeugd in een Kansrijk NO-Friesland”. Daaruit kwam het overleg tussen de drie “O”-s voort. Na de conferentie van 27 oktober 2009 in Esonstad heet het “De Gouden Driehoek”, een platform waarin Ondernemers, Overheid en Onderwijs in de regio NO-Friesland samenwerken. Het is vooral een netwerkorganisatie.

Het platform “De Gouden Driehoek” rust op twee peilers: overtuiging en actie.  



Overtuiging


Er bestaat een gezamenlijke overtuiging: de regio is de moeite waard, hier liggen mooie kansen, ook voor de jeugd. Het is de overtuiging dat we de toekomst samen moeten oppakken. De mogelijke krimp vormt geen verlammend doemscenario. Daarom wil het platform  “De Gouden Driehoek” niet alleen overtuiging delen en uitdragen, maar ook concrete acties ondernemen.

Kader is het Sociaal  Economisch Masterplan


Dat doet het platform niet in het wilde weg. Het wil zijn activiteiten afstemmen op het Noordoostfriese Sociaal Economisch Masterplan in wording. Als onderdeel van het Masterplan richt het platform zich vooral op de poot Arbeidsmarkt en Onderwijs, maar de activiteiten hebben ook raakvlakken met woonmilieu; het aanbod van goed onderwijs draagt daar immers zeker aan bij. Het versterken van duurzaam ondernemerschap en innovatief vermogen is even belangrijk.  Alles hangt met alles samen. het platform hoopt input te kunnen leveren voor het Masterplan.  

Wat gaat het platform doen?


Op de agenda staan een heleboel dingen, vooral ook op het gebied van de aansluiting onderwijs-arbeidsmarkt. Twee concrete dingen:
–        Aansluiting onderwijs en werkgelegenheid.
–        Leerlingen wijzen op de mogelijkheden in NO Friesland.

Aansluiting onderwijs en werkgelegenheid.


Uit een enquête van september 2009 onder de ondernemers in de regio bleek dat er nog heel wat te verbeteren valt op punt van aansluiting onderwijs en bedrijfsleven.

Het platform zet nu een volgende stap: het legt een database aan met belangrijke gegevens voor toekomstig beleid. "We denken te weten welk werk er is en welke vraag er zal komen, maar we weten het eigenlijk niet."
In de database wordt opgenomen welk werk er precies is, welke vraag er is of verwacht wordt en vooral ook welke opleiding op welk niveau daarvoor vereist is. Ook niet-georganiseerde ondernemers moeten te pakken te krijgen zijn.
Als het platform dat in beeld heeft, kunnen het zien hoe de vlag er werkelijk voorstaat en welke trends er verwacht worden. Daar willen overheid en onderwijsveld op inspelen. De vensters van de scholen staan open naar de samenleving. Onderwijs is geen doel op zich en is flexibeler dan menig ondernemer denkt. 

Perspectief voor hoger opgeleiden


In de eerste film van NetNix is te zien hoe leerlingen van Havo/Vwo bovenbouw aankijken tegen hun kansen en ambities.

Van de leerlingen die in beeld komen weten enkelen wat ze willen worden: sportleraar, advocaat of zo, officier bij de marine, iets in de techniek, leraar geschiedenis…
Maar: velen, de meesten,  weten nog niet wat ze willen en als ze het wel weten, weten ze niet of ze in Friesland werk kunnen en willen vinden. 
Daarom is het van groot belang hen te informeren, te stimuleren, te inspireren en te motiveren: dus ook kansen in de regio  laten zien!
Een tegenwicht voor het sombere beeld dat veel jongeren lijken te hebben van NO Friesland.
 
NetNix is verbonden aan De Gouden Driehoek. Het is een prachtig initiatief. Jongeren zelf zullen filmpjes maken over de kansen in de regio, op het terrein van ICT, toerisme, duurzame energie en techniek. Die filmpjes zijn een sterk middel om jongeren te bereiken en hun keuzegedrag te beïnvloeden.
 
Met de verschuiving van het opleidingsniveau richting Havo/Vwo die zich de afgelopen jaren voltrokken heeft, is het een grote uitdaging voor de regio om ook hoger opgeleiden perspectief te bieden op innovatieve kansen in NO Friesland.

Het platform De Gouden Driehoek wil daar een belangrijke bijdrage aan leveren.

Drs. Henk Stam,
voorzitter centrale directie Dockinga College te Dokkum en Ferwert,
voorzitter platform “De Gouden Driehoek” NO-Friesland

Ja wis, Tinke, net drinke!

Schoolfeest eindigt in drama

De tweede videoproductie van NetNix is af. In opdracht van de Gemeente Kollumerland maakte Anneke Smidt, het brein en de coördinator van Stichting NetNix samen met jongeren een anti-alcoholcommercial. Wij met ons allen zijn er niet zo’n beetje trots op – om het voor elkaar te krijgen hebben héél veel mensen héél veel bergen verzet.

Na een periode van voorbereiding kwam alles bij elkaar op die junidag, toen alle betrokkenen elkaar eindelijk allemaal tegelijk troffen in Kollum. Regisseur en scriptwriter Anneke Smidt, het videoproductieteam van Virema, de leerlingen van Piter Jelles Impulse, de stagiairs van Stenden Hogeschool, de Ambulancedienst, de programmeurs van Speak. Het resultaat mag er zijn, vind ik.

Na deze komen er nóg drie videoproducties, allemaal met een voor jongeren aantrekkelijk verpakte boodschap: alcohol maakt meer kapot dan je lief is. 

NetNix is een stichting, die oorspronkelijk voortkomt uit RTV Noordoost-Friesland en mede wordt ondersteund door Kabel Noord en NijFinster, Noordman Media, de ONOF en de Gouden Driehoek, Vital Rural Area en de NOFA-gemeenten, ROC Frieslandcollege en De Werkplaats (in de wandelgangen ook wel Mediapark) Veenwouden.

Zie ook de vooraankondiging die ik eerder op mijn blog plaatste.

Meer over NetNix

Willem Roggen en de Kunst van het Brommeronderhoud

Oude brommers eren levensgenieter met memorial run vanuit Harlingen

Willem Roggen was de Harlinger profeet van het brommervirus. Een excentrieke ouwe seun was hij, die van het leven een feest maakte. Hij is er niet meer, maar zijn voorbeeld en zijn herinnering wordt levend gehouden door de jaarlijkse "Willem-Roggenrit". Honderden liefhebbers van klassieke bromfietsen trekken in juni naar de café ‘t Skûtsje. Op de hoek van het Franekereind en de Heiligeweg starten zij voor een rit door het Friese greidelân.

Een lange rij bromfietsers tekent zich af op het vidaduct over de A7 bij Wons.


Sinds mijn achttiende jaar beschik ik niet meer over een bromfiets. Door vrijheidsgevoel, rijbeleving en techniek geprikkeld heb ik me op het pad der motorfiets begeven. Desondanks was de brommer als fenomeen nooit uit mijn geheugen verdwenen. Niet voor niets: die eerste Puch Skyrider in 1969 opende voor mij de poort naar de wereld. Ongekende vrijheid! Wat maakte ik kilometers, dat eerste jaar. Dagelijks naar school in Oudenbosch, 32 kilometer uit en thuis. Maar ook reed ik vanuit Breda naar mijn oma in Hilversum, naar mijn tante in Haarlem, naar klasgenoten in Nieuwendijk en Hulst.

Niet veel later vierde ik met Willem Bouwkamp brom- en zeilvakanties in Zeeland. Willem, Robert Vermeulen en ik gingen kamperen op Sint-Anneke, om te werken in de Antwerpse haven. Met Egbert Kalle maakte ik een mammoetrit naar de Italiaanse Dolomieten. Dat allemaal met de Puch met het hoge stuur. Wel opgevoerd, want in het buitenland zijn er geen fietspaden. Je moet een beetje mee kunnen komen met het snelverkeer, toch?

Niet altijd verliepen de reizen vlekkeloos. Mijn mooie expansieuitlaat viel ter hoogte van Koblenz van de brommer af en verdween onder de wielen van een vrachtwagen. Niet goed vastgezet. Toen al ontdekte ik dat ik wel technisch en handig was in mijn hoofd, maar dat mijn handen het slecht vertaalden in de praktijk. Regelmatige pannes hebben mij achtervolgd in mijn brom- en motorfietscarrière, totdat ik mijn beperkingen accepteerde. Nu sleutel ik nog steeds veel – en met liefde – aan mijn vijf tweewielers, maar als het ‘moeilijk’ wordt, besteed ik het uit. Op die manier waarborg ik het goede functioneren van de Ducati, de MZ’s, de Yamaha en de Triumph.

Voor de meeste liefhebbers die zondagmorgen voor café ’t Skûtsje stonden, lag het anders. Zij waren wél handig met hun handen. Dit jaar was het prachtig mooi weer; dat zorgde voor een zeer groot aantal deelnemers. Hoe prachtig stonden hun machientjes er bij; wat stonden die mooi te glimmen in de zon! Ik zag het graag, maar vroeg me opnieuw af, waarom het mij nooit lukte om mijn tweewielers er zo strak uit te laten zien. Daarom werd mijn aandacht en mijn voorkeur onvermijdelijk getrokken naar de bezitters van de wat minder spectaculair onderhouden brommers. Gezellige maar rijdbare vervoermiddelen bezaten zij, met het patina van decennia duidelijk zichtbaar. "Dans son jus," zeggen ze in België en Frankrijk.

Auto? Nergens voor nodig!

Die duidelijk tweedehandse brombakfietsen bijvoorbeeld, geen showmodellen, maar dagelijks in gebruik bij hun eigenaren. Vaak oudere jongeren, of zelfs echte jongeren. “Ja hoor, de hond gaat altijd mee in de bak”, bevestigde een van de bestuurders mij. Geen probleem, dit keer paste ook diens vriendin of zusje er nog bij. Ik vond het een verleidelijk gezicht, al die leuke brommers; de trits met Tomossen en Puchs zou me bijna in de verleiding brengen om ook zo’n klassieker te gaan opknappen. Maar je moet mooie en goede dingen uit je jeugd nooit een tweede keer proberen na te doen, dacht ik bij mijzelf. Die eerste, sprankelende, zinderende ervaring van 1969, toen de wereld nog helder en jong was, kan je toch niet evenaren.


Het zijn maar bespiegelingen. Gelukkig zijn er veel mensen die er anders mee omgaan. Ik sprak met Henk van Doorn, die op zaterdag met een clubje geestverwanten vanuit Utrecht naar Harlingen was gebromd, bepakt met tent en slaapzak. “Heerlijk onthaasten,” zei hij tegen mij. Apetrots was hij op zijn Puch uit 1959, één van de oudste in het land, zo dacht hij. “Ik heb deze Puch gekocht in Duitsland. Het is een Oostenrijkse versie. Kijk maar, dat kan je zien aan het dekseltje over de ontstekingsmagneet. En hij heeft geen geel plaatje en geen wit achterspatbord. Dat was alleen in Nederland verplicht. De kleuren werden ook niet zo geleverd in Nederland.”

Henk weet alles over zijn brommers en hij restaureert en onderhoudt ze helemaal zelf. Natuurlijk heeft hij er meer dan één. Als er niets aan te veranderen of te verbeteren valt, dan zet hij de bromfietsen van vrienden en kennissen op de werkbank. “Sommigen vragen er geld voor, als ze andermans machine repareren; dat begrijp ik ook wel, maar voor mij hoeft het niet. Het is mijn hobby, toch? Ik kan lekker prutsen en dat kost me zo niets!”

Henk van Hoorn met zijn Oostenrijkse Puch

Zijn rit vanuit Utrecht was geëindigd op een camping een eindje verderop, in de richting van Makkum. Op deze junizondag gingen Henk en zijn maten de Willem-Roggenrit doen. Een mooi rondje van 80, 90 kilometer, om met zijn tweehonderden te rijden. Daarmee zou hun expeditie nog niet afgelopen zijn. “Morgen gaan we de Elfstedentocht rijden. Niets officieels, lekker op ons gemakje. Volgens ons staan er overal borden, toch?”

Na de start reed ik met de Ducati een stukje mee met de rondrit. Misschien zou ik nog een mooi plaatje kunnen schieten onderweg. Rijdend aan de staart van de stoet bleek dat niet zo gemakkelijk. Eigenlijk zou ik de hele club frontaal hebben willen fotograferen. Het met veel Ducatigeweld inhalen van meer dan tweehonderd bromfietsers op de smalle binnenweggetjes van de route trok me niet erg aan. Ik liet de bromfietsers als silhouetten tegen de hemel uit het zicht verdwijnen. Via de snelweg zou ik proberen hen een eindje verder weer op te pikken. Helaas, ik kon hen niet meer terugvinden in het weidse Friese land. Volgend jaar maar weer…

Dit verhaal verscheen in gedrukte vorm in het septembernummer van ‘Het Motorrijwiel’ en het novembernummer van ‘Bromfiets’.

Meer foto’s van de rit

www.willemroggenrit.nl

NetNix impulsief

Jongeren Kollumerland in beeld



Logo NetNixKollum. Op donderdag 3 juni worden op het Piter Jelles !mpulse in Kollum opnamen gemaakt voor een videocommercial . De hele school werkt mee aan de commercial, die jongeren wijst  op de gevaren van alcohol.

Voor de gelegenheid wordt op het Piter Jelles !mpulse een schoolfeest in scene gezet, compleet met schoolband en dj. Ook wordt voor de opnamen gebruik gemaakt van een ambulance, die met gillende sirenes de set op zal komen rijden.

De commercial is een van de eerste producties van NetNix, een stichting die social media producties door en voor jongeren maakt. De NetNix producties hebben betrekking op maatschappelijke thema’s waar jongeren zoal mee in aanraking komen.

Al doende laat NetNix  jongeren kennis maken met nieuwe media en de mogelijkheden die de digitale snelweg hen biedt op de arbeidsmarkt in Noordoost-Friesland. Onlangs kende de provincie Friesland in het kader van het Meerjarenprogramma Landelijk Gebied subsidie toe aan NetNix voor de inrichting van een multimediastudio in Feanwâlden.

De commercial die donderdag wordt opgenomen bij Piter Jelles !mpulse in Kollum, is de eerste van een reeks van 4 commercials die worden gemaakt in opdracht van de gemeente Kollumerland.  Jongeren uit die gemeente worden bij het maken van de commercials begeleid door studenten van de opleiding Media & Entertainment Management van Stenden Hogeschool Leeuwarden.

Filmproducties

Bron: persbericht NetNix

Meer over NetNix