Tagarchief: wegracen

Van horrorwinter naar motorzomer – deel 1

Dit was me het jaartje wel. Sowieso een hevige periode, niet alleen voor de wereld en voor jullie, lezers, maar ook voor mij en de mijnen. In dit verhaal doe ik uit de doeken hoe ik er toch wat van heb proberen te maken, met behulp van één van mijn drie grote hobby’s: de motorsport – over het varen (tegen betaling als het even kan, dat wel, haha!) schrijf ik in andere blogs. Het lezen van boeken komt vast nog wel eens aan de beurt hier.

Begin maart. Het woon-werkpand is eindelijk leeg en opleveringsklaar. (Alle foto’s: Gijs van Hesteren)

Zware verhuizing

Lees verder Van horrorwinter naar motorzomer – deel 1

Aanmoediging voor de motorsport

De ‘Inge van Hesteren Aanmoedigingsprijs’

De ‘Inge van Hesteren Aanmoedigingsprijs’

Jaarlijks mag ik tijdens tijdens de jaarvergadering van de raceclub SAM de ‘Inge van Hesteren Aanmoedigingsprijs’ uitreiken. Natuurlijk blijf ik razend nieuwsgierig naar de identiteit van de initiatiefnemer en goede gever hiervan. Maar deze blijft zoals in voorgaande jaren graag onbekend. Lees verder Aanmoediging voor de motorsport

Kleintje TT eindigt kletsnat

Een nat rennerskwartier. (Foto: Gijs van Hesteren)
Een nat rennerskwartier.
(Foto: Gijs van Hesteren)

ASSEN – Alles werkte samen om er een bijzonder weekend van te maken. De datum van dit kleintje TT, de klassieke motoren en de youngtimers, het zeldzaam rare weer, de vriendschap, de plotselinge uitgelatenheid na de lange coronapauze, de mooie foto’s, de ontdekking dat het niet alleen speciaal was voor de deelnemers, maar ook voor de vrijwilligers, officials en de fotografen. Daar hadden we wel een bus vol kletsnatte zooi voor over.

Lees verder Kleintje TT eindigt kletsnat

Racen met de XS

Met snelle en trage motorblokken

Waarom is het zo leuk, racen met een klassieker die er eigenlijk niet voor is ontworpen? Geen idee, misschien een kruising tussen midlifecrisis (ik begon pas met racen op mijn 49e) en de herinnering aan de Britse eencilinders en twins van mijn jongste motorjaren. In de historische motorracewereld ben ik niet de enige met een XS. Ik noem uit mijn kennissenkring bij de SAM de gebroeders Peter en Arjan van der Velde, Jan Smit, Jan van Zuuk en Gert Heideveld. En in de Belgische klassieke races leerde ik Piet Laan, Dirk de Winter en zijspanéquipe Richard en Kim Pouwels kennen. Enfin, het trillen en dreunen doen je beseffen dat je leeft, terwijl de constructie van het motorblok op stevig misbruik is berekend.

Lees verder Racen met de XS

De laatste keer Classic Races Wemeldinge, of toch niet?

In een regenachtig Zeeland is de 250cc-klasse op weg van de opstelfuik (met uitzicht op het Kanaal door Walcheren) naar de startopstelling. (Foto's: Gijs van Hesteren)
In een regenachtig Zeeland is de 250cc-klasse op weg van de opstelfuik (met uitzicht op het Kanaal door Walcheren) naar de startopstelling. (Foto’s: Gijs van Hesteren)

WEMELDINGE – Het was midden juni de 25e keer dat Stichting Promotor Zeeland de Classic Motorraces organiseerde. Was het misschien de laatste keer? Daar leek het op. In de media en in het programmaboekje deed de organisatie een wanhopige oproep. “Ondanks verwoede pogingen hebben zich geen nieuwe vrijwilligers gemeld”, meldde de noodkreet. “Het bestuur ziet zich helaas genoodzaakt te stoppen.” Uiteindelijk werd de soep zo heet niet gegeten. Ik bezocht het evenement, op verzoek van Het Motorrijwiel.  Lees verder De laatste keer Classic Races Wemeldinge, of toch niet?

Première Jumping Jack: ‘Ik kan niet anders!’

'Ik kan niet anders', zegt Jack.
‘Ik kan niet anders’, zegt Jack. (Foto’s: Gijs van Hesteren)

ASSEN – Het is intussen bijna niemand meer ontgaan: het grote succes van ‘Jumping Jack’, de theatervoorstelling over het leven van Jack Middelburg, de Johan Cruijff van het motorracen. Nationale en regionale kranten schreven er lyrisch over, begin mei, na de première: ‘Overdonderend spektakel’ (Kester Freriks, NRC); ‘Ronkend, rockend en raak’ (Leeuwarder Courant en Dagblad van het Noorden). Ook Het Motorrijwiel was erbij. Gijs van Hesteren liet zich meevoeren door het opwindende spektakel, locatietheater op de meest legendarische plek van de Nederlandse motorsport: de voormalige Noordlus van het TT-circuit in Assen.  Lees verder Première Jumping Jack: ‘Ik kan niet anders!’

Twintig gitaristen spelen ‘Ride’

Presentatie titelsong theaterstuk Jumping Jack

Twintig gitaristen.
(Foto’s: Gijs van Hesteren)

UTRECHT – De hoofdrolspelers van openluchtspektakel ‘Jumping Jack’, Matteo van der Grijn en Julia van der Vlugt, gaven in februari, tijdens Motorbeurs Utrecht, een ronkende live-uitvoering van de titelsong ‘Ride’, begeleid door de Jumping Jack Band en twintig rockgitaristen.

Pieter Stellingwerf, productieleider van theatercollectief BUOG (Bedenkers en uitvoerders van Ongewone Gebeurtenissen): ‘We blazen hiermee alvast een beetje in de bus. We moeten veel kaarten verkopen, want het wordt heel groot. Dat laten we vandaag zien. Twintig van de 47 gitaristen zijn hier, en alle hoofdrolspelers.’ Lees verder Twintig gitaristen spelen ‘Ride’

Ongewone gebeurtenissen met Jumping Jack

LEEUWARDEN – Vanaf 9 mei 2019 presenteren de Bedenkers en Uitvoerders van Ongewone Gebeurtenissen, ofwel BUOG, het spektakel ‘Jumping Jack’. Tien voorstellingen over onze allerberoemdste wegracer: de in 1984 tragisch verongelukte Jack Middelburg. Als in een droom kijken we terug op zijn carrière, die zich afspeelt rondom de oude Noordlus van het TT-circuit. Drieduizend toeschouwers per keer, twintig professionele acteurs, dozijnen figuranten, tientallen klassieke stunt- en wegracemotoren, rockmuziek van de band van Erwin Java en nóg vijftig muzikanten. Ik sprak met de mannen van BUOG, Pieter Stellingwerf en Kees Botman.

Kees Botman (links) en Pieter Stellingwerf: gegrepen door het meeslepende leven van Jack Middelburg. (Foto: Gijs van Hesteren)
Kees Botman (links) en Pieter Stellingwerf: gegrepen door het meeslepende leven van Jack Middelburg.
(Foto: Gijs van Hesteren)

Lees verder Ongewone gebeurtenissen met Jumping Jack

In St. Wendel herleeft het Continental Circus

Het parcours slingert zich langs parkeerplaatsen, recreatiegebied en openbare weg.
Het parcours slingert zich langs parkeerplaatsen, recreatiegebied en openbare weg.

 

De klassieke wegracewereld kent vele verschijningsvormen. In Nederland rijdt men overal en nergens racedemonstraties, gebaseerd op regelmatige rondetijden. Daarbij maakt men tegen relatief lage kosten gebruik van tijdelijke circuits op buitenwegen of bedrijventerreinen. In Duitsland is dat anders. Races en racedemo’s organiseert men daar op vaste circuits. De Internationale Motorsport-Klassik St. Wendel is hierop een uitzondering. Ik reisde naar het Saarland, met mijn rechterarm nog in de mitella, na de sleutelbeenbreuk in Chimay. Ik tekende op hoe men het daar aanpakt.

Sinds 1950 verreed men op een stratencircuit dwars door de stad de Internationaler Preis des Saarlandes, ofwel de Grand Prix de la Sarre. De wedstrijden maakten deel uit van het Continental Circus, de verzamelnaam voor internationale wegraces in de jaren zestig en zeventig. Grootheden als Mike Hailwood, John Hartle, Ernst Degner, Hugh Anderson en Mike Duff stonden er op het podium. In 1964 luidde een dodelijk ongeval het einde in van deze wedstrijdenserie. In 2009 herleefden de races, nu als tweejaarlijks presentatie-evenement. Speciaal hiervoor richtte een groep enthousiastelingen de Motorclub MCW Motorsport Historiker St. Wendel op. De eerste aflevering trok meteen al meer dan twintigduizend toeschouwers. Intussen zijn we toe aan de zesde editie.  Lees verder In St. Wendel herleeft het Continental Circus

Workshop geluiddemping voor klassieke racers

“Ik ben een egoïst en daarom demp ik mijn uitlaat”

AMSTERDAM – Eind februari, begin maart bibberde Nederland onder het laatste offensief van Koning Winter. Het was uitgerekend tijdens de eerste dooidag dat Ted Haanappel (62) zijn uitlaatgeheimen deelde met belangstellenden uit de racedemowereld. “Zo ingewikkeld is het niet”, zei hij. “Iedereen kan dit maken. En voor het behoud van onze hobby moeten we zelf de eerste stap zetten naar minder geluid.”

Ted geeft graag meer uitleg. “De gegevens komen rechtstreeks van Paul Klaver.”

Als officieel erkend Ducatidealer verhandelt Ted via zijn bedrijf ‘Motortoer’ kapitale machines met honderden PK’s aan het achterwiel. Diep in zijn hart houdt hij echter vooral van klassieke racemotoren – zoals de Moto Guzzi V50 waarmee hij sinds een aantal jaren vooral endurances rijdt in Nederland en Duitsland. Daarom heeft Ted zich uitgebreid verdiept in de theorie en de praktijk van in- en uitlaten, met name als dat mínder lawaai en méér vermogen en koppel oplevert.v Lees verder Workshop geluiddemping voor klassieke racers