Monthly Archives: maart 2010

Met Eric op de motor

Steeds weer ontdek ik nieuwe geinige dingetjes via Twitter. Vanmorgen klikte ik op een door de Friese twitterguru @Spitje geplaatste link naar Eric the Circle. Ik kwam terecht op een site waar je je eigen cartoon kan tekenen met de stripfiguur ‘Eric’; inderdaad, een cirkel. Ergens in een la had ik nog een tekentablet liggen. Het batterijtje in de digitale pen moest ik vervangen en toen kwam ik tot het volgende resultaat.

Eric and a friend on their motorcycle

Amelandvideo naar Shanghai

Nieuws uit het Archipel Medialab

Uit mijn jongensjaren herinner ik me nog de muziekhit "In the year 2525" van Zager & Evans. Het is al bijna zover en nog wel op Ameland. Zie het hier volgende persbericht van Timo Mank, Amelander multimediakunstenaar en galeriehouder:

2525 van Ookoi is een van de genomineerde video´s op de One Minute Award Ceremony vrijdag aanstaande in het Nederland Cultureel Centrum Sjanghai China. The One Minutes (TOM) competitie is een wereldwijd podium voor video´s die exact 60 seconden duren.

Ookoi: Mertens en Schellinx op het Amelander strand. Video still 2525 door ookoi.nl © 2008

Een video van een minuut is het ideale formaat om ideeën uit te proberen, te experimenteren met vorm, of om een statement te maken. Inmiddels zijn er deelnemers uit 100 verschillende landen en wordt TOM gesteund door Unicef en tal van culturele instellingen. Er zijn in totaal 60 videowerken voor de competitie geselecteerd waarvan 10 uit Nederland.
2525 is opgenomen op het strand ten noorden van Hollum aan het eind van het Jan Roepespad. Het kunstenaarsduo Peter Mertens en Harold Schellinx (Ookoi) werkten in het kader van Razende Bol (2008) als gastkunstenaars in het Archipel MediaLab.

Razende Bol is het zesde virtuele eiland op internet en is mede mogelijk gemaakt door Kabel Noord en financiële ondersteuning van Gemeente Ameland & Projectbureau Waddeneilanden. De Stichting Archipel Ameland wil met de virtuele archipel ons eiland op een vernieuwende manier onder de aandacht brengen als inspirerend en wonderlijk mooi Waddeneiland.

Een Chinese vakjury bestaande uit experts (filmmakers, kunstenaars en curatoren) zal vrijdag de winnende videowerken selecteren. De gehele ceremonie wordt live op de Chinese televisie uitgezonden.

Meer informatie zie: www.archipel.nu
http://theoneminutes.org/a575…awards-19-march
of bel met Timo Mank 0519 554405

Glasvezel, overal in Friesland

Overheid mag en moet mee-investeren

Dit pand krijgt een glasvezelaansluiting.De Friese CDA-Statenfractie vindt dat er meer glasvezel moet worden aangelegd in Friesland. Ik citeer de site van de Leeuwarder Courant van vandaag: "Bedrijfjes die afhankelijk zijn van hoogwaardige internetverbindingen kunnen zich dan in dorpen vestigen."
Friesland dreigt de boot te missen, aldus de fractie. De krant nog een keer: "Aanleg van kabels is in dunbevolkte gebieden extra duur, waardoor kabelmaatschappijen er minder investeren."

Natuurlijk gebeurt er al het één en ander in deze provincie. De Friese Glasvezelring is daar een voorbeeld van. Deze Fryslânring zorgt dat bedrijven en organisaties worden voorzien van zakelijke glasvezelverbindingen. Goed werk, maar deze coöperatie is vooral een vraagbundelaar en aanjager. Wie gaat er daadwerkelijk glasvezel aanleggen?

Juist in Noordoost-Friesland beschikken de gemeenten over een eigen kabelbedrijf. Juist daar kan Friesland een begin maken met zo’n provinciaal glasvezelnet. Niet alleen "to the business",  maar naar elk huishouden: ‘fiber to the Home’.

Voor het aansluiten van alle bedrijven, instellingen en huishoudens is er meer nodig dan fracties die dat willen en bestuurders die dat hopen. Dan zullen overheden zich actiever moeten opstellen dan zij nu doen. Europese regelgeving heeft de deur onlangs op een kier gezet voor lokale overheden die mee willen investeren in digitale infrastructuur. De mogelijkheden die Brussel biedt liggen juist in perifere gebieden waar de ‘markt’ te weinig initiatief neemt.

"Geen enkel probleem", verklaarde de nieuwe Eurocommissaris Neelie Kroes over financiële deelname van de provincie Limburg in een vergelijkbaar project. Maar dan moet het wel over een open netwerk gaan!

Zie ook:
Politici bezoeken Kabel Noord
Overheid spil in ontwikkeling Breedbanddiensten

Meer over glasvezel

Wereldkampioenschap IJsracen 2010

Op pad voor MON Motorsportnieuws

Helemaal van harte ging het niet. De organisatie van de wedstrijden om het Wereldkampioenschap IJsracen zat volgens eigen zeggen “niet te springen om nog meer fotografen”. De toch niet onbelangrijke motorsportkoepel MON had voor mijn vrouw en mij een accreditatieverzoek gedaan. Wij zouden schrijven en fotograferen voor het verenigingsmagazine ‘Motorsportnieuws’, dat wordt gelezen door enkele duizenden MON-leden.

Duidelijk mislukt, deze foto, maar ik plaats hem toch. Snelheid en dynamiek!

We kregen geen toestemming om met een persaccreditatie aanwezig te zijn bij de belangrijkste races van het weekend. Zaterdagavond en zondagmiddag zou er gereden worden om het wereldkampioenschap. De MON is een nationale organisatie, dus volgens de Assenaren hadden we daar niet veel te zoeken.
In goedgunstigheid ontvingen wij wél een accreditatie voor de Roelof-Thijsbokaal. Races op vrijdagavond, voor internationale coureurs van iets lagere statuur. We moesten het ermee doen. Ach, wat maakt het uit? Uiteindelijk was de vrijdagavondsessie de leukste van het weekend! Die avond konden we genieten van de gastvrijheid van de perskamer, met koffie en thee en zoveel internetaansluitingen als je je maar kon wensen. Voor ons niet nodig; we hadden de woonmobiel vlakbij op Camping Graswijk. Met een schrijfblokje kon ik mijn tekst wel bijhouden.

Voor de Russische, Duitse en Britse verslaggevers was er meer hoogspanning. Zij moesten maar zien dat zij de heats en de uitslagen goed op een rij kregen. Zij schreven voor gespecialiseerde motorbladen met kritisch publiek, dus alles moest kloppen. Motorsportnieuws is ook zo’n tijdschrift, maar helaas zit ik zo niet in elkaar. Voor mij telt de sfeer, de emotie, het licht, het geluid. Niet de cijfers.

De fotografen van de vakbladen kwamen opdagen met grote kanonnen van lenzen ter waarde van vele, vele duizenden euro’s. Daar kon mijn vrouw Inge niet aan tippen, met haar consumenten-spiegelreflexje van Olympus. Maar waar mannen gaan voor technologie en het zeldzame, perfecte shot, hechten vrouwen meer waarde aan motief, emotie en sfeer. Ieder het zijne dus.

We hadden na vrijdagavond voldoende materiaal voor heel veel tekst en beeld. Op zaterdagavond  waren er voor ons geen perskaarten, maar bij wijze van uitzondering kregen we – na zeuren – wel ieder een gastenkaart, waarmee we op de staantribunes konden plaatsnemen. Daar was het eigenlijk zeker zo gezellig.

Tijdens de WK-wedstrijden ging het er nog ruiger aan toe dan bij de races van de vorige dag. Blind en met het rode waas voor ogen, zo leken de mannen te rijden. Dat was niet waar natuurlijk. Ook hier gaat het om talent, vakmanschap, durf en doorzettingsvermogen, zoals bij elke sport.

Toch vraag je je af hoe dat zit. Die rijders lijken op enkele uitzonderingen na allemaal jonger dan een jaar of twintig. Compleet met piekhaar en pukkels. Noord-, Midden- en Oosteuropese varianten op de jeugd die hier bij ons rondhangt op straathoeken. Tja, als je zelf vijftigplusser bent, vergeet je dat je jezelf al heel volwassen vond toen je twintig werd. En dat is ook zo, zeker waar het gaat om topsport. Onder de jeugdpuistjes schuilt talent!

Meer motorblogs
Meer IJsracen

Meer foto’s:
Roelof-Thijsbokaal
WK-wedstrijden vrijdagavond

Onthulling Noordwestfriese innovatie

Tzummarummers presenteren nieuw motorframe

Assen. Tjitte Bootsma is van een vorige generatie ijsracers. Hij heeft heel wat palmares verzameld. Hij reed talloze wedstrijden op wereldniveau, van Assen tot de Oeral en van Wenen tot Lapland. In de weekenden reed hij duizenden kilometers met zijn busje, nadat zijn werkweek bij een Fries wegenbouwbedrijf erop zat. Nog steeds is hij een bekende naam in het wereldje. Bootsma en zijn broer hebben een werkplaats in het Noordwestfriese Tzummarum. Daar bouwen zij de TIBO-frames. Complete rijwielgedeeltes, state-of-the-art ijsracemateriaal. De grootste kampioenen rijden ermee, waaronder Nikolaj Krasnikov, de wereldkampioen van 2009.

De gebroeders Bootsma onthullen hun nieuwe frame. Foto: Inge van Hesteren

De gebroeders Bootsma onthullen hun nieuwe frame. Foto: Inge van Hesteren


We zijn in Assen, in ijsstadion De Bonte Wever, tijdens de wereldkampioenschappen ijsspeedway, of ijsracen, zoals de kenners zeggen. Laat op vrijdagmiddag onthult Bootsma zijn nieuwste schepping in het rennerskwartier. Er is veel mediabelangstelling, maar ook de heren ijsracers en hun technici nemen de innovaties nauwkeurig in zich op, met behulp van hun telefooncamera’s zelfs.
“Je kan er donder op zeggen, dat ze hun eigen machines over een paar weken hebben aangepast”, zegt Bootsma berustend. “Maar we hebben veel meer veranderd dan je op het eerste gezicht kan zien. Achter de echte geheimen komen ze toch niet zomaar”.

Een paar zaken willen de broers wel prijsgeven aan de buitenwereld. De zithoogte van het frame is lager dan voorheen, zodat ook de kleine Russische rijders er mee uit de voeten kunnen. Voor een betere gewichtsverdeling heeft Bootsma het motorblok wat meer naar voren gepositioneerd. De brandstoftank zit nu onder het zadel. Ook dat draagt bij aan de massacentralisatie en dus aan betere handelbaarheid.

Dankzij de koude winter konden de broers hun nieuwe product uitvoerig uittesten. Grote merken als BMW, Mercedes en Ducati vermommen hun testmodellen. Zo deden zij het ook. Met zwartgeverfd dummyplaatwerk op de machine reden ze hun rondjes op het dichtgevroren IJsselmeer, in de buurt van Kornwerderzand. Net zoalng totdat alles perfect voor elkaar was.

Nuchter en goedmoedig staan de Bootsma’s de belangstellenden te woord. Ze zijn vol vertrouwen over hun nieuwe frame. Over klandizie hoeven zij zich geen zorgen te maken. Noordwest-Friesland beschikt met de TIBO-frames over een geweldig en uniek exportproduct. Dat mag gerust iets bekender worden gemaakt!

Meer motorblogs
Meer IJsracen

De ijsracer met het nieuwe TIBO-frame. Foto: Inge van Hesteren

De ijsracer met het nieuwe TIBO-frame. Foto: Inge van Hesteren

Let op de tank, die nu onder het zadel zit. Foto: Inge van Hesteren

Let op de tank, die nu onder het zadel zit. Foto: Inge van Hesteren

Meer motorblogs
Meer IJsracen

Meer foto’s:
Roelof-Thijsbokaal
WK-wedstrijden vrijdagavond

Experimentjes in de Bonte Wever

ICT doet intrede bij motorraces op het ijs

Assen. Het Wereldkampioenschap IJsracen in het ijsstadion De Bonte Wever is in volle gang. Het massale bezoek van scholieren tijdens de vrijdagochtendtrainingen was een experiment. Zie het verhaal hierover: "Scholieren dol op ijsracen".

Connie Bremer van het ijsracesecretariaat wist ons over nog meer experimentjes te vertellen. Voor het eerst gebruikt de organisatie dit jaar transponders. Daarmee kan de rondetijd en de topsnelheid van de motoren veel preciezer worden gemeten dan met de handmatige methode, die tot nu toe altijd is gebruikt. Al in september heeft men daartoe een ‘lus’ ingevroren onder het ijs, bij de start- en finishlijn. Het was een gok, want het moest nog bewezen worden dat de diep in het ijs ingevroren lus en de motortransponders goed samenwerkten. Tot nu toe ziet het er goed uit.

Connie Bremer over de innovatie: “Nu krijgt alleen de racecommentator de gegevens binnen op zijn beeldscherm. Hij kan het publiek nu in elk geval veel informatie geven, tijdens de heats. Maar volgend jaar gaan we bekijken of me met grote beeldschermen het hele publiek kunnen laten meekijken. Dat gaat vast lukken, we laten dat doen door dezelfde club die nu al overal voetbalwedstrijden en wegraces in beeld brengt.”

De wedstrijdbaan in ijsstadion De Bonte Wever. Foto Gijs van Hesteren

De wedstrijdbaan in ijsstadion De Bonte Wever.
Foto Gijs van Hesteren

Meer motorblogs
Meer IJsracen

Meer foto’s:
Roelof-Thijsbokaal
WK-wedstrijden vrijdagavond

René Stellingwerf, Fryslân Boppe

Snelle Nederlander vierde in internationale ijswedstrijden

RenéStellingwerf. Foto: Inge van HesterenEen lange weg naar de top was het voor René Stellingwerf. Hij is een Tzummarumer uit het rijtje, dat wordt aangevoerd door Tjitte Bootsma – nu alleen nog actief als framebouwer – en Johnnie Tuinstra, die dit jaar heeft moeten afhaken vanwege zijn gezondheid. De Fries rijdt op topniveau mee om de Roelof Thijs Bokaal. In 2009 behaalde hij in Assen de tweede plaats. We zijn benieuwd wat zijn plannen zijn. Voorafgaand aan de wedstrijden spreken we hem in de paddock.

Stellingwerf zit er ontspannen bij, in zijn tuinstoel. Hij steekt goed in zijn vel. Afgezien van de noodzakelijke, gezonde spanning die je vlak voor de start móet hebben, laat hij zich nergens door van de wijs brengen.

“Je bent niet meer de jongste in het deelnemersveld. De jonge honden bestormen het erepodium. Gaat het je dit jaar weer lukken?”
Stellingwerf maakt zich niet druk. “Ik ben hier al jaren mee bezig. Het gaat steeds beter. Je hoeft niet piepjong te zijn om een toprijder te zijn. Donderdag ging ‘t in de trainingen best goed, ik reed een vierde tijd. Ik kan prima meekomen, dus ik heb er alle vertrouwen in vanavond. Ach, we zien het wel straks.”

De start van de beslissende heat. Stellingwerf wint en verovert de vierde plaats overal. Foto Inge van Hesteren


De start van de beslissende heat. Stellingwerf wint en verovert de vierde plaats overall.
Foto Inge van Hesteren

Die nuchtere houding past goed bij zijn rijstijl. Als ’s avonds de heats elkaar opvolgen, valt het op met hoeveel fanatisme de Zweedse, Finse, Duitse, Noorse, Tsjechische en Russische concurrenten hun rondes rijden. Stabiel rijdend, als een rots in de branding, mengt Stellingwerf zich in die strijd. De eerste heat wint hij; in zijn tweede heat krijgt hij bijna een high-sider, maar Stellingwerf weet zijn machine overeind te houden. Dat kost hem zijn koppositie. In de volgende heats maakt hij dat goed, keer op keer weet hij als eerste of tweede te finishen. Hij maakt optimaal gebruik van foutjes bij zijn opponenten. Berekenend stuurt hij zijn machine in het kleinste gaatje, om als eerste de laatste bocht uit te komen.

Dan komt de op drie na laatste heat van de dag. Hij moet bij de eerste twee eindigen om mee te kunnen strijden voor de bokaal. Dat lijkt goed te gaan, hij leidt het peloton. Dan drijft een oneffenheid in het ijs zijn machine naar de buitenkant van de eerste bocht. Heel even moet hij van het gas en meteen maken zijn concurrenten daar gebruik van. Stellingwerf valt terug naar de derde plek, even weet hij zich terug te vechten naar een tweede, maar zijn uitgangspositie is niet optimaal. Hij gaat als derde over de eindstreep.

Het publiek is teleurgesteld. Een Nederlander op het podium is nu definitief uit beeld. Het geeft hem toch een welgemeend applaus voor zijn rijkunst. Een kwartier later gaat het in de op één na laatste heat om de vierde tot en met achtste plaats van de dag. Stellingwerf revancheert zichzelf door die met overmacht te winnen. Het vierduizendkoppige publiek is onder de indruk en geeft hem een staande ovatie.

Na afloop staat er één ijscoureur in de hal van De Bonte Wever, nog in zijn raceoveral: René Stellingwerf. Temidden van het publiek zien wij een bescheiden man, die handtekeningen zet op de baseballcaps van jonge kinderen. Hij wordt op de foto gezet door trotse moeders. Kennissen en fans schudden hem de hand. Voor iedereen heeft hij een vriendelijk woord. Hij is een ware sportman, een echte Fries. Gedreven, sportief, zonder kapsones en mens onder de mensen. Nét als zijn grote voorbeelden, Tjitte Bootsma en Johnnie Tuinman.

Stellingwerf temidden van jonge fans. Fot Gijs van Hesteren

Stellingwerf temidden van jonge fans. Foto: Gijs van Hesteren

Meer motorblogs
Meer IJsracen

Meer foto’s:
Roelof-Thijsbokaal
WK-wedstrijden vrijdagavond

Scholieren dol op ijsracen

Met motorgekte kan je niet vroeg genoeg beginnen

“Wat zitten er toch enorm veel schoolkinderen op de tribunes bij deze ochtendtrainingen!”, merkte ik op tegen Mieke Bremer, grootmogol van het IJsracesecretariaat. Dat zei ik niet voor niets, want inderdaad bestond het leeuwendeel van het publiek uit mensen onder de twaalf jaar oud. Een goed publiek, dat tijdens de oefenritjes juichte, klapte en op de banken klom, alsof het om de finaleronden voor het Wereldkampioenschap ging.

Coureursbusjes in het Asser straatbeeld.

Coureursbusjes in het Asser straatbeeld.


“Ja, het is een experimentje dit keer. Elk jaar proberen we een paar nieuwe dingen uit. Met scholieren hebben we al een paar jaar ervaring. Sinds een jaar of vijf komen kinderen van de W.A. van Lieflandschool op bezoek tijdens de ijsraces. Nederlands grootste ijskampioen Johnnie Tuinstra ontvangt ze. Hij besteedt er veel tijd aan en zorgt voor uitgebreide uitleg en een rondleiding. Voor de eerste keer hebben we nu veel meer scholen uit de omgeving die kans gegeven. De belangstelling was zo overweldigend, dat we zelfs scholen hebben moeten afwijzen!”

Desgevraagd kan Linda Huging van de Lieflandschool er meer over vertellen. Ik kom haar en een rumoerige club scholieren tegen in de kantine.
“Inderdaad, het was onze afdeling VSO – met iets oudere kinderen – die dit keer niet mee kon komen. Juist zij waren er al vijf jaar lang bij. Wat waren ze teleurgesteld!
Onze school is er een voor verstandelijk gehandicapte kinderen. Die missen soms veel van de wereld om hen heen. Een jaar of vijf terug hadden we een periode met warme winters. Sommigen hadden nooit sneeuw of ijs of kou gekend. Ze wisten niet wat winter was! Toen is het idee geboren om met de klas naar het ijsracen te gaan. De wedstrijdorganisatie was er meteen enthousiast over en heeft ons alle ruimte gegeven.
De kinderen waren direct bijzonder begeesterd door het hele gebeuren. Vooral ook omdat de organisatie, de coureurs en de teams zoveel tijd maakten voor hen. Alles kregen zij uitgelegd: de motoren, de frames, de spijkerbanden, de motorkleding. Dat werd een intense belevenis voor hen. Sindsdien leven ze er enorm naar toe, elk jaar. Al dagenlang kunnen ze er bijna niet van slapen!”

Op de tafels in de kantine liggen stapels cadeautjes.
“Die zijn voor Johnnie en voor René Stellingwerf, de Nederlandse favorieten. Allemaal gekozen en ingepakt door de kinderen. Het is geen éénrichtingsverkeer!"

Meer motorblogs
Meer IJsracen

Meer foto’s:
Roelof-Thijsbokaal
WK-wedstrijden vrijdagavond

Politici bezoeken Kabel Noord

Een goed idee van de Statenfractie van de Christenunie. Het was voor het eerst, dat politici zichzelf op deze wijze bij ons hadden uitgenodigd. We ontvingen hen graag!

Werkbezoek Statenfractie Christenunie aan kabel Noord. Foto: Tienke Stellingwerf-Bloem

Werkbezoek Statenfractie Christenunie aan kabel Noord. Foto: Tienke Stellingwerf-Bloem

Niek Geelhoed gaf de statenleden een toelichting over de geschiedenis en positie van Kabel Noord als gemeentelijk nutsbedrijf. Over de glasvezelontwikkelingen in Friesland zei hij: "Die stagneert. Het is heel belangrijk dat een regionale overheid faciliteert, regisseert en misschien wel mee-investeert."

Hoezeer je als regio ook investeert in fysieke infrastructuren, je zal altijd te kampen hebben met je perifere ligging. Als je verder kijkt dan de ‘oude’ economie, dan zie je dat in de ‘nieuwe’ economie afstanden en locaties niet meer tellen. Het maakt niet uit waar een digitale winkeletalage zich bevindt. Niet alleen investeren in asfalt en bakstenen dus. Een zo breed mogelijke digitale snelweg biedt met name het perifere platteland nieuwe kansen.

De politici namen kennis van actuele breedbanddiensten als videovergaderen en thuiszorg op afstand met beeldtelefoons, zoals bijvoorbeeld NijFinster BV die uitvoert bij thuiszorgorganisaties en andere zorginstellingen.

Beeldtelefoon

De fractie vond het bezoek geslaagd en dat vonden wij ook. 
Wij konden laten zien wat ons bezighoudt. Misschien zou zo’n politiek werkbezoek vaker moeten plaatsvinden. De kritische vragen van de statenleden helpen ons om onze visie helderder te krijgen.

Foto’s: Tienke Stellingwerf-Bloem

Verslag op website RTV NO-Friesland

Wifi in Dokkum, Heerlen, Maastricht, Rotterdam

Ook bij de Volkskrant is het opgevallen dat er beweging zit in de wereld van het draadloze stadsinternet. Uitgebreid beschrijft Wouter Keuning deze week initiatieven uit Heerlen, Rotterdam, Maastricht en zelfs uit Dokkum. Leuk om te zien dat nieuws uit het Hoge Noorden is doorgedrongen tot de Randstad. Zie het Volkskrantartikel ‘Draadloos stadsinternet bloeit, zonder verdienmodel‘.

Draadloos Dokkum groet u. Foto Kabel Noord

Reino Wentzel, één van de firmanten van Wentzo BV, geeft in dat Volkskrantartikel zijn visie op de ontwikkelingen. Wentzo is het bedrijf, dat voor Kabel Noord het netwerk in de binnenstad van Dokkum heeft aangelegd. Wentzel denkt dat verbeterde technologie en de toegenomen aantallen wifigeschikte apparaten de motor zijn achter de aanleg stadsnetwerken.

Zou best kunnen, maar er komt iets bij. De aanlegkosten van een draadloos wifinet zijn relatief laag. Zelf keek ik daar eerst iets anders tegenaan, al hadden we zelf juist die stap genomen. Enkele tienduizenden euro’s voor de binnenstad van Dokkum zijn niet niks, tenslotte. Maar Max Vijftigschild van de Friese Internetacademie zei me vorige week dat het peanuts waren, vergeleken bij de kosten van een cellulair mobiel telefonienetwerk. Zo had ik het nog niet bekeken.

Keuning ondervroeg ook Martijn Hogenboom van Republicom – het bedrijf dat een wifinetwerkje aanlegde in Rotterdam. Hoogenboom voorziet meerdere toepassingen, bijvoorbeeld voor de gemeente. Snel verplaatsbare bewakingscamera’s, een intranet voor parkeerwachters. Iets dergelijks streeft ook Draadloos Groningen na, waarover ik eerder schreef in dit blog.

In Dokkum zijn Nofcom en Kabel Noord een eind op weg met het innovatieproject ‘Beleef Dokkum 3D Online’. We hebben tot nu toe vooral aandacht besteed aan toeristische toepassingen. De bouwfase is bijna voltooid. We gaan er vanaf april de markt mee op. We zien het netwerk niet als doel (om geld mee te verdienen), maar vooral als middel (om diensten en content door te geven). Die toepassingslaag zal de meerwaarde moeten genereren.

Past dat niet heel goed in het plaatje, zoals ik dat met de Internetacademie besprak? Zeker, want tegen ‘relatief lage kosten’ schep je voor je locatie een infrastructuur die je bijvoorbeeld in de gelegenheid stelt om met een zogenaamde ‘pushpagina’ je informatie te kanaliseren naar de bezoekers. Een kans die de mobiele netwerken je niet bieden.

Het artikel in de Volkskrant
Meer over wifi hotspots


Logo Europese Unie 

SAMENWERKINGSVERBAND NOORDNEDERLAND
HET PROJECT DOKKUM ONLINE-3D WORDT MEDEGEFINANCIERD
DOOR HET EUROPEES FONDS VOOR REGIONALE ONTWIKKELING EN DE
PROVINCIE FRYSLÂN